Urfa’nın Bozova ilçesinde 1982 yılında dünyaya gelen Rabia Çelik Çadırcı ilk ve orta öğrenimini burada tamamlamış; lise eğitimi için Urfa Anadolu Ticaret Meslek Lisesine devam etmiştir. Rabia Çelik Çadırcı edebiyat kariyerine odaklanarak Anadolu Üniversitesi İktisat Fakültesinde başladığı üniversite eğitimini yarıda bırakmıştır. İlk gençlik yıllarından itibaren özellikle şiirle uğraşan şair/yazar kısa öyküler de kaleme almış; bu öykülerini “Gece Saçlı Kırlangıçlar” adlı kitabında bir araya getirmiştir. Bu kitabın dışında “Zehrimar” ve “Kör Bir Harfle Yazıyorum Göğe” adlı iki de şiir kitabı yayımlamıştır. Edebi üretimleri Varlık, Şiirden, KE, Eliz Edebiyat, Sincan İstasyonu, Mühür, Sanat ve Hayat, Lacivert Öykü ve Şiir, Sadece Şiir, Yenie ve Caz Kedisi gibi dergilerde yayımlanmış ve yayımlanmaya devam etmektedir. Şiir ve öykülerin yanı sıra Türk Edebiyatının önemli şair ve yazarlarıyla yaptığı söyleşilerle dikkat çeken Rabia Çelik Çadırcı Sanat Editörlüğü de yapmaktadır. “Maya” adlı kısa roman uzun hikâye olan metni yazarın son çıkan kitabıdır. Türkiye Yazarlar Sendikası üyesi olan şair Mersin’de yaşamaktadır.

On sekiz, birbirinden bağımsız öyküden oluşan kitapta, kurgusal ve gerçek dünyanın bir arada olduğu, farklı kültürler, farklı ülkeler, farklı coğrafyaların izleri; farklı yaşam stilleri gözlemleyebilirsiniz.

Tarih ve müzik başta olmak üzere birçok farklı dallardan da yararlanan ve zaten bu alanlarda çalışmaları da olan yazar, öykülerinde sade dil ve rahat bir üslupla, sürükleyici bir anlatım yapmıştır. Realist tavır ön planda olsa da kurgusallığı gözlemlediğiniz bazı öykülerde bu tavırdan bilinçli vazgeçişleri de görebileceksiniz

Kitabın en önemli unsurlarından biri de aynı başlığında olduğu gibi imsomnik yani hastalıklı halde uykusuzluk çeken bir kişinin aniden sızıp kalması gibi öykülerin de bitimlerinde o sızıp kalmanın aniliğinde bir yarım kalmışlık hissi bırakmasıdır

İnsan merkezli ve insanı insana anlatan, toplumcu tavrın ön planda olduğu ama bazı yerlerde kıyıda köşede kalmış, ötekileşmiş, farklı olduğu için kendini toplumdan geriye çekmiş ama şehrin de tam merkezinde bulunan karakterlerin bulunduğu, yer altı edebiyatının izlerini taşıyan öykülerin de olduğu kitapta, siz de illa ki sizden bir parça bulacak yahut illa bir tanıdığa rastlayacaksınız.

Tarihin biraz daha üstü kapalı kalmış yahut az bilinen olaylarından kurgulanmış öykülerin de bulunduğu yahut yakın siyasi tarihin farklı kulvarlara etkilerini de anlatan öykülerde kurgulanmış karakterlerin olduğu kitapta, bakılıp da fark edilmeyene spot tutan ve spotlar altında görülür hale gelen bazı gerçekleri de okuduğunuzda kestirebileceksiniz.

Galip Uçar’ın öykücü yönünü de keşfedebileceğiniz bu esere, internet üzerinden satış yapan kitapçılardan ulaşabilirsiniz.

Altun’un son olarak Kasım 2010’da Türkçe-Kürtçe çift dilli olarak yayımlanan ‘Lapis Lazuli’ adlı kitabı şiir okurları ile buluşmuştu.

İthaki Yayınları tarafından Nisan ayında yayınlanan ve kapak tasarımını Hamdi Akçay’ın yaptığı kitabın editörlüğünü Devrim Horlu, yayın yönetmenliğini ise Alican Saygı Ortanca yapmış. Kitapta yer alan ve ilk on birimi hariç diğer 62 biriminin tamamı daha önce hiçbir yerde yayımlanmamış olan şiirler 1’den 72’ye kadar numaralandırmış ve 1 ve ∞, 2 ve ∞,3 ve ∞,… şeklinde ilerliyor.
Kitapta yer alan şiirlerin salt edebi ve estetik kaygıyla yazılmış eserler olmadığı; aynı zamanda son 12 yılda ulusal ve evrensel açıdan dünyanın içinde bulunduğu sarsıcı döneminin de bir tür poetik kaydı niteliğinde olduğu anlaşılmakta. Bu yanıyla şiirler hem tek tek bağımsız eserler olarak hem de kitap bütünlüğü içinde belli bir söyleyiş ve tanıklığı ortaya koyuyorlar.

Şiirsel kavrayış bakımından güçlü bir imge dünyasının zengin bir dilsel yetkinlikle desteklendiği eserde, fonetik açıdan melodinin ve ritmin özenle çalışıldığı lirik bir söyleyiş hâkim kılınmış. Bu yanıyla şiirlerin ziyadesiyle demini aldığı, uzun süre boyunca dikkatle çalışıldığı görülüyor. Kitap her ne kadar 12 yıllık bir birikimin kaydını tutsa da; güncel konulara yabancılaşmadığı, günceli de özenle işlediği anlaşılıyor.
Eserin belki de en göze çarpan yanı, kadim olanın güncel olanla kurduğu ilişkide saklı. Altun’un bu çalışmada kutsal metinleri derinliğine ele aldığı, mitolojik ve arkaik olanın sırlarını çözmeye çalıştığı seziliyor. Bu durum kitabın bütününe biçimsel açıdan bakıldığında daha net bir biçimde izleniyor. Şiir adları bunun en belirgin örneği niteliğinde. Zira sonsuzluk imgesinin rastlantısal olmadığı, kitabın tamamı okunduğunda açıkça görülebiliyor.

Öte taraftan şairin bu eserinde kurduğu dil, başka hiçbir şairle açıkça benzeşmiyor; hiçbir söyleyişle ortaklaşmıyor. Bunun yanında duygu açısından da bir o kadar yoğun ve özgün bir eser olduğu görülüyor. Eser her ne kadar tanıdık durumlar, bildik koşullar, ortak insanlık sancılarına işaret etse de; Altun kendi yolunu açmış, kendi dilini kurmuş olarak çıkıyor karşımıza.

Öte taraftan şair toplumsal ve kültürel çatışmalara tanıklık ederken; gördüklerinin yanından geçmek yerine, tanıklığının parçası olmayı seçiyor; kendini yüzleştiği sorunlara karşı sorumlu addediyor. Bu nedenle de şiirler okuyanı içine alıyor, akıp giden hayatın öznesi haline getiriyor.

Kitabın içinde kısa bir alıntıda şair tanıklığını şöyle aktarıyor:

“gel sonra huzuruna gecenin
ömrün nasıl muskalara inat acılar çektiğini gözlerinle gör

gör kalp sadece sevginin değil
içinde vefasız oğulların ve kızların özlemi kor olan
çaresiz bir kuyunun da yurdudur

çok yorma özlemlerini
zencefil kokulu çayların içildiği damları da unutma”

“kör bir harfle yazıyorum göğe
örselenmiş kalbimle üstüne basarak
sunturlu kederlerin”

Rabia hanımı zamansız ailesi olarak tebrik ediyoruz.

Hayatını düzene sokmayı başaramayan bir kadın, gecenin bir yarısı arabasıyla hız yaparken trafik kazası geçirir ve uzun süre yoğun bakımda kalır. Olayın kaza olmadığını; aslında intihara teşebbüs ettiğini kimseye söyleyemez. Hastanede kalbi durduğunda ise kısa süreliğine ölüme yakın deneyim yaşar ve o günden sonra tüm hayatı değişir.

Artık sanrıları peşindedir ve gözünde canlanan başka hayatlarla kendi hayatı tamamen iç içe geçmiştir. Bazen geçmişte, bazen de geleceğin tam ortasında yaşamak zorunda kalır. Delirdiğini düşünmeye başlamıştır. Psikiyatristler ve kullandığı ilaçlar bir işe yaramayınca Ruhsal Saat Tamircisi’yle tanışır. Geçmişinde Nazi Almanyası’nda yaşayan bir Yahudi olduğunu, kamplardan nasıl kaçtığını ve nasıl hayatta kaldığını anlatır. Şimdiki zamanda kocasıyla yaşadığı problemlerden ve onu intihara sürükleyen nedenlerden bahseder. Gelecekte ise dünyayı değiştiren bir genetik mühendisidir.

Ruh göçünü konu alan bu eserde iki kişinin karşılıklı terapisine tanıklık ediyor, ölümden sonra yeniden yaşam, dinlerde reenkarnasyon, kuantum fiziğinin ve bilimin spritüel inançlara nasıl yaklaştığı hakkında aklımıza takılan tüm sorulara yanıt aramaya çalışıyoruz.

Kürtçe şiir kitapları ve çevirileriyle bilinen Şair/çevirmen Lal Laleş’in bu Türkçe yazılmış ilk şiir kitabı okurla buluştuğu andan itibaren ciddi bir ilginin odağı oldu. İlk eseri Berbejna Rê (Belkî Yayınevi, 2003) adlı Kürtçe şiir kitabı ile adından söz ettiren Lal Laleş’in Türkçe yazılan “Nora, İstanbul Bir Hiçtir” isimli son kitabının arka kapağında Laleş, bize hafıza çekmecesinde saklanan bir aşkın gün dökümünü anlatıyor. Cezayir Sokağı’na seslerini bırakıp kendi denizlerine dönen Martılar… Yalınayak geçilen denizler… Köknar yapraklarına emanet edilen kalpler… Ve karanfilli hakikat!.. Nora İstanbul Bir Hiçtir, sır cümlelerle dolu bir Aşkşiir.” ifadeleriyle okura takdim ediliyor.

Kıraathane İstanbul Edebiyat Evi’nin, Yazar Yasemin Çongar ve Lal Laleş’in “Nora, İstanbul Bir Hiçtir” kitabı üzerine gerçekleştirdikleri canlı söyleşide, Yasemin Çongar: “Tek bir şiir derlemesi… Tek tek şiirler değil, aslında tek bir şiir okudum duygusuna kapıldım. İçinde bölümleri olan, bir ritmi/akışı olan, ama tek bir nehir gibi, tek bir şiir okudum. Bu tek bir şiirdir.” şeklinde tanımladığı bu çok katmanlı şiir kitabında Lal Laleş; anadili Kürtçe ile Türkçeyi doludizgin seviştirip, kendine has bir edebiyat dili inşa ederek haklı bir övgüyü hak ediyor.

Kürtçenin daha görünür olmasındaki katkıları takdire şayan olan Şair/çevirmen Lal Laleş ve aynı kalibrede bir dolu Türkçe ve Kürtçe yazan kalemlerle; Kürtçe, Türkçe vb. komşu dillerin gün yüzüne çıkmayı bekleyen güzellikleri; bu çok dilli hayatın (edebiyatın) sağaltıcı doğurganlığında kültür dünyamız da ziyadesiyle nasiplenecektir elbet.

Bu çerçevede yol alan Şair/çevirmen Lal Laleş ve ilk Türkçe şiir kitabının (Kürtçe kitaplarıyla birlikte) okuru bol olsun.

Lal Laleş kimdir:

Şair, çevirmen, editör. 1975, Mardin-Kızıltepe doğumlu. Dicle Üniversitesi Tarih Bölümü’nden mezun. Tiyatro Anadolu, İmgesel Düşler ve Teatre Orient gibi bağımsız tiyatro gruplarında dramaturg, rejisör ve sanat yönetmeni olarak çalıştı. Kürtçenin Kurmancî diyalektiyle yazdığı şiirlerini Berbejna Rê (Yol Kolçağı) kitabında topladı. Türkiye’de ve Avrupa’da modern Kürt şiiri, Kürt edebiyatı ve Kürt yayıncılığı üzerine bildiriler sundu. Diyarbakır’da Lîs Yayınları’nın genel yayın yönetmeni ve Diyarbakır Edebiyat Evi’nin kurucusu. Şiir kitaplarının yanı sıra Türkçeden Kürtçeye birçok kitap çevirisi bulunmaktadır.

Timurtaş Onan’ın 2000-2020 yılları arasında İstanbul’da çektiği sokak fotoğraflarından siyah beyaz bir seçki sunan “İstanbul Bir Garip Şehir”, kentin tarihine önemli bir arşiv bırakıyor. Fotoğraf çekmeye başladığı 80’li yıllardan bu yana İstanbul’u defalarca kadrajına almış olan sanatçı, izleyiciyi bu sefer de değişimin mekânlarına götürüyor.

Türkiye’de çağdaş fotoğraf sanatın önemli isimlerinden olan ve İstanbul üzerine gerçekleştirdiği farklı konseptlerdeki projeleri ile tanınan Onan’ın çalışmalarından retrospektif bir kesit sunan “İstanbul Bir Garip Şehir”, bizleri yanından ne zaman geçtiğimizi hatırlamadığımız bir yere, içinden ne zaman geçtiğimizi tam olarak hatırlayamadığımız bir anımıza götürüveriyor. Ne kadar öznel olsa da, paylaştığımız ortak hafızanın parçaları bu kareler.

İstanbul şehrine dair birçok benzer duyguyu birlikte hissederken belki de en ağır basanı toplumsal olarak şahit olduğumuz değişim ve dönüşüm.

2000-2020 arasındaki sayısız dönüşüm ve değişimi nasıl karşıladık, hala nasıl karşılıyoruz? Onan bizi bir katılımcı olarak bu soruya davet ediyor ve şehre dair tanıklık ettiğimiz sayısız değişimi hatırlatırken dönemsel gerçekleri yorumluyor.

Kendine has anlatıları olan Onan’ın Sokak fotoğraflarında her bir kare tanıdık ve İstanbul’un geçmiş zamanlarının ve şehrin kendine özgülüğünün parçaları. Onan da bu geçmiş zamanın, gündelik dünyanın dilini yorumlayarak, değişmeyecek tek şey olan değişimi işaretliyor. Çağın ve beraberinde yaşamın, İstanbul’un sosyokültürel değişimini, bu değişimin görsel kayıtları ile geleceğe ulaştırıyor.

Kitabın sayfalarını çevirirken, sadece kişisel bir iç dünyayı gözlemlemekten öte, kendi iç dünyamızdan, geçmişin deneyimlerinden ve değişimlerinden bir şeyler anımsıyor, onun sohbetine dalıyoruz. “İstanbul Bir Garip Şehir”, şehrin kusurları ve eşsizliği eşliğinde İstanbul’un güzel ve garip yolculuklarına çıkarıyor bizleri.

300 adetle sınırlı basılmış “İstanbul Bir Garip Şehir” Timurtaş Onan’ın fotoğraf kitabını satın almak ve daha fazla bilgi için www.timurtasonan.com sanatçının web sitesini ziyaret edebilirsiniz.

Kapımızın dibinde, camımızın önünde, yolumuzun üstünde hatta hayatımızın içinde; gördüğümüz, yaşadığımız, gözümüze bir nokta gibi görünüp kaybolan gerçeklerin öyküsüdür, bu kitapta anlatılanlar. Kitabımda on bir ayrı öykü yer almaktadır. On birinde de on binlerin öyküsü, söylenmeyen yüz binlerin öyküsü, dinlenmeyen milyonların öyküsünü anlattım, en azından anlatmaya çalıştım. Belki biraz acemice, belki kısa ya da yer yer çok acıklı ama hepsi de hayatın içinden, tanıdık gerçek öyküler olarak yazıldı. Ben bu öyküleri yazarken en çok kendimden, sonra yanı başımda bulunanlardan beslendim. Dönüp dolaşıp aynı şeyi söyleyeceğim ama bütün öykülerde de hayatın içinden beslendim. Hayat zaten yazılacak binlerce öyküyle dolu değil midir? Bu kitapta yer alan öykülere, yaşanmış ya da yaşanabilecek öyküler demeyi uygun görmüyorum. Çünkü bunların hepsi şu anda yaşanan gerçek öykülerdir. Mahallemizin, şehrimizin, ülkemizin ya da dünyamızın herhangi bir yerinde; birilerinin gözleri önünde sonsuza dek yaşanan öykülerdir. 

Tuna çukur açmayı seviyor. Toprakla bağı dedesinden geliyor. Çukur açmayı ondan öğreniyor. Önce çiçeklere sonra insanlara. Bir mezar kazıcı olarak açtığı her çukur içine doğru giden bir kuyuyu daha da derinleştiriyor. Kendisini kazıyor Tuna. Duygu karışıklıkları hayal kırıklıklarına sürüklüyor. Ama çukur açmayı bırakmıyor. Tuna kazıyor Yaşamadığım Bir Gün’de.

Kişi önce çocukluğunu sonra geleceğini terk ederse kendisi olabilir mi? Yüzeysel bir hayattaki planlı ilişkilerin içinde topluma tutunamazsa varoluşunun anlamını hayatta olmayanlarda bulabilir mi? Yaşamının anlamı seçmediklerinde, yaşamadıklarında gizli midir? Kişi, gerçekten yaşamadığı her günü bir ceset gibi kendi elleriyle açtığı mezara gömüyor olabilir mi? Yaşamadığı günlerine ait bir mezarlığı var mı herkesin?

Kitabı zamansizkitap.com adresinden temin edebilirsiniz.

Gani Türk’ün Cennetin Havarileri adlı ilk romanı, bir varoluş yolculuğu ve sancısını konu edinir. Bu romanda ise gücün zırhını giydirdiği bir anlam cennetinin, oksijen görevi gören içindeki soruların bırakın yaşamasına, aksine onları unutulmuş bir masala dönüştürdüğünü görüyoruz.

Gani Türk, kendine has kurgu, karakter, betim vs. ile sürgit tarzında parçadan bütüne giden zor bir yazım tarzıyla akıcı ve okura soluk aldırmayan bir esere daha imza atmış.

Yeni eserinde kendimize karşıdan bakma cesaretine de çağırıyor. Her yaşamın, kendi tarihinde oluşan erken yarası ya da yaraları üzerinde yeşerdiğini ve yeşermeye devam ettiğini, zamanla bu yaşamın şartlara göre deri edindiğini, sonradan gelişen hayatın bu yaralar üzerinde sarsıntı geçirdiğini, kendini inşa etmiş birinin bu sarsıntılardan beslenirken kendini inşa etmeyenin de zamana yayılmış ölümü yaşayabileceğini ya da yaşadığını hissettiriyor.

Rüstem, köyünün toprak kavgasında erkenden ayrılıp İstanbul’a yerleşmiştir, çevresinin de desteğiyle kısa sürede zengin bir iş adamı olmuştur. Rüstem diğerlerine göre farklı bir zengindir; sürekli kitap okuyan, bir kitap okuma gurubuna üye olan, ayrıca gurubun bütün masraflarının finansörü olan bir iş adamıdır.

Yolu kitap okuma aşkı yüzünden Yazar ile kesişen Rüstem,  annesinin hikâyesini Yazar’a yazdırmak ister ve bu sorumluluğu Yazar’a kabul ettirir.

Ağa’nın adamlarına kök söktüren Miran; Ağa’nın kendisi hakkında verdiği ölüm fermanından kurtulmak için sırra kadem basmıştır.

Ağa’nın zulmünden ailesi olarak sadece kendisi sağ kurtulmuş olan Berfin güzeller güzeli bir kızdır; mevsimlik işçilikte kendisine tecavüz eden Çavuş ve İşvereni öldürmüştür.

Berfin, Miran’a âşıktır, Rüstem ile Yazar Berfin’e âşıktır…

Kitaba erişmek için: https://zamansizkitap.com/hazan-kiyisinda-ask-gani-turk.html