omuzları düşük mutluluğu

İnanmıştık, çenesi kahkahayla kalkan       

çaresizliğe

Zamanımız kısıtlıydı

Salı akşamüzeri,

Beyrut’u camlarla mıhlayarak yükselen  

turunç dumanın sesi

Mesarya’nın

görünmez duvarlarına

hızla çarptı,  

yıktı gitti.

I

Ayaklarımı daldırsam o gözlere

Bacaklarımı ısıran balıklar

Kızdılar mı, yoksa sevdiler mi beni?

II

Gitmek bilmiyor

benimle buralara kadar gelen

ve plaj havlumu evi bilen inatçı tırtıl

Tepeden iniyor

selâmsız geçip gidiyor râhip

III

Hiçbir Yer’de,

yuvasız hayaletim ve

zamansız dünyanın sahipleriyle…