Denizin şaraba dolduğu bir gece
Daha merhametli oluyor gökyüzü
Geç bir sabahta oysa insanlar
Hepsi bulutlu, hepsi geçimsiz

Kapılar soğumuş, açılmıyor
Rüyaların paslı terazisinde
Parçalanmış kirpikler de

Kendinin ağıdı olmuş sıvasız evler
Camlarından görünmüyor yoksulluk
Yüzleri boyuyor adaletsiz bir Tanrı
-Kaygısız

Ve korkusu küçük düşüyor bir çocuğun
İnceliklerin annesi gözleri
İsraf edilmiş birinin sinirinde

İşte dünyanın hali
Öğrendiğim bu keder

bilmezler ki her gün bir zelzeledir cebimde
ağır ağır kışı beklerken korkak kedi gözlerinin büyüdüğü sokak
duvar iki bakış ardı
ustasını unutmanın seneyi devriyesinde

herkes fragmanı güzel bir filmin kaybeden oyuncusu
ha gayret gevşeyecek küflü yalanlar
kırdığı kemiği üzgün bırakıyor bir acı
eski sevgiliyi görebilen yalnız büyüyen ay

yollar kendini ırmak sanıyor hüzün ayazında
karanlık ayrılıkçı bir örgüt bakış acılarında

göz pınarları kabullenmiş öpüşmelerin cinayetini
ayrılık adettendir sessizlik döken ellerimizde

aşk acı sahasında penaltı
kalemizi yıkan iki kaşın arasında şahlanıyor o da

kırışık aşkın yüzü mor sevdalarda parçalanmaktan
hayat biraz komada yalnızlık revaçta zaten
en güzel günlerin bir damlalık canı var

yüzüm çığırından çıkmış çok tanrılı bir ceset
heybetli bir kahırla toprağı mahvedecek
deniz olur insan zaten
dert taşımak için kotarılmış günlere