Şiir

Ölüm

Kör pencere önü
Derin sohbetlerde ıssız bir sessizlik
Her cümlede bir yakarış
Eller kelepçeli hapsolmuş gözler
Yudumlanırken her acı kahve
Kulak kesilir yalnızlık
Batarken her yeni güne güneş
Bir gün daha yaşlanır zaman
Ve bir can daha eksilecek
Bir nefes daha kesilecek diyarından bu şehrin
Ölüm unutulurken
Onun için yaşanılır
Bir gün daha doğup
Bir yarın daha batacağız
Cihanlar, çocuklar, hayvanlar içinde
Yavaş yavaş sızlanırsın
Göl olmuş gözyaşları
Akmaz
Kusursuz derin bir şafak altında
Tövbeye gelir insan
Yok pişmanlık bir yerim
Bir duvar kenarı oturup cigara yakmak isterim
Dumanı üstünde tutan şehrimin
Körpecik dağlarında salınsam
Savursa beni her külünde rüzgâr
Değse ellerime dallarından kopan yapraklar
Kapansa gözlerim saçlarımla
Alsa beni gökyüzü sarsa bulutlar
İçime içime aksa
Dolsa taşsa
Benden öte benden içeri

Yazar: Yonca Çakmak

Muş/Bulanık ilçesinde yaşamaktayım. Bursa Uludağ Üniversitesi Çocuk Gelişimi mezunuyum.​ Öğrenim hayatıma devam etmekte ve kısa kısa yazılar, şiirler yazmaktayım. Kitap, edebiyat, sanat ve şiire çok ilgim var.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir