Bir kız yaşardı bir deniz kenarında.

Saçları buram buram yosun kokan,

Gözlerinin içinde pırıl pırıl kum taneleri.

Her zaman bir kıyıda, gözleri ise gemilerde,

Geleceğin özlemini çekerdi.

Bir gün bu gemiler ile okyanusları geçeceğini düşünür,

Kıyılarında koştuğu kumsalları bırakacağı günü anımsar

Ve sadece gülümserdi.

Yıllar geçti, kız büyüdü.

Yüzündeki tebessüm, gözlerindeki ışık

Güneşe kafa tutarcasına parlaktı.

O hep sevdiği kıyıları bir aşk uğruna

Gemiler ile beraber terk etti.

Aşkı, geçmişi, belki de hayalleri,

Hepsi bir bavul içerisinde.

Yanında ise melekleri

Eşlik etti gideceği limana.

Çok uzun, uzun yıllar önceydi.

Bir kız yaşardı kayalıklar arasında.

Kayalarda kesilen ve kanayan yaraları

Kabuk tutmazdı hiçbir zaman.

Bir gün kumsalları keşfetti.

Acımadı canı, kanayan yaraları da olmadı.

Uzatmıştı elini bir yabancıya.

Elleri hep gül bahçesi,

Kalbinin içinde ise cam kırıkları.

Uzun, uzun yıllar önceydi.

Bir kız vardı elleri hiç ısınmayan.

Yanakları al al, yüzünde ise tebessüm.

Kalbinin derinliklerindeki kayalıklara hapsolmuş,

Gördüklerinizin ötesinde, görünmeyende saklı.

Çok çok uzun zaman önceydi.

Bir kız vardı bir sahil kasabasında,

Şarkılar söyleyen, kuğu gibi süzülen.

Bir kız vardı yaşama tutunmaya çalışan,

Kalbi sevgi için dolup taşan,

Efsanelere konu olacak hikâyesiyle

Çok çok uzaklardan gelen.

Bir kız vardı kalbini bir türlü açamayan,

Dolup taşan gözlerinin ardında

Hüzünlerin kölesi olan.

Bir kız vardı artık buralarda olmayan,

Göklere tutunan hayallerde kalan,

Küçük narin elleri hiç ısınmayan,

Toprak kokusu içinde çiçeklerini sulayan.

Çok uzun, uzun yıllar önce bir kız yaşardı,

Seven tüm kalplerin en derin köşelerinde.