kişiler, zamanlar, mekanlar değişebiliyor

hatta bağzen fikirler bile değişiyor,

babasını sattığımın dünyasında…

İşte bunca nitelikli kursağımızda düğüm tutan mevzuların varlığıyla birlikte yürüyüp gidiyoruz yaşam çizgisinden,

hani bağzen böyle neden diye sorduğumuzda kendimize bir şey olmuyor,

değişmiyor hiç bir şey,

değişmesini çok istiyorsun bağzı şeylerin ama değişmiyor işte,

hep aynı tad kalıyor ağzında…

Sanki bir enkaz var üstünde,

deprem diyorsun buna

olduğunu da görmüyorsun;

anlatamıyorum ki ben böyle nasıl bir şey olduğunu size…

Hiç bir şey değişmeyi hak etmiyor bence,

bırakıp küf tutmasını beklemek en iyisi sanırım,

kendine iyi bak deyip el sallayacaksın hafif bir tebessümle…____|İEY / sek içilen fikirler 10

ne güzel olurdu şimdi alevilik,

gözümün gördüğü hiç bir şeyden korkmam kaygılarım dahil.

Yaşanması ihtimalinde bir şeyin tahminiyle yazdım bunları;

Her an yaşayabilirim bunun farkındayım.

Bu gün fecii bir özeleştiri verdim kendime,

Ben bayağı kötüye gidiyorum,

Duygusuzlaşmışım.

Dostlar beni güvensiz hissetmeye başlamış,

Beni sevenler tayfası çukurumu kazıyor,

Ben umarsız

Arsız

Abi ya hayatı çok mu ciddiye alıyoruz biz ?

Yoksa bu mu ecrimiz bilmiyorum

Sayın valimiz bir komploya kurban gidecek

Ali Ekber efendi abbaradan geçer birazdan

“Ömer ışık ılık süt iç” okuduğum ilk düzgün cümleydi bu

Hamza nerde?

Talla fiyuEş ente ekhuy

Evet o da delirdi sonunda hepimiz gibi Ve aleykum salam.

____

Sayın tanrım beni bu kusmuk hayatı yaşayayım diye yaratmadın umarım…|İEY / Seans Sonrası

Bellenmiş palazlanmış rezillik

Canımızdan parça alıp ahlak yoksunu

kılmış ve bize salmış.

Sayın tanrıya sorsan sizin suçunuz der,

Suçlanacak bir biz kaldık bu dünyada,

Temiz yürekli de değiliz artık,

Kiri iliklerimize dek işlemiş salmışlar bizi

dünyaya,

Ahlak bizsiz kalmış

Biz ahlaksız,

İnsanoğlu çiğ süt emmiş deyip her şeyi

reva kıldık kendimize,

Bu suçluluk duygusunu masada

bırakamadık be abi,

Olsun yine de gülebiliyoruz her

rezilliğimize,

Yüzümüzden neşeyi eksik tutmadık sırf

güçlü görünebilmek için,

Güç belasına bulaştık, yani ki bizimde

ötekinden eksik kalır yanımız yok,

Bizde sıramızı bekleyen mazlum

görünümlü zalimlerdeniz.

Değil miyiz?

Haksızlığı görüp göz yuman ötekine

zalimlik yapmak için kendini bilemek

değil midir abi?

_____

Belki bir gün bir yerde, daha az rezil bir zamanda yine karışılaşırız…

düğümlenmiş hayat.

Sonra sonu olmayan olasılıklar yumağı ve

entegre olamayan bir kaç fikir,

korkular da var tabii

Öylesine boşluğa bakmalar,

Feci  salmışlıkları da gördüm ama

görebileceğim  en kötü şey ne olabilir ki

dedikten sonra farkettim, bir kez daha

anlamanın ne olduğunu.

Dahası bitmeyecek kelimelerin ardı arkası

oluyor bu şehirde.

Nedense seni gördüğümde hep tanrı gelir aklıma ya da tanrı aklıma geldiğinde seni düşünmüşümdür, bunu çok düşündüm, ‘neden?’ diye, sonradan aklıma geldi; biz seninle sohrap okurduk hep, sonra tanrıyla savaşımızın arasına sen girerdin yatıştırmak için.

Bir gün oturdum, ama böyle saçma sapan bir gündü, gerçi bütün günlerim saçma geçiyor bu son 3 yıldır; velhasılı kelam boktan şeyler düşündüm, boktan şeyler yazdım, aşka dair, ahlaka dair, fikre dair, dünyaya dair, dönüp bir baktım ki hepsi boş, o gün yazmayı ve düşünmeyi bıraktım -aslında düşünmek demeyelim hesap etmek desek daha iyi çünkü bunlar, yani düşünmek ile hesap etmek farklı şeyler-  neden biliyor musun abi? Boş oldukları için değil, hiçbir şeyi değiştirmedikleri için, hem bir şey değişmeyecekse neden sisifosa girip hep aynı şeyleri yapmalı ki? Değil mi ama, neden? 

Belki bir sürü neden sayabilirler ya da bilirsin, ama bu pek umar konusu olmayacak, kimse için bir şey değişmeyecek. 

Nerede kalmıştık?

Evet tanrı ve sen çok güzel şeylersiniz be abi, Ispatlamaya çalışsan ispatlayamazsın ama yok olduğunu söylediğinde milyarlarca kişi seni yalanlar.

Güzel şeyler bunlar. 

Hadi sohrapın seccadesine gidip onun kıblesine dönelim ve diyelim ki; ey yüce tanrım bizi bu hayattan kurtarmak değilse muradın,

gel iki lafın belini kıralım,

bize ibrahimden, onun oğullarından bahset,

yusufu zindana attıklarında verdiği tepkiyi anlat,

Ve bu evreni nasıl altı günde yarattın onu, evrimi, devrimi, ahlâkı, etiği, geneli  anlat.  Âmin.

Bak sana ayaküstü bir mektup yazdım içinde sohrap, nietszche,  schopenhauer, heidegger,  kierkegaard felan olan bir mektup. Bu aralar varlık üstüne düşündüğümde mahsuni’nin  şu dizesi gelir aklıma ” lanet olsun satamadım ben beni” Çok güzel bir cümle, bence mahsuni şerif de varoluşçu ya da varoluşsal sancılar çekmiş biri. Öyle işte  abi, gözlüklerini ve seni seviyorum, kendine iyi bak,

gitar çalmayı bırakma felan desem yalan olur, bence sana şiir yazmak iyi geliyor. Geçen, satabileceğim bir böbreğim var, ‘bir bu var’ diyordu bir arkadaş. Böyle şeyler için sen böbrek satıcısı değilsin be abi, tamam tamam kızma şaka yapmaya çalıştım…

ertesi hatıralarınızın bir gün batımı suda kaybolması

hiç hayralamet değildi çünkü.

Bana bir şey sorma,

sağır burnumun ve kokuyu alamayan

parmaklarımın işlevsiz kaldığı aşikar…

Ve dahi çok marifetsiz çok yakışsız çok bilmem

nesiz hayatların varlığı bizi bu hale getirdi, üzülür

gibiyim ama hayır bunun için üzülmeye değmez;

bir çınar ağacı yaprak döker, üryan kalır, sesi kesilir

yapraklar gittiği için, o hışırtı yok olur ama çınar

ağacı üzülmez biliyor musun bayım…

Biz çok mu konuştuk ne? yoksa aşırı sustukda iki

kelamı fazla mı görüyoruz bize…

Tanrı bize de güler umarım…

___

-sus şirke giriyorsun bre deyyus, Tanrı insan mı ki gülsün.

-ne yani insanlar tek mi gülebilir bayım, veyahut gülmek sadece insana has bir şey mi, ya da güler derken tanrı, sen ne anlıyorsun?

-sana sus dedim be adam!

-cahilcem yok benim bayım sonra konuşsak bu konuyu…

Sessizliğimi bozduğuma inanamıyorum tanrım…

Şu küllüğü alır mısın önümden…