Şiir

Kimsesizler İçin Dayısız Yaşama Taktikleri

Ey doğduğu şehrin kuytusuna yan yatmış,
Hükümetlerin gölgesinde serinleyememiş,
Koltuklara yapışık arkalara dili temas etmemiş,
Parklardan ve çıkmaz sokaklardan
Allah’tan ve vicdanından gayrısı olmayan
Kardeşlerim!
Araya adam konulmuş olmadığı müddetçe
Hiçbir dua mavi kapaklı dosyalarda
Aleyhinize delil olarak sunulamaz!
Üşünmüş bütün düşlerinizin yüzü suyu hürmetine
Merhametinizin sıcaklığını çocukların ellerine hohlayın
Çocukluğu is kokanların içindeki karanlığı okşayın
Başınıza yağmur geçsin
Geçsin ki kasvet başkalarıdır!
Kardeşlerim!
Sizin için gecenin başını ben beklerim
Kayan yıldızları düzeltirim, dilek tutarım hepinize
Yeter ki hep bir ağızdan benimle bağırın!
Tek celseye sığan bütün huzursuz davaları
Güneşli bir sabah peydahlar!
Bağırın!
Parklarla anlaştım sizi de paklayacak
Bağırın!
Bu kıçları koltuklar bile bağışlamayacak
Bağırın!
İnsan en çok kendine cehennemdir!
Sistemin çarklarına kimsesizler takıldığında
Boğazına kadar batmamış olanlar kurtulacak
Durun ve bekleyin!
Durun ve sabredin
Durun ve sabredin kardeşlerim!
Kıyamet hepimize eşit haklar sunacak!

Yazar: Ramazan Teker

93 Haziran, Denizli, öğretmen, ‘işte dünya böyledir’ - ‘içimde kalmasın’ kitaplarının yazarı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir