1929’da Japonya’nın Matsumoto kentinde doğan Kusama’nın sanatla ilişkisi çocukluk yıllarında başladı. Ailesinin sanatçı olma isteğine destek vermediği bir ortamda büyümesine rağmen resim yapmayı sürdürdü. Çocukluk döneminde yaşadığı yoğun görsel deneyimler, ilerleyen yıllarda sanatının temelini oluşturacak tekrar ve çoğalma fikrinin önemli kaynaklarından biri oldu. Nesnelerin, çiçeklerin ve yüzeylerin çoğaldığını deneyimlemesi, daha sonra onun sanatında noktalar, ağlar ve tekrar eden formlar olarak karşılık buldu.

Fakat Kusama’nın sanatını yalnızca ruhsal deneyimleriyle açıklamak yeterli değildir. Onun yaptığı, yaşadığı deneyimleri olduğu gibi aktarmak değil, onları bir sanat diline dönüştürmekti. Korku, takıntı, tekrar ve benliğin çözülmesi gibi kişisel meseleler, zamanla biçimsel ve kavramsal bir araştırmanın parçası hâline geldi. Bu nedenle Kusama’nın noktaları yalnızca dekoratif bir unsur, ağları ise yalnızca tekrar edilen bir desen değildir. Her tekrar, bireysel olanın sınırlarını aşarak daha büyük bir bütünün içine karışma fikrini taşır.

1957’de Amerika’ya gidişiyle Kusama’nın sanat hayatında yeni bir dönem başladı. New York’a yerleştiğinde karşısında kendisini kolayca kabul eden bir sanat dünyası bulmadı. Maddi sıkıntılar yaşadı ve erkek sanatçıların ağırlıkta olduğu bir çevrede kendisine yer açmaya çalıştı. Buna rağmen üretiminden vazgeçmedi. Resimle sınırlı kalmayarak heykel, performans ve yerleştirmeye yöneldi; sanatın yalnızca tuval üzerinde gerçekleşmesi gerektiği fikrini sorguladı.

Kusama’nın burada verdiği mücadele, yalnızca bir sanatçı olarak tanınma mücadelesi değildi. Aynı zamanda erkek egemen bir sanat ortamında bir kadın sanatçı olarak kendi sesini duyurma çabasıydı. 1960’ların sanat dünyasında kadın sanatçıların görünürlüğü bugünkü ölçülerde değildi. Kusama ise kendisine sunulan sınırlı alanı kabul etmek yerine sanatın sınırlarını genişletmeye çalıştı. Bedenini kullandı, kamusal alana çıktı, sanat piyasasını eleştirdi ve izleyiciyi eserin pasif karşısında duran kişisi olmaktan çıkardı.

1960’larda gerçekleştirdiği performanslar bu açıdan önemlidir. Bedenleri puantiyelerle kapladığı çalışmalarında çıplaklık, cinsellik, savaş ve toplumsal normlarla karşı karşıya geldi. Noktalar bedeni bir yandan görünür kılarken diğer yandan onun bireysel sınırlarını belirsizleştiriyordu. Kusama için beden yalnızca temsil edilen bir nesne değildi; doğrudan sanatın malzemesiydi.

Bu yaklaşım, onun avangart sanat içindeki konumunu anlamak açısından da önem taşır. Avangart sanat, yalnızca alışılmadık veya sıra dışı işler üretmek anlamına gelmez. Sanatın ne olduğu, nerede gerçekleştiği, hangi malzemelerle üretilebileceği ve izleyicinin sanat eseriyle nasıl ilişki kuracağına dair yerleşmiş kabulleri sorgulamakla ilgilidir. Kusama’nın pratiğinde bu sorgulama belirgindir. Tuvalden nesneye, bedene ve mekâna yönelmesi; performansı ve yerleştirmeyi üretiminin parçası hâline getirmesi; sanat ile gündelik yaşam arasındaki sınırları zorlaması, onu dönemin deneysel sanat ortamının önemli figürlerinden biri yaptı.

Ancak Kusama’nın sanat dünyasıyla mücadelesinin başka bir boyutu daha vardı. Kendi fikirlerinin yeterince tanınmadığını ve bazı erkek sanatçıların benzer fikirlerle daha fazla görünürlük kazandığını dile getirdi. Bu nedenle New York yıllarına yalnızca başarılı bir sanatçının yükselişi olarak bakmak eksik kalır. Bu dönem, aynı zamanda bir kadın sanatçının kendi fikirlerinin ve üretiminin sahibi olarak kabul edilme mücadelesidir.

1966 tarihli Narcissus Garden bu mücadelenin sanat piyasasıyla kurduğu ilişkinin dikkat çekici örneklerinden biridir. Parlak kürelerden oluşan çalışma, izleyiciyi kendi yansımasıyla karşılaştırırken sanat eserinin ekonomik değerini de tartışmaya açtı. Kürelerin satışa sunulması, sanat piyasasının eseri estetik bir nesneden ticari bir ürüne dönüştürme biçimine yönelik ironik bir müdahaleydi. Kusama burada yalnızca bir eser üretmiyor, içinde bulunduğu sanat sistemini de sanatının konusu hâline getiriyordu.

Aynı dönemde geliştirdiği Infinity Nets resimleri ise Kusama’nın tekrar fikrini nasıl sistematik bir sanat diline dönüştürdüğünü gösterir. Küçük ve sürekli tekrarlanan ağlarla kaplanan yüzeylerde belirgin bir merkez yoktur. Göz, başlangıç ve bitiş noktası bulmakta zorlanır. Tek bir biçimin sürekli çoğalması, tekil olanın önemini azaltarak bütün yüzeyi tek bir sisteme dönüştürür.

Kusama sonsuzluğu yalnızca temsil etmiyordu; onu üretim yönteminin kendisine dönüştürüyordu.

Bu düşünce daha sonra aynalı odalarda mekâna taşınacaktı. Infinity Mirror Rooms ile izleyici artık eserin karşısında duran bir göz değil, eserin içine giren bir beden hâline geldi. Aynalar, ışıklar ve tekrar eden formlar aracılığıyla mekânın sınırları belirsizleşti. İzleyici kendi görüntüsünü sonsuz kez çoğalmış hâlde görürken, kendi bedeninin nerede başlayıp nerede bittiğini de sorgulamaya başladı.

Bu çalışmalar Kusama’nın erken dönem üretimlerinden kopuk değildir. Infinity Nets resimlerinde yüzeyin sınırlarını belirsizleştiren tekrar, aynalı odalarda mekânın sınırlarını belirsizleştirir. Birinde sonsuzluk yüzey üzerinde kurulur, diğerinde izleyicinin fiziksel deneyimine dönüşür.

Kabaklar da bu görsel dünyanın önemli parçalarından biridir. Kusama’nın çocukluğundan itibaren ilgisini çeken kabak formu, yıllar içinde farklı boyutlarda heykel ve yerleştirmelere dönüştü. Sarı yüzey üzerindeki siyah noktalar zamanla sanatçının en tanınan imgelerinden biri hâline geldi. Fakat kabakların önemi yalnızca popüler olmalarından kaynaklanmaz. Kişisel hafızadan gelen bir nesnenin tekrar ve çoğaltma yoluyla sanatçının genel görsel sistemine dahil edilmesi, Kusama’nın kişisel olanı evrensel bir görsel dile dönüştürme biçimini gösterir.

1973’te Japonya’ya döndükten sonra Kusama’nın hayatı başka bir döneme girdi. Ruhsal sorunları nedeniyle Tokyo’daki bir psikiyatri hastanesinde yaşamaya başladı. Ancak bu dönem onun sanat hayatının sona erdiği bir dönem olmadı. Hastanede yaşamaya devam ederken yakınındaki stüdyosunda çalışmayı sürdürdü; resim yaptı, yazdı ve üretmeye devam etti.

Kusama’nın hayatının bu bölümünü yalnızca bir hastalık hikâyesi olarak anlatmak doğru değildir. Ruhsal deneyimleri elbette sanatının oluşumunda önemli bir yere sahiptir; ancak sanatını yalnızca bunların sonucu olarak görmek, sanatçının kendi üretimindeki iradesini ve düşünsel emeğini görmezden gelmek olur. Kusama, yaşadığı deneyimleri doğrudan sanat eserine dönüştürmek yerine onları yıllar boyunca tekrar, çoğalma, beden ve sonsuzluk üzerinden yeniden kurdu.

Belki de sanatının en güçlü tarafı burada ortaya çıkar: Kişisel olanı yalnızca kendisine ait bırakmaması.

Kusama’nın geç gelen uluslararası tanınırlığı da bu nedenle önemlidir. Bir dönem sanat dünyasının merkezinde yeterince görünür olmayan sanatçı, ilerleyen yıllarda çağdaş sanatın en bilinen isimlerinden birine dönüştü. Özellikle aynalı odaları milyonlarca insanın deneyimlediği küresel sanat etkinliklerine ve müze sergilerine taşındı. Bir zamanlar deneysel ve marjinal görülebilecek bazı üretim biçimleri, bugün çağdaş sanatın en geniş kitlelere ulaşan örnekleri arasında yer alıyor.

Bu dönüşüm, Kusama’nın sanatını yalnızca popülerlik üzerinden değerlendirmemek gerektiğini de gösteriyor. Onun başarısı, tanınabilir imgeler yaratmasından çok, kendi sanat dilini yıllar boyunca sürdürmesinde yatıyor. Noktalar, ağlar, aynalar ve kabaklar birbirinden kopuk semboller değil; aynı düşünsel dünyanın farklı dönemlerdeki karşılıklarıdır.

Yayoi Kusama’nın 2026 yılında 97 yaşında hayatını kaybetmesiyle uzun bir sanat hayatı sona erdi. Ardında yalnızca noktalar, aynalar ve kabaklardan oluşan tanınabilir bir görsel dünya değil; resim, heykel, performans ve yerleştirmeyi bir araya getiren özgün bir sanat dili bıraktı. Kişisel deneyimlerini tekrar, beden, benlik ve sonsuzluk üzerinden dönüştüren Kusama, erkek egemen bir sanat dünyasında kendi yerini açmayı da başardı. Onun mirası, yalnızca geride bıraktığı ikonik imgelerde değil; kişisel deneyimlerini evrensel bir sanat diline dönüştürme ve kendi sanatını, kendi koşullarıyla var etme ısrarında yaşamaya devam ediyor.

Fotoğrafın Ötesinde: Bir Bakış Biçimi

Bazı fotoğraflar yalnızca bir mekânı göstermez; orada bir zamanlar yaşanmış olanı hissettirir. Bir duvarın yüzeyinde, bir taşın dokusunda, kıyıda bekleyen bir figürde ya da boş bir alanda bırakılmış bir nesnede, görüntünün ötesine geçen bir şey vardır. Burada fotoğraf yalnızca görünür olanı kaydetmez; görünmeden geriye kalanın izini sürer.

Gunes Kaplan’ın fotoğraf pratiği tam da bu eşikte konumlanır. İlk bakışta işleri mekânın, insanların ve gündelik hayatın gözlemi gibi görünebilir. Ancak daha yakından bakıldığında, pratiğinin merkezindeki meselenin temsil etmekten çok iz sürmek olduğu görülür. Kaplan; bellek, yaşantı, aidiyet ve zamanı doğrudan açıklamak yerine, bu deneyimlerin mekânlar ve bedenler üzerinde bıraktığı izleri fotoğrafik bir dile dönüştürür.

Kaplan’ın Anadolu Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden aldığı lisans eğitimi, bu bakış biçimi açısından önemlidir. Ancak pratiğini yalnızca sosyolojik bir fotoğraf yaklaşımı içinde değerlendirmek sınırlayıcı olur. Çalışmalarında belgesel gözlem, şiirsel ve sezgisel bir görsel dille birleşir. İnsan, toplum ve mekân arasındaki ilişkiler açıklanmaz; görüntünün içinde sezdirilir.

Bu yaklaşım, Kaplan’ın kendi sanatçı metninde fotoğrafı peyzaj, mimari ve gündelik çevrelerin içindeki duygusal, toplumsal ve psikolojik katmanları araştırmanın bir yolu olarak tanımlamasıyla da örtüşür. Pratiği gözlem ile yorum arasında hareket eder; sabit anlamlar yerine belirsizliğe ve çoklu okumalara alan açar.

Bu nedenle Kaplan’ın fotoğraflarına bakarken sorulması gereken ilk soru belki de “Bu fotoğraf neyi gösteriyor?” değil, “Bu fotoğraf hangi izi taşıyor?” sorusudur.

Hands Blending into Blue, 2011 — Photography

Mekânın Belleği

Kaplan’ın pratiğinin en belirgin özelliklerinden biri, mekânı pasif bir arka plandan deneyimin aktif taşıyıcısına dönüştürmesidir. Peyzaj, mimari ve gündelik çevreler yaşanmışlığın taşıyıcılarına dönüşür.

Bu yaklaşım özellikle Taş Hatırlar I ve Taş Hatırlar II çalışmalarında görünür hâle gelir. Taş ve mimari yüzeyler yalnızca fiziksel gerçekliğin parçaları değildir. Zaman tarafından işaretlenmiş, insanlar tarafından dokunulmuş ve geçmişin izlerini taşıyan yüzeylerdir.

“Taş hatırlayabilir mi?” ilk bakışta şiirsel bir soru gibi görünebilir; ancak Kaplan’ın pratiğinde bundan daha fazlasını taşır. Bellek artık yalnızca insan zihnine ait olarak anlaşılmaz. Yaşanmış deneyimlerin mekânlarda bıraktığı izler, mekânların zaman içindeki dönüşümü ve insanların geride bıraktıkları, kolektif belleğin parçalarına dönüşür.

Bu noktada Kaplan’ın fotoğrafı bir tür bellek arkeolojisi olarak okunabilir. Sanatçı geçmişi yeniden kurmaz; geçmişten bugüne kalan izleri arar.

Belki de Kaplan’ın fotoğrafının temel meselesi burada ortaya çıkar: Geçmişi göstermenin yollarını bulmak değil, geçmişin şimdi üzerinde bıraktığı izi görünür kılmanın yollarını bulmak.

The Stone Remember I, 2013 — Photography

İnsan Nerede Başlar, Mekân Nerede Biter?

Kaplan’ın insan figürüne yaklaşımı, mekâna ilişkin bu anlayıştan ayrı düşünülemez. Fotoğraflarında insan figürü nadiren yalıtılmış bir özne olarak karşımıza çıkar. Beden, çevresiyle birlikte okunur. Bazen bir yükün altında, bazen beklerken, bazen de daha büyük bir çevrenin içinde küçük bir figür olarak görünür.

Taş Hatırlar I bu ilişkiyi özellikle görünür kılar. Oturan figür neredeyse mimarinin içine çekilmiş gibidir. İnsan baskın özne olmak yerine ölçeği, malzemesi ve tarihi bireyi aşan bir yapının içinde tutulur.

Yükün İzleri bu açıdan başka bir gerilimi öne çıkarır. “Yük” yalnızca taşınan fiziksel bir nesne değildir. Bedenin taşıdığı ağırlık ile yaşanmış deneyimin beden üzerine yüklediği ağırlık arasında bir gerilim oluşur.

Bekleyiş I ise farklı bir zamansal durum yaratır. Beklemek yalnızca bir olaydan önceki kısa süre değildir; kendi başına bir varoluş hâline gelir. İzleyici figürün neyi beklediğini bilmez. Geçmişi, geleceği ya da hikâyesi tamamlanmış olarak verilmez.

Bu eksiklik önemlidir. Kaplan, figürün biyografisini geri çekerek izleyicinin kendi deneyimini görüntünün içine yerleştirebileceği bir alan yaratır. Figürün hikâyesi tamamlanmadığında, izleyicinin hikâyesi başlayabilir.

Ancak burada eleştirel bir gerilim de ortaya çıkar: Bağlamın geri çekilmesi fotoğrafa evrensel bir açıklık kazandırırken, aynı zamanda görüntünün ortaya çıktığı özgül toplumsal ve coğrafi gerçekliğin belirsizleşmesi riskini taşır. Kaplan’ın şiirsel dili güçlüdür; ancak asıl sınavı, şiirselliğin bağlamın yerini almasına izin vermeden varlığını sürdürebilmesidir.

Shutter, 2018 — Photography

Gündeliğin İçindeki İnsan

Shutter, Kaplan’ın insan figürüyle kurduğu ilişkinin farklı bir düzlemini sunar. İki çocuk, gündelik bir kentsel ortamın dokusundan koparılmış semboller olarak değil, sıradan hayatın içinde gösterilir. Fotoğrafın doğrudanlığı, Kaplan’ın daha düşünsel ve dingin görüntüleriyle üretken bir karşıtlık oluşturur.

Bu karşıtlık önemlidir; çünkü pratiğin yalnızca tek bir sessizlik estetiğine indirgenmesini engeller. Kaplan’ın insan varlığına yönelik dikkati, hareketsizlik ve mesafeden jest, karşılaşma ve gündelik etkinliğe doğru hareket edebilirken, insanların içinde bulundukları mekânlar tarafından nasıl şekillendirildiğine ilişkin ilgisini korur.

Traces of Burden, 2018 — Photography

Sessizliğin Estetiği

Kaplan’ın önemli sayıdaki fotoğrafı yüksek sesli görüntüler değildir. Dramatik olaylar yerine sessizlik, bekleyiş, mesafe ve boşluk duygusu taşırlar. Bu, fotoğraf yaklaşımının temel özelliklerinden biridir.

Kaplan görüntüyü açıklamaktan çok izleyiciyi onunla kalmaya davet eder. Anlam ilk bakışta tamamlanmaz. Bir yapı, yalnızca bir yapı olmaktan çıkar; terk edilmişliği, zamanı ya da kaybı çağrıştırabilir. Bir beden, yalnızca beden olmaktan çıkar; bekleyişi, yalnızlığı ya da geçişi taşıyabilir.

Kaplan’ın fotoğraflarındaki boşluklar özellikle önemlidir. Boşluk, kompozisyon içinde kullanılmayan bir alan değildir. İzleyicinin kendi düşüncelerini yerleştirebileceği bir alana dönüşür.

Dolayısıyla sessizlik, Kaplan’ın fotoğraflarında bir yokluk değil, bir anlatım yöntemidir.

Burada başka bir soru ortaya çıkar: “Bir görüntü daha az söylediğinde daha fazlasını mı söyler?” Kaplan’ın pratiği bu soruya kesin bir cevap sunmaz. Bazı işlerde belirsizlik görüntünün şiirsel gücünü artırırken, bazı işlerde daha güçlü bir bağlamsal zeminin okumayı derinleştirebileceği hissedilir. Pratiği etkileyici kılan unsurlardan biri de bu gerilimdir.

Untitled (2022), 2022 — Photography

Mimari, Toplumsal Alan ve Varlığın İzi

2022 tarihli Untitled çalışması, Kaplan’ın mekân araştırmasını daha belirgin biçimde mimari bir alana taşır. Yıpranmış cephe, parmaklıklı pencereler ve küçük insan figürü; içerisi ile dışarısı, görünürlük ile ayrışma arasında katmanlı bir ilişki kurar.

Burada mimari yalnızca bir dekor değildir. Yıpranmış yüzeyleri ve açıklıkları birikmiş zamanı düşündürürken, figürün konumu yapının hem yaşanmış hem de mesafeli hissedilmesini sağlar. Fotoğraf böylece toplumsal deneyimin maddi mekâna nasıl yerleştiğine ilişkin bir araştırma olarak okunabilir.

Bu çalışma boşluk fikrini de karmaşıklaştırır. Cephe pencereler, parmaklıklar, çatlaklar, yüzeyler ve izlerle doludur; yine de sahne psikolojik olarak sessizliğini korur. Görünür olan kadar yokluk da önem kazanır.

Echoes of the Shore I, 2023 — Photography

Kıyı Bir Peyzaj Değil, Bir Eşiktir

Kıyının Yankıları I ve Kıyının Yankıları II ile kıyı, Kaplan’ın pratiği içinde önemli bir görsel ve kavramsal alana dönüşür.

Kıyı iki şeyin arasında bulunur: kara ve su, kalmak ve gitmek, tanıdık ve bilinmeyen, geçmiş ve gelecek. Bu nedenle Kaplan’ın kıyı görüntüleri yalnızca peyzaj fotoğrafçılığı olarak anlaşılmaz. Ufuk, su ve insan figürü arasındaki ilişki, görüntüyü psikolojik bir alana dönüştürür.

İnsan figürü çevreye hâkim olan bir özne olarak sunulmaz. Figür, çevrenin içinde küçük bir varlık olarak konumlandırılır. Ölçek arasındaki bu fark, birey ile dünya arasındaki ilişkiyi görünür kılar.

Dolayısıyla kıyı, Kaplan’ın pratiğindeki temel kavramlardan birini taşır: eşik fikrini. Bekleyiş, geçiş ve belirsizlik duyguları burada tek bir mekânsal görüntünün içinde birleşir.

The Waiting I, 2024 — Photography

Bir Varoluş Hâli Olarak Beklemek

Bekleyiş I, eşiği bedenin içine taşır. Oturan figür güçlü bir karanlık alanın karşısında izole edilirken çevredeki peyzaj yalnızca kısmen okunabilir kalır. Görüntü anlatısal kesinliği reddeder.

Önemli olan figürün neyi beklediği değil, beklemenin zaman deneyimini nasıl değiştirdiğidir. Beden, sürenin bir göstergesine dönüşür. İzleyiciden, başlangıcı ve sonu bilinçli olarak geri çekilmiş bir anın içinde kalması istenir.

Bu anlamda Kaplan’ın sessizlik kullanımı yalnızca mekânsal değil, aynı zamanda zamansaldır. Fotoğraf yalnızca bir bekleme mekânını göstermez; beklemenin kendisini konuya dönüştürür.

Untitled (2025), 2025 — Photography

2011’den 2025’e: Aynı Soruların Dönüşümü

Kaplan’ın portfolyosunun kronolojik olarak okunması, pratiğinin tek bir konuya bağlı olmadığını; ancak belirli soruların yıllar içinde farklı biçimlerde geri döndüğünü gösterir. 2011 tarihli Maviye Karışan Eller ve Kadim İzler ile başlayan seçki; Taş Hatırlar I–II, Shutter, Yükün İzleri, 2022 tarihli Untitled, Kıyının Yankıları I, Bekleyiş I ve 2025 tarihli işlere doğru ilerler.

Bu çalışmalar biçimsel olarak farklı olsalar da belirgin bir kavramsal süreklilik vardır. İnsan nerede durur? Bir mekân ne kadar geçmiş taşıyabilir? Bir beden çevresinden ne kadar bağımsız olabilir? Bir görüntü geçmişi koruyabilir mi?

2025 tarihli Untitled, bu gelişimi anlamak açısından özellikle önemlidir. Bitmemiş bir yapının üzerinde hareket eden küçük figürler, insan emeğini geniş ve neredeyse boş bir alanla karşı karşıya getirir. Görüntü, bellek sorusunu inşa, değişim ve mekânın geçici niteliğine doğru genişletir.

Kıyının Yankıları II ile birlikte düşünüldüğünde, yine 2025 tarihli bu çalışma Kaplan’ın geçişe yönelik ilgisinin tek bir peyzaja ya da tek bir anlatıya bağlı olmadığını düşündürür. Geçiş, suyun kıyısında olduğu kadar inşa hâlindeki bir mimaride de ortaya çıkabilir.

Kaplan’ın pratiğinin değeri kısmen kesin cevaplar vermeyi reddetmesinde yatar. Aynı sorulara zamanın farklı noktalarından geri döner. Bu nedenle gelişimini yalnızca teknik bir ilerleme olarak değil, bakışının derinleşmesi olarak anlamak daha anlamlıdır..

Echoes of the Shore II, 2025 — Photography

Kaplan’ın Fotoğraf İçindeki Konumu

Kaplan’ın pratiğini yalnızca “şiirsel fotoğraf” olarak tanımlamak, onun medyumla kurduğu ilişkinin önemli bir bölümünü dışarıda bırakır. Mesele yalnızca estetik açıdan etkileyici görüntüler üretmek değildir.

Kaplan, fotoğrafın belgesel niteliği ile kişisel yorum arasındaki sınırda çalışır. Gerçek bir mekândan, gerçek bir karşılaşmadan ya da gerçek bir bedenden yola çıkar; ancak görüntüyü olduğu hâliyle bırakmak yerine onu duygu ve çağrışım alanına taşır.

Bu yaklaşım bizi fotoğrafın temel sorularından birine geri götürür: “Fotoğraf gerçekliği kaydeder mi, yoksa onu yeniden mi kurar?” Kaplan’ın çalışmaları ikinci ihtimale daha fazla yaklaşır.

Bir fotoğraf gerçek bir anı kaydedebilir; ancak sanatçının kadrajı, mesafesi, seçimi ve boşluğu kullanma biçimi bu gerçekliği yeniden düzenler. Fotoğraf Kaplan için bu nedenle yalnızca gerçekliği dondurmanın bir aracı değil, onun içindeki görünmez ilişkileri araştırmanın bir aracıdır.

Yeni Bir Eşik: Uluslararası Bağlam ve Londra

Kaplan’ın son dönem sergi faaliyetleri, pratiğinin giderek genişleyen uluslararası boyutuna işaret eder. Çalışmaları ulusal sergi bağlamlarının ötesine geçerek çeşitli uluslararası grup sergilerinde farklı izleyicilerle ve farklı sanatsal bağlamlarla karşılaşmaktadır.

2026 yılında sergi faaliyetleri arasında Londra’daki Espacio Gallery’de Parallel Traces ve The Holy Art Gallery’de Into the Fold ile Tokyo’daki Design Festa Gallery’de Eye of the Universe yer almaktadır. Ayrıca VIII IAAF Bodrum Art Fair, Antalya Contemporary Art Fair ve III. İzmir Art Fair gibi önemli Türkiye sanat fuarı bağlamlarında da yer almıştır.

Bu gelişim yalnızca sergilerin sayısı açısından değil, Kaplan’ın uzun soluklu fotoğrafik araştırmasının özgün coğrafi bağlamının dışında karşılaşılmaya başlaması açısından önemlidir. Böylece mekân, bellek ve aidiyet soruları yeni bir boyut kazanır: Belirli mekânlara dayanan bir görsel dil kültürler arasında nasıl hareket eder?

14–17 Ağustos 2026 tarihleri arasında Londra’daki Espacio Gallery’de gerçekleşecek Now & Beyond uluslararası grup sergisi bu sürecin güncel noktalarından birini oluşturur. Ancak gerçekleşmiş sergiler ile Kaplan’ın henüz gerçekleşmemiş sergilerini ayırmak önemlidir: Bu sergi, metnin yazıldığı sırada gelecekteki bir etkinliktir.

Bunun hemen ardından başka bir eşik gelir. Kaplan’ın Londra’daki ilk kişisel sergisi, 25 Eylül–1 Ekim 2026 tarihleri arasında Gallery Marquess’te gerçekleşecektir. Bu geçiş yalnızca yeni bir sergi mekânına geçiş değildir. Farklı dönemlerde üretilmiş işlerin daha bütünlüklü bir bağlam içinde yeniden değerlendirilmesi anlamına gelir.

Grup sergilerinde tek tek karşılaşılan çalışmalar, kişisel sergide başka bir soruyla karşılaşacaktır: “Bu fotoğraflar yan yana geldiklerinde nasıl bir bütün oluşturuyor?” Bu soru Kaplan’ın pratiği için özellikle önemlidir. Çalışmalarında tekrar eden bellek, mekân, beden, bekleyiş, iz ve geçiş kavramları, kişisel sergi bağlamında daha açık biçimde ifade edilen bir görsel araştırmaya dönüşebilir.

Başka bir deyişle Londra’daki kişisel sergi, Kaplan’ın bugüne kadarki pratiğinin yeniden okunabileceği yeni bir eşik oluşturur.

Görüntüden Sonra Geriye Ne Kalır?

Gunes Kaplan’ın fotoğraf pratiğini “bellek”, “mekân” ya da “insan” gibi kavramlarla tanımlamak kolaydır. Ancak işlerinin asıl gücü bu kavramların tek tek kendisinden değil, aralarındaki ilişkilerden ortaya çıkar.

Taş geçmişi taşır. Beden yaşanmış deneyimi taşır. Mekân insanın izini taşır. Kıyı geçişi taşır.

Kaplan’ın fotoğraflarında görünür ile görünmez arasındaki sınır hiçbir zaman tamamen kapanmaz. Sanatçı izleyicinin görüntüyü tamamlamasına izin verir. Belki de bu nedenle fotoğrafına bir belge olarak değil, bir iz olarak yaklaşmak daha doğrudur.

Fotoğraf bir anı dondurur; ancak Kaplan aynı zamanda o anın çevresindeki zamanı görünür kılmaya çalışır. Görüntülerin giderek daha hızlı tüketildiği bir dünyada bu yaklaşım özellikle anlamlıdır. Bir fotoğrafın değeri yalnızca ne kadar çarpıcı olduğunda değil, izleyicinin zihninde ne kadar süre kalabildiğinde de yatar.

Kaplan’ın çalışmaları bu hıza direnir. Bakışı yavaşlatır. Bizi bir taşın yüzeyine, bir bedenin taşıdığı ağırlığa, boş bir alana, yarım kalmış bir yapıya ya da uzak bir kıyıya yeniden bakmaya çağırır.

Ve sonunda bizi fotoğrafın ötesine geçirerek kendimize geri döndürür. Çünkü Kaplan’ın fotoğraflarında temel soru yalnızca görüntünün içinde neyin var olduğu değil, görüntüden sonra neyin kaldığıdır.

Belki de Kaplan’ın Londra’daki ilk kişisel sergisi bu nedenle yalnızca yeni bir sergi değildir. 2011’den bu yana gelişen görsel bir araştırmanın bir araya getirildiği, bellek ile mekân arasındaki ilişkinin yeniden düşünüldüğü ve tek tek görüntülerin daha büyük bir anlatıya dönüşme ihtimalinin sınandığı yeni bir aşamayı temsil eder.

Kaplan’ın fotoğrafı bizden yalnızca bir mekâna bakmamızı istemez. O mekânda bıraktığımız izi düşünmemizi ister.

Bu nedenle onun fotoğraflarındaki sessizlik boşluk değildir. Hatırlamanın başladığı yerdir.

The Stone Remember II , 2014 Photography

Yazan: Gamze Kartal

Eser görselleri: Güneş Kaplan’ın sanatçı portfolyosu

Bazı dizeler, yazıldıkları dönemi aşarak ortak hafızanın bir parçasına dönüşür. Ahmet Telli’nin “Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider.” dizesi de yalnızca bir ayrılığı değil; bir kentin ruhunu, belleğin kırılganlığını ve geride kalan sessizliği anlatır. Telli’nin şiiri, bireysel acıyı toplumsal hafızayla buluşturur; aşkı, kaybı, umudu ve direnci aynı şiir evreninde bir araya getirir. Bu nedenle Ahmet Telli’yi okumak, yalnızca bir şairi değil, insanın kendisiyle ve yaşadığı çağla kurduğu ilişkiyi de okumaktır.

2 Aralık 1946’da Çankırı’nın Eskipazar ilçesinde doğan Ahmet Telli, öğretmenlikten yayıncılığa uzanan yaşamı boyunca yazmayı hiç bırakmadı. İlk şiiri genç yaşlarda yayımlandı; 1979’da yayımlanan ilk kitabıyla birlikte çağdaş Türk şiirinin özgün seslerinden biri olarak öne çıktı. Ardından gelen Hüznün İsyan Olur, Su Çürüdü, Belki Yine Gelirim, Çocuksun Sen ve Nidâ gibi eserleriyle geniş bir okur kitlesine ulaştı.

Ahmet Telli’nin şiirini belirleyen en önemli özelliklerden biri, bireysel olan ile toplumsal olan arasında kurduğu güçlü dengedir. Şiirlerinde aşk, yalnızlık, kent, bellek, ayrılık ve umut birbirinden kopuk temalar değildir; aynı yaşamın farklı yüzleri olarak yan yana durur. Sözcükleri yüksek sesle değil, derin bir iç sesle konuşur. Bu nedenle şiiri, ilk okumada değil; zaman içinde okurun belleğinde büyüyen, her dönüşte yeni anlamlar kazanan bir etki bırakır.

Hüznün İsyan Olur, yalnızca bir kitap adı değil, Ahmet Telli’nin şiir anlayışını özetleyen güçlü bir ifadedir. Onun dizelerinde hüzün edilgen bir duygu değildir; insanı hayata, hafızaya ve umuda bağlayan bir direnme biçimine dönüşür. Büyük söylemlere ihtiyaç duymadan güçlü olabilen şiirin en etkileyici örneklerinden birini sunar.

Şiirlerinin bestelenmesi, farklı kuşaklar tarafından yeniden okunması ve dizelerinin yıllar boyunca dilden dile dolaşması, Ahmet Telli’nin yalnızca kendi dönemine değil, sonraki kuşaklara da seslenebildiğini gösterir. Onun şiiri, zamana direnen metinlerin taşıdığı o sessiz ama kalıcı güce sahiptir.

10 Temmuz 2026’da yaşamını yitiren Ahmet Telli, ardında yalnızca kitaplar bırakmadı; okurunu düşünmeye, hatırlamaya ve yeniden hissetmeye çağıran güçlü bir şiir dili bıraktı. Belki de bir şair için en kalıcı miras budur: Dizelerinin yıllar sonra bile yeni okurlarda aynı yankıyı uyandırabilmesi. Ahmet Telli’yi okumak, bugün hâlâ bu yankının peşinden gitmektir.

Çekimlerine 2021 yaz aylarında başlanacak olan ‘Suya Yazılmış Zaman’ filmi, geleneksel ve modern kültürde ‘delilik’ kategorisinin, Dersim gibi özgün bir toplumsal coğrafyada var olma biçimini, sinema sanatı içinde üretmeye odaklanmaktadır. Dünyanın neredeyse her yerinde aynı şekilde kodlanmış ‘deliliğin’, Dersim’in kadim kültürü ve inanç geleneği içinde anlam bulan ayrıksı yeri filmin temel hareket noktasıdır. Bir aşk hikayesi etrafında olup bitenler anlatılacaktır. Amaç, sinemanın hali, dili, tekniği, yöntemi ve bakışıyla bu sosyal olguyu izleyiciyle buluşturmaktır.  

Almanya’da Berlin ve Stuttgart’ta; Türkiye’de ise İstanbul ve Dersim’de çekimleri yapılacak Suya Yazılmış Zaman sinema filminde, aralarında sürpriz isimlerin de bulunduğu geniş bir oyuncu kadrosu yer alacaktır.

Türkiye ve Avrupa başta olmak üzere başka ülkelerde de gösterilmesi planlanan film, özgün toplumsal ve kültürel bağlamı, güçlü senaryosu, çekim coğrafyaları, oyuncu nitelikleri ve bir bütün olarak titiz bir çalışmanın ürünü olarak çok geniş sosyal kesimlerin ilgi ve dikkatlerini çekecektir. Film proje ekibi olarak bunun işaretlerini daha şimdiden görebilmekteyiz.

Senarist ve Yönetmen Mustafa  Diyar Demirsoy     

Yapımcı Nurettin Aslan

Açılışa özel 75 TL ve üzeri alışverişlerinizde ücretsiz kargo, defter hediyesi ve MNG Kargo kapıda ödeme seçeneği ile istediğiniz kitaba sahip olabilirsiniz.

Sitedeki bütün kitaplara MNG Kargo kapıda ödeme seçeneği ile sahip olabilirsiniz.

Dünyanın en önemli edebiyat ödüllerinden olan Uluslararası Dublin Edebiyat Ödülü, 1996 yılından beri her yıl İrlanda’nın başkenti Dublin’de veriliyor. Dublin Şehir Kütüphaneleri ve Dublin Kent Konseyi işbirliğiyle düzenlenen ödülü kazanan yazar aynı zamanda 100 bin avroluk bir ödüle de sahip oluyor.

Bu yılki ödüle Idaho adlı romanı ile layık görülen ABD’li yazar Emily Ruskovich, duygularını “Kazandığım ödül o kadar büyük bir para ki! Tek bir romana bu kadar büyük bir ödül verildiğine inanamıyorum. Bu parayla ne yapacağımı tam olarak bilmiyorum ama artık, eninde sonunda yazarlığım için kazançlı olacak seçimler yapabileceğimi düşünüyorum” sözleriyle dile getirdi.

Ödülün bu yılki seçici kurulu ise yaptığı açıklamada Idaho’nun “müzik, şiir, edebiyat ve sanatın kurtarıcı ve iyileştirici potansiyeline dair bir başyapıt” olduğunu belirtti.

2015 yılına kadar Impac Dublin Edebiyat Ödülü adıyla verilen ödülü 2003 yılında  Benim Adım Kırmızı  ile Orhan Pamuk kazanmıştı.

Idaho

Roman, yazar Ruskovich’in de büyüdüğü Idaho’da geçiyor. Ann ile Wade’in, Idaho’nun çetin ve güzel doğasında sürdüğü sakin yaşam, Wade’in kaybolan hafızası ve saldırgan davranışlarıyla bozulmaya başlar. Wade’in ilk eşi Jenny ve kızlarıyla yaşadığı eski mutlu hayatın nasıl ve neden altüst olduğunu öğrenmeye çalışan Ann’in zamanı, kocasının aksayan hafızası yüzünden giderek azalmaktadır. Farklı kişilerin bakış açılarından aktarılan ve çeşitli zaman ve mekânlar arasında mekik dokuyan anlatıyla, karakterlerden bazılarını birbirinden koparan, bazılarınıysa bir araya getiren trajedi yavaş yavaş gün ışığına çıkacaktır.

Roman, yazar Ruskovich’in de büyüdüğü Idaho’da geçiyor. Ann ile Wade’in, Idaho’nun çetin ve güzel doğasında sürdüğü sakin yaşam, Wade’in kaybolan hafızası ve saldırgan davranışlarıyla bozulmaya başlar. Wade’in ilk eşi Jenny ve kızlarıyla yaşadığı eski mutlu hayatın nasıl ve neden altüst olduğunu öğrenmeye çalışan Ann’in zamanı, kocasının aksayan hafızası yüzünden giderek azalmaktadır. Farklı kişilerin bakış açılarından aktarılan ve çeşitli zaman ve mekânlar arasında mekik dokuyan anlatıyla, karakterlerden bazılarını birbirinden koparan, bazılarınıysa bir araya getiren trajedi yavaş yavaş gün ışığına çıkacaktır.

Bilim Akademisi tarafından Yapı Kredi Kültür Sanat’ın ev sahipliğinde düzenlenen Bilim Akademisi  Konferansları’nın Haziran ayındaki konuğu Prof. Dr. Suraiya Faroqhi, bu çabayı gösterenlerin ilgisini çekecek bir konuşma yapacak. Osmanlı Tarihi üzerine araştırmalarıyla tanınan Faroqhi, 18. yüzyılda Bursa ve İstanbul’da yaşamış varlıklı Osmanlı kadınlarının yaşamlarını ele alacak. Kadınların kullandıkları ziynet eşyaları, kıyafetleri ve ev mobilyaları gibi eşyalarından yola çıkarak, Osmanlı’nın kentsoylu kadınların yaşamlarına ve yaşadıkları döneme ışık tutacak.

“Erken Modern Dönemde Varlıklı Osmanlı Kadınlarının Maddi Dünyası” konferansı 19 Haziran Çarşamba günü saat: 18:30’da Loca’da.

Suraiya Faroqhi Hakkında:
1941 yılında Berlin’de doğan Suraiya Faroqhi Hamburg, İstanbul ve Bloomington/Indiana üniversitelerinde okudu. 1971-87 yıllarında Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde hocalık yaptıktan sonra 1988-2007 yıllarında Münih’teki Ludwig-Maximilians Universitaet’te Ortadoğu Tarihi ve Kültürü ve Türk Araştırmaları Enstitüsü’nde profesör olarak görev yaptı. 2007-2017 yıllarında İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde görev yapmış ve ‘emerita’ ünvanını almıştır. Halen İbn Haldun Üniversitesi Tarih Bölümü’nde ders vermektedir.

“Babamın Kanatları” filmiyle 23. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nde yedi ödüle, 53. Uluslararası Antalya Film Festivali’nde beş ödüle layık görülen yönetmen Kıvanç Sezer, kendisinin yazıp yönettiği yeni filmi “Küçük Şeyler”in çekimlerini nisan ayında tamamladı. Başrollerini Alican Yücesoy ve Başak Özcan’ın paylaştığı film, kısa bir kurgu döneminin ardından dünyanın en eski film festivallerinden biri olan Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali 2019’un Ana Yarışma bölümünde yarışmaya hak kazanarak ilk başarısını elde etti.

Çekimleri 1,5 ay aralıklarla toplamda üç haftada tamamlanan ve üç ayrı kısa film gibi çekilen “Küçük Şeyler”, mizah unsurunun eksik olmadığı, trajikomik anlatım diliyle dikkatleri çekiyor. Film, İstanbul’un uzak bir semtindeki lüks sitelerinde oturan Onur ve Bahar çiftinin, Onur’un işten atılmasıyla yaşadıkları zor zamanları anlatıyor. “Küçük Şeyler”, modern Türkiye’nin yeni orta sınıf, beyaz yaka yaşantılarını; hayatlarında yeni bir noktanın eşiğine gelen Onur ve Bahar çifti üzerinden kaçınılmaz kavgalarla, kabuslarla, absürt durumlarla, bedensel ve ruhsal değişimlerle beyaz perdeye taşıyor.

Başrollerini Alican Yücesoy ve Başak Özcan’ın paylaştığı “Küçük Şeyler”de; Bülent Emrah Parlak, Seda Türkmen, Müfit Kayacan, Tuğçe Altuğ, Nihal Koldaş, Ece Dizdar, Zeynep Dinsel, Kubilay Tuncer, Nezaket Erden, Jaki Baruh, Barış Gönenen, Kürşat Karaman, Serhan Süsler ve Nihan Aypolat rol alıyor. Görüntü yönetmenliğini Hatip Karabudak’ın, sanat yönetmenliğini Alceste Wegner ve Reyhan Acar’ın yaptığı filmin uygulayıcı yapımcılığını Selim Güntürkün, yardımcı yönetmenliğini ise Emin Akpınar üstleniyor. 

Asteros Film, Karaçelik Film ve Zebra Productions yapımı olan “Küçük Şeyler”, tüm dünyadaki festival yolculuğuna devam edecek.

Bilgi için: asterosfilm.com

facebook.com/asterosfilm

“KÜÇÜK ŞEYLER” FİLMİNİN KÜNYESİ:

OYUNCULAR

Alican Yücesoy
Başak Özcan
Bülent Emrah Parlak
Seda Türkmen
Müfit Kayacan
Tuğçe Altuğ
Nihal Koldaş
Ece Dizdar
Zeynep Dinsel
Kubilay Tuncer
Nezaket Erden
Jaki Baruh
Barış Gönenen
Kürşat Karaman
Serhan Süsler
Nihan Aypolat

Yazar ve Yönetmen  :  Kıvanç Sezer

Yapımcılar : Tolga Karaçelik, Kanat Doğramacı, Kıvanç Sezer

Yapım : Asteros Film, Karaçelik Film, Zebra Productions

Ortak Yapım : Işık Sanat, Bando Post Production House

Görüntü Yönetmeni : Hatip Karabudak

Sanat : Alceste Wegner, Reyhan Acar

Uygulayıcı Yapımcı : Selim Güntürkün

Yardımcı Yönetmen : Emin Akpınar

Verdiği eğitimlerle kültür sanat dünyasına donanımlı üyeler kazandırmayı hedefleyen Famelog Academy’nin düzenlediği Müzikal Oyunculuk Yaz Okulu’nda; iki ayrı yaş grubu için iki ayrı sınıf açılacak ve eğitimler dörder haftalık iki kur halinde gerçekleşecek. Usta sanatçı Haldun Dormen, her kurda iki kez sınıflara eşlik edecek ve öğrencileri değerlendirecek.

Müzikal Oyunculuk Yaz Okulu’nda Korel Cezayirli diksiyon, ses tekniği, müzikal oyunculuk kuramı, doğaçlama, metin analizi gibi oyunculuk derslerini; Nur Doğantemel bale, vücut koordinasyon, dans tiyatrosu, koreografi gibi dans derslerini; Deniz Karaustaise şan, nefes eğitimi, solfej gibi müzik eğitimlerini verecek. İkinci kurun son iki haftasındaki dersler ise Müzikal Uygulama olacak. Öğrencilerin, eğitimin tamamında öğrendiklerini tecrübe edip pekiştirmeleri için müzikal bir oyunun bir parçası ya da tamamı, eğitmenlerin yönetmenliğinde sahnelenecek. Haldun Dormen süpervizörlüğünde eğitmenler tarafından öğrencilerin bu performansları değerlendirilecek ve başarılı görülen öğrenciler, eylül ayında başlayacak tam zamanlı Müzikal Okulu’na katılmaya hak kazanacaklar. Bu uzun dönemli okulda ise, Dormen’in yöneteceği müzikal oyunlarda yer alabilecek kapasitede öğrenciler yetiştirmeye yönelik bir eğitim verilecek.

13-17 yaş ile 18 yaş ve üstü olmak üzere iki yaş grubu için iki ayrı sınıfın açılacağı Müzikal Oyunculuk Yaz Okulu’nda ilk kur, her iki yaş grubu için de 1 Temmuz 2019 Pazartesi günü; ikinci kur ise 29 Temmuz 2019 Pazartesi günü başlayacak. Dersler pazartesi, çarşamba ve cuma olmak üzere haftada 3 gün 10.30-18.30 saatleri arasında gerçekleşecek.

CV’lerini academy@famelog.com adresine göndererek ön başvuru yapan öğrenciler, eğitmenlerle yapılan mülakat sonucunda sınıfa kabul edilecekler. İlk kuru başarı ile tamamlayan öğrenciler ise doğrudan ikinci kura devam etme hakkı kazanacaklar. Famelog Academy, ihtiyaç duyan Müzikal Oyunculuk Yaz Okulu katılımcıları için Beykoz Kundura içinde konaklama alternatifleri de sunacak.

FAMELOG ACADEMY HAKKINDA

Usta yönetmen Ömer Faruk Sorak’ın mentörlük ettiği Famelog Academy, oyunculuktan yönetmenliğe, senaryo yazarlığından sanat yönetmenliğine birçok alanda uzun süreli eğitimler ve atölye çalışmaları düzenliyor. Öğrencilere benzersiz bir ortamda eğitim alma fırsatı sunan akademi, gerek Türkiye’de gerekse global düzeyde medya, eğlence ve sanat alanlarında standartları yükseltmeyi hedefliyor.

Adres:  Famelog Academy 

Beykoz Kundura – Yalıköy Mah. 

Süreyya İlmen Cad. No:1 Beykoz/İstanbul

Detaylı bilgi ve kayıt için: 0542 301 32 63

academy@famelog.com

instagram.com/famelogacademy

twitter.com/famelogacademy

facebook.com/famelogacademy

Haldun Taner’in adını yaşatmak adına, 1987’den bu yana Milliyet tarafından verilen ödülün bu yılki jürisi Demet Taner, Doğan Hızlan, Metin Celal, Prof. Dr. Handan İnci, Nursel Duruel, Mehmet Zaman Saçlıoğlu ve Ömür İklim Demir’den oluşuyordu. Seçici Kurul, bu yıl 30.’su düzenlenen ödüle toplumsal bilinçle insanın bireysel dünyasının çatışmasını incelikle yansıtması, dile hâkimiyeti ve derin duyarlılığı nedeniyle Kâmil Erdem’i layık gördü.

30. Haldun Taner Öykü Ödülüdüzenlenecek törenle Kâmil Erdem’e verilecek.

Arka kapak:
İlk kitabı Şu Yağmur Bir Yağsa ile hem okurun hem de edebiyat çevrelerinin beğenisini kazanan Kâmil Erdem, Bir Kırık Segâh’ta da iz bırakan anların, gün yüzüne çıkmamış ruh hallerinin üstündeki perdeyi ustalıkla kaldırıyor. Nesneleri yalayan karanlığı, kalpten dudaklara bir türlü ulaşamayan sırları, hafızanın bastırılamayan seslerini betimlerken, sükûnetine gömülerek sıkıntılarını bir duvar misali ören insanları kendine has o derinlikli üslubuyla aktarırken belleklerde yer ediniyor.

Gündelik hayatın nobranlığına karşı nahif ama güçlü bir başkaldırıya kulak kabartıyoruz bir kez daha. Her şeye rağmen gülümsemeyi elden bırakmayan bir umutla…

“Türkiye Yayıncılar Birliği olarak gazeteci ve yazarlara karşı artarak devam eden saldırıların ülkemizdeki ifade özgürlüğünü tehdit etmeye başlamasından dolayı kaygı duyuyoruz.

“25 Mayıs Cumartesi günü, gazeteci ve yazar Sabahattin Önkibar’ın Ankara’daki evinin yakınlarında saldırıya uğramasıyla beraber mayıs ayında yaşanan gazeteci ve yazar saldırılarına bir yenisi daha eklenmiş oldu.

“Sabahattin Önkibar bir yazar olarak geçmişte de saldırıya maruz kalmış ancak saldırganlar ceza almamıştır.

“Yine geçtiğimiz günlerde gazeteci yazar Yavuz Selim Demirağ ve gazeteciler İdris Özyol, Ergin Çelik ve Hakan Denizli’ye karşı da saldırılar gerçekleştirilmiş, saldırganlar cezasız kalmıştır.

“İfade özgürlüğü ayrımsız bir şekilde herkes için vazgeçilmez ve korunması gereken bir haktır. Bu hakka yönelik yapılan her türlü müdahale ve bu müdahalelere cesaret veren cezasızlık hali, yeni şiddet olaylarını doğurmakta ve cesaret vermektedir.

“Saldırıları kınıyor; gazetecilere ve yazarlara ve ifade özgürlüğüne yönelik art arda yaşanan saldırılara seyirci kalınmamasını ve gereken cezaların verilmesini talep ediyoruz. Türkiye Yayıncılar Birliği olarak saldırıya uğrayan gazeteci ve yazarlara, yazarların yayınevlerine ve gazetelerine geçmiş olsun dileklerimizi sunuyoruz.”

Saygılarımızla,
Türkiye Yayıncılar Birliği

T.C. Dışişleri Bakanlığı Avrupa Birliği Başkanlığı tarafından yürütülmekte olan Ortaklıklar ve Ağlar Hibe Programı kapsamında hibe almaya hak kazanan Türkiye Yayıncılar Birliği’nin OKUYAY Platformu, okuma kültürünü desteklemeye çalışan STK’lere, aktivistlere ve gönüllülere destek vererek Türkiye ve Avrupa’daki iyi örnekleri Türkiye geneline yaymayı hedefliyor.

Düzenlediği etkinliklerle de okuma kültürünün gelişimine destek olmayı amaçlayan OKUYAY Platformu; proje ortaklarından Kadıköy Belediyesi’nin Selamiçeşme Özgürlük Parkı’nda bu yıl “Beton Değil Toprak!” sloganıyla üçüncüsünü düzenlediği Kadıköy Çevre Festivali’nde stant açacak.Festivale, çevre bilincini oluşturmada kitapların katkısını ve önemini anlatmak amacıyla katılan OKUYAY Platformu; ilki İzmir’de yapılan OKUYAY Konuşmaları’nın ikincisini festival kapsamında gerçekleştirecek. Aytaç Timur ve Gürkan Akgüneş’in, Sevengül Sönmez moderatörlüğündegerçekleştireceği “Çevre Bilinci Oluşturmada Kitapların Katkısı” başlıklı panel, 24 Mayıs Cuma günü 16.10-17.00 saatleri arasında A Sahnesi’nde düzenlenecek. Panelde, “Çevreyle ilgili kitaplar ülkemizde nasıl bir ilgi görüyor, çevreyle ilgili kitapların ve süreli yayınların hazırlanma süreçleri nasıl ilerliyor?” gibi sorulara yanıt aranırken çevre haberciliği, bilgi teknolojilerinin değişimi, dijital çağın çevre bilincine etkisi konuları da tartışılacak.

Kadıköy Çevre Festivali kapsamında ayrıca, OKUYAY Buluşmaları’nın da ilki çocuklarla gerçekleştirilecek. Tülin Kozikoğlu’nun 25 Mayıs Cumartesi günü 13.00 – 14.00 saatleri arasında Yeşil Etkinlik alanında gerçekleşecek “Elma, Elma… Söyle Bana!” başlıklı etkinliğinde; doğanın gücü üzerinden kendi içimizdeki gücü keşfetmenin öyküsü olan Pes Etmek Yok! kitabının interaktif okumasından sonra “Elma, Elma… Söyle Bana!” isimli elişi çalışması yapılacak.

OKUYAY Platformu, Selamiçeşme Özgürlük Parkı’nda 3 gün boyunca 11.00-20.00 saatleri arasında açık olan B12 numaralı standında; okuma kültürünün yaygınlaştırılmasıyla ilgilenen, konuya katkı sağlamak isteyen ve bu alanda çalışmalar yapan ziyaretçilerini ağırlayacak. Projeye dair dokümanların temin edilebileceği stantta, okuma kültürü ölçümüne katkı sağlayacak bir anket de doldurulabilecek.

OKUYAY PLATFORMU HAKKINDA

Çalışmalarını, Türk Kütüphanecileri Derneği (TKD), Anne Çocuk Eğitim Vakfı (AÇEV), Kadıköy Belediyesi ve Kingston Üniversitesi (Birleşik Krallık) ortaklığıyla gerçekleştirecek olan OKUYAY Platformu; okuma kültürünü yaygınlaştırmak için Türkiye’nin seçilecek 4 bölgesinde çocukları, ebeveynleri, öğretmenleri, kamu kuruluşlarını, kütüphaneleri ve sivil toplumu, yayıncılık paydaşlarıyla bir araya getirerek pilot uygulamalar yapacak. Proje sonunda hazırlanacak olan “Okuma Kültürünü Geliştirmeye Yardımcı Kılavuz”un ise bu alanda önemli bir başvuru kaynağı olması ön görülüyor.

OKUYAY Platformu, İstanbul Taksim’deki çalışma ofisinde düzenleyeceği toplantılar ve etkinliklerle, okuma kültürünü geliştirmeye destek olabilecek STK, aktivist ve gönüllüleri bir araya getirmeyi amaçlıyor. Aynı zamanda platform bünyesinde kurulacak “Okuma Kültürü” konulu kitaplık ise araştırmacıların kullanımına açık olacak. 2 yıl sürecek projenin tamamlanmasının ardından OKUYAY Platformu’nun Türkiye Yayıncılar Birliği tarafından sürdürülmesi hedefleniyor.

Türkiye Yayıncılar Birliği

Uluslararası Yayıncılar Birliği’nin (International PublishersAssociation–IPA) Türkiye’yi temsil eden üyesi Türkiye Yayıncılar Birliği; yayıncılık mesleğini geliştirmek, sektörel sorunları çözmek, korsanla mücadeleye destek sağlamak, telif hakları ile yayınlama özgürlüğünü korumak, okuma kültürünün gelişimine katkıda bulunmak ve Türkiye’yi uluslararası boyutta bir yayıncılık merkezi haline getirmek için çalışıyor. 1985 yılında kurulan Türkiye Yayıncılar Birliği’nin Yönetim Kurulu Başkanlığı ise Kenan Kocatürk tarafından yürütülüyor.

Sanat ve oyunculuk akademisi Famelog Academy, öğrencilerini birçok farklı alanda profesyonel hayata hazırlayan eğitimlerin yanı sıra kültür sanat dünyasının önemli isimleriyle Pazar Sohbetleri başlıklı bir söyleşi serisi düzenliyor.

Her ay düzenlenen Famelog Academy Pazar Sohbetleri’nin mayıs ayındaki konukları; son dönemde “Avlu” dizisiyle gündemde olan oyuncu Nursel Köse ve yönetmen Yüksel Aksu olacak. İkilinin söyleşisi 26 Mayıs 2019 Pazar günü 12.00–14.00 saatleri arasında Türkiye’nin en önemli, tarihi ve artistik platosu olan Beykoz Kundura’da yer alan Famelog Academy’de gerçekleşecek. Dizinin serüveni ve başarısının anahtarları üzerine konuşacak olan ikili aynı zamanda; sinema ve televizyon dünyasına dair deneyimlerini de katılımcılarla paylaşacaklar. İmza attıkları farklı projelerle festivallerde çeşitli ödüllere layık görülen Köse ve Aksu; oyunculuk, yönetmenlik, senaristlik rolleri, sette oyuncu-yönetmen ilişkisi gibi konulara da değinecekler.

Nursel Köse ve Yüksel Aksu’nun “Avlu Dizisinin Serüveni” anabaşlıklı söyleşisine ücretsiz olarak katılmak için academy@famelog.com adresine mail atılması ya da 0542 301 32 63 numaralı telefondan rezervasyon yapılması yeterli.

Adres:    Famelog Academy

                Beykoz Kundura – Yalıköy Mah.

                Süreyya İlmen Cad. No:1

                Beykoz/İstanbul

Detaylı bilgi ve kayıt için: 0542 301 32 63

                                                      academy@famelog.com

                                                      instagram.com/famelogacademy

                                                      twitter.com/famelogacademy

                                                      facebook.com/famelogacademy

FAMELOG ACADEMY HAKKINDA

Usta yönetmen Ömer Faruk Sorak’ın mentörlük ettiği Famelog Academy, oyunculuktan yönetmenliğe, senaryo yazarlığından sanat yönetmenliğine birçok alanda uzun süreli eğitimler ve atölye çalışmaları düzenliyor. Öğrencilere benzersiz bir ortamda eğitim alma fırsatı sunan akademi, gerek Türkiye’de gerekse global düzeyde medya, eğlence ve sanat alanlarında standartları yükseltmeyi hedefliyor.

Türkiye’nin en önemli, tarihi ve artistik platosu olan Beykoz Kundura’da yer alan sanat ve oyunculuk akademisi Famelog Academy, öğrencilere benzersiz bir ortamda eğitim alma fırsatı sunuyor. Pek çok dizi ve filmin set ortamına da tanıklık edebilen öğrenciler, her biri alanında uzman ve öncü isimler tarafından edindikleri teorik bilgileri pratiğe dökme şansı elde ederken profesyonel hayata da hazırlanıyor.

Famelog Academy tarafından düzenlenen Chubbuck Metot’un Kamera Önü Oyunculuğunda İşleyişi başlıklı workshop; Los Angeles’ta Ivana Chubbuck Studio’da uzun süre eğitim almış oyuncu ve eğitmen Barış Kışlak ile Emmy ödüllü dizi “Kara Sevda”nın yönetmenlerinden Burcu Akbaş tarafından gerçekleştirilecek. Katılımın kontenjanla sınırlı olduğu workshop çalışmasına adaylar, academy@famelog.com adresine CV ve headshot göndererek ön başvuru yapabiliyorlar. Ön başvurunun ardından mülakata davet edilecek öğrenciler arasından seçim yapılarak kayıtları tamamlanacak. 18 Mayıs, 25 Mayıs ve 1 Haziran Cumartesi günleri olmak üzere üç gün, 13.00 – 17.00 saatleri arasında gerçekleşecek workshop çalışması 17 yaş ve üstü katılımcılara açık.

Üç günlük yoğunlaştırılmış çalışmada eğitmenler, öğrencilerin kendi kabuğundan çıkması için reflekslerine ve zaaflarına dokunacak, ezberlerini bozacak ve bir matematik sistemi üzerine kurulmuş olan Chubbuck Metot’un kamera önündeki işleyişine de, bir yönetmenin yorumuyla hakim olmalarını sağlayacak.

Öğrenciler bu çalışmada, kendi hayatlarının gerçeklerini kullandıkları Chubbuck Metot aracılığıyla; “Bir oyuncunun kamera önünde farkındalığı nasıl artar, duygusal potansiyeline tam anlamıyla nasıl ulaşır, kendisine verilen rolü nasıl gerçek kılar, sahnenin hiçbir anını boş bırakmadan nasıl anda kalır ve bu “anda olma” halinde nasıl izlenesi bir sahne ortaya koyar?” gibi önemli soruların cevaplarını bulacaklar. Katılımcılar, eğitimde bir yönetmenin de olması sayesinde ayrıca; set ortamında direktiflere, değişen şartlara ve gereksinimlere karşı esneklik, bir sahneyi başarıyla sergilemek icin kazanılması ya da bırakılması gereken alışkanlıklar gibi konularda da tecrübe sahibi olacaklar.

Chubbuck Metot’un Kamera Önü Oyunculuğunda İşleyişi başlıklı workshop programı, geri bildirimlerle zenginleşen sahnelerin son kez yönetmen önünde sergilenmesi ve el kamerasıyla kayıt altına alınması ile sona erecek.  Kaydedilen görüntüler de çalışma sonrası katılımcılar ile paylaşılacak.

CHUBBUCK METOT HAKKINDA

Türkiye’de sadece Famelog Academy’de verilen Chubbuck Metot eğitimlerinin tamamının mentörlüğünü, ülkemizde bu tekniğin eğitimini vermeye yetkili tek isim olan, ödüllü cast direktörü Harika Uygur üstleniyor. Pek çok Hollywood oyuncusunun koçluğunu üstlenen Ivana Chubbuck’ın geliştirdiği Chubbuck Metot, insan davranışlarının kaynağına inerek gerçekçi ve kesin doğruluğu olan sonuçlar ortaya çıkarmayı hedefliyor. Bir matematik sistemi üzerine kurulmuş olan Chubbuck Metot, oyuncuyu derinlerde kendisiyle yüzleştiriyor ve oyuncuya sürekli kendisini geliştirebileceği bir alan sağlıyor. Stanislavski, Meisner, Adler, Hagen gibi birçok metodun geliştirilmiş ve oyuncuyu bütünüyle tamamlayacak şekle getirilmiş hali olan bu tekniği çok sayıda dünyaca ünlü yıldız da kullanıyor.

FAMELOG ACADEMY HAKKINDA

Usta yönetmen Ömer Faruk Sorak’ın ve ödüllü cast direktörü HarikaUygur’un mentörlük ettiği Famelog Academy, oyunculuktan yönetmenliğe, senaryo yazarlığından sanat yönetmenliğine birçok alanda uzun süreli eğitimler ve atölye çalışmaları düzenliyor. Öğrencilere benzersiz bir ortamda eğitim alma fırsatı sunan akademi, gerek Türkiye’de gerekse global düzeyde medya, eğlence ve sanat alanlarında standartları yükseltmeyi hedefliyor.

Adres:    Famelog Academy

                Beykoz Kundura – Yalıköy Mah.

                Süreyya İlmen Cad. No:1 Beykoz/İstanbul

Detaylı bilgi ve kayıt için: 0542 301 32 63

                academy@famelog.com

                instagram.com/famelogacademy

                twitter.com/famelogacademy

                facebook.com/famelogacademy

Bağcan ailesinin sevilen ve yaptığı çalışmalarla müzikseverlerin kalbine yerleşen sesi Serenad Bağcan,yeni albümünde yer alan parçaları Salon İKSV’de gerçekleşen tanıtım konserinde ilk kez canlı olarak sahnede söyledi. Yedi şarkıdan oluşan ilk albümü “Serenad”da kendi hayatından, acı-tatlı, birebir yaşadığı ya da şahit olduğu zamanlara ait şarkılara yer veren Bağcan, albümünde yer alan şarkılarının hayatlara ve yüreklere dokunmasını dilediğini belirtti.

“Serenad” albümünde, Fazıl Say’ın “Hasreti Uykularda” ve “Burgazadayım Ben” adlı iki bestesi yer alıyor. Albümün çıkış şarkısı “Pamuk İpliği”, Serenad Bağcan’ın amcası Serter Bağcan’ın imzasını taşırken; “Bülbül”, “Annem” ve “Al Yüreğim Sende Kalsın” adlı eserler ise sanatçının babası Savaş Bağcan’a ait. “Mağusa Türküsü” iseSerenad Bağcan’a gelen yoğun istekler üzerine albümdeki yerini buluyor.

Selda Bağcan’aait Majör Müzik etiketiyle yayımlanan “Serenad” albümü müzik marketlerde ve tüm dijital kanallarda yerini aldı.

Bilgi için: serenadbagcan.com

                instagram.com/serenadbagcan

                twitter.com/serenadbagcan

            youtube.com/serenadbagcan

            facebook.com/bagcanserenad

SERENAD BAĞCAN HAKKINDA

Müzikle harmanlanmış bir geçmişe sahip olan Serenad Bağcan, köklü bir müzisyen ailenin ferdidir. Çok küçük yaşlarda topluluklar ile şarkı söylemenin büyüsüne kapılan Bağcan; önce çocuk, sonra gençlik korolarında ve nihayetinde profesyonel olarak Kültür ve Turizm Bakanlığı Devlet Çoksesli Korosu’nda yer alarak bu tutkusunu hayata geçirdi. Uzun yıllar Klasik Batı Müziği tarzında eğitim alan Serenad Bağcan, ailesinin geniş perspektifli bir müzik altyapısına sahip olması nedeniyle Türk Halk Müziği eserlerini de başarıyla yorumlamaktadır. Söz konusu iki müzik türünü sentezlemesiyle kendine özgü bir stil yaratan Bağcan, profesyonel müzik yaşantısı boyunca yurt içi ve yurt dışında sayısız konserler verdi. Serenad Bağcan, yolu Fazıl Say ile kesiştikten sonra ise Say’ın; “İlk Şarkılar”, “Yeni Şarkılar”, “Nazım Hikmet Orotoryosu”, “Sait Faik Sahne Eseri”, “Hermiyas” gibi eserlerine de yorumcu olarak imza attı.

“SERENAD” ALBÜMÜ HAKKINDA

Düzenlemelerini Ekin Eti’nin yaptığı “Serenad” albümünde Bağcan’a birbirinden yetenekli müzisyenler eşlik ediyor. Kemanda Çağlar Haznedaroğlu ve Kerem Berkalp’in, viyolada Öykü Koçoğlu’nun, çelloda Erman İmayhan’ın, klasik gitarda Serkan Ölçer’in, perküsyonda Türker Çolak’ın, meyde Gürkan Çakmak’ın, buzukide Altuğ Öncü, çağlamada Salih Korkut Peker’in yer aldığı albümde akordeonda Ece Torun Ölçer, flemenko gitar ve gitarlarda ise Murat Usanmaz bulunuyor. Borusan Yaylı Sazlar Dörtlüsü üyeleri; Esen Kıvrak, Olgu Kızılay, Efdal Altun ve Çağ Erçağ’ın yanı sıra keyboard’da Ekin Eti’nin, kanunda Hakan Güngör’ün, kemençede Derya Türkan’ın bulunduğu albümün keman düzenlemeleri ise Çağlar Haznedaroğlu’na ait.

Hoş Geldin Gazi – Atatürk’ün İstanbul Günleri (1927–1938) Sergisi
Hoş Geldin Gazi – Atatürk’ün İstanbul Günleri (1927 – 1938) Sergisi, Mustafa Kemal Atatürk’ün Kurtuluş Savaşı’ndan sonra ilk kez İstanbul’a geldiği 1 Temmuz 1927 yılından Dolmabahçe Sarayı’nda hayatını kaybettiği 10 Kasım 1938’e kadar İstanbul’da geçirdiği günlerin fotoğrafları ve hikâyelerini kronolojik bir bütünlük içinde ziyaretçileriyle buluşturuyor.

Küratörlüğünü Cengiz Kahraman’ın yaptığı sergide yer alan fotoğrafların tamamı Yapı Kredi Tarihi Arşivi Selahattin Giz Koleksiyonu’ndaki negatif ve fotoğraflar arasından seçildi. Dönemin foto muhabirleri, Cumhuriyet Gazetesi’nden Namık Görgüç ve Selahattin Giz, Son Posta Gazetesi’nden Cemal Göral, Akşam Gazetesi’nden Faik Şenol, Tan Gazetesi’nden Hilmi Şahenk‘in çektiği bu tarihi fotoğraflar gazetelerden günü gününe derlenen hikâyeleriyle birlikte ilk kez sunuluyor.

Beyoğlu’ndaki Yapı Kredi Kültür Sanat bünyesinde bulunan Yapı Kredi Müzesi’nde düzenlenen sergi, 17 Mayıs – 10 Kasım 2019 tarihleri arasında ziyaret edilebilir.

Turhan Selçuk RetrospektifiSergisi
17 Mayıs – 9 Ağustos tarihleri arasında Yapı Kredi Kültür Sanat’ın Galeri katında ziyaret edilebilecek olan Turhan Selçuk Retrospektifi Sergisi, 1940’larda başlayıp 2000’li yıllara dek Selçuk’un yetmiş yıllık sanat yaşamının bütün dönemlerinden en seçkin çizgileri bir araya getiriyor.

Odağında Turhan Selçuk’un “Halkını seven her dürüst ve namuslu kişide az çok Abdülcanbaz’lık vardır” diye tanımladığı ünlü tiplemesi Abdülcanbaz’ın yer aldığı sergide ayrıca 400 civarında orijinal eser, karikatür ve mizah dergileri, Abdülcanbaz kitapları ve afişleri, kendi yaptığı satranç takımı ve Nasrettin Hoca hatıra parası, posta pulu, Abdülcanbaz resimli sigara tabakası, kapak resimlerini çizdiği kitaplar, çeşitli portre fotoğrafları ve gazete kupürleri gibi birbirinden ilginç koleksiyon parçaları yer alıyor.

Kardeşi İlhan Selçuk’un “Turhan’da zaman korkusu kalmadı… Zaman, artık Turhan’a çalışıyor” dediği Turhan Selçuk, çizgiyi sadeleştiren, mizahı derinleştiren, siyasal-toplumsal eleştiriyi evrensel-bilimsel bir düşünceyle birleştiren “Türkiye’nin ruhu”na nüfuz etmiş büyük bir sanatçıydı. Yaşar Kemal’in “Turhan Selçuk yüzyılımızın olağanüstü bir macerasıdır” sözünü göz önüne çıkaran, yaşadığımız günleri tarihle yüzleştiren bir sergi Turhan Selçuk Retrospektifi.

Büyük ilgi gören “AşkÖlsün”; sevmek ve sevilmek üzerine kurgulanmış trajikomik bir hayat hikâyesi. Yaptığımız seçimler bize mi aittir yoksa bize dayatılanlar mıdır? Yağan yağmurun sevmekle, sahile vuran dalgaların aşkla, rüzgârda dalgalanan başak tarlalarının sevilmekle alakası var mıdır? Durup hatırlamak ya da hatırlayamamak nasıl karşılık bulur?

“AşkÖlsün”de, başından geçen tüm talihsiz olaylara rağmen mutluluğu aramaktan hiç vazgeçmeyen Songül karakterini canlandıran Günay Karacaoğlu, tek kişilik bu muhteşem performansıyla 42. İsmet Küntay Tiyatro Ödülleri’nde En İyi Kadın Oyuncu Ödülü’ne layık görüldü.

Murat İpek’in kaleme aldığı, Barış Dinçel’in yönettiği “AşkÖlsün” oyunun sahne ve kostüm tasarımı da Dinçel’in imzasını taşıyor. Müziklerini Çiğdem Erken’in hazırladığı oyunun ışık tasarımı Yakup Çartık’a ait.

12 Mayıs 2019 Pazar günü saat 16.00’da Baba Sahne Savaş Dinçel Salonu’nda tiyatroseverlerle buluşacak olan iki perdelik “AşkÖlsün” oyununun biletleri, babasahne.com’dan ve gişeden temin edilebilir.

Adres: Caferağa Mah., Bahariye Cad., Sakızgülü Sok., No: 31/37 Kadıköy-İstanbul

Gişe:     0 (216) 700 11 11

Bilgi için:biletix.com

                facebook.com/babasahne

                babasahne.com                  

                twitter.com/babasahne

                instagram.com/baba.sahne

Sinema ve televizyon sektörünün kalbinin attığı platoda, Beykoz Kundura’da bulunan Famelog Academy, öğrencilere yalnızca eğitim vermekle kalmıyor, kariyer yolunda adım atmaları için de destek veriyor. Kendilerini göstermeleri için öğrencilerine farklı fırsatlar da yaratan Famelog Academy, onları sektörün başarılı isimleriyle buluşturuyor.

Çekimleri yakında başlayacak olan yeni filmi “Aşk Tesadüfleri Sever 2”nin hazırlıklarına devam eden Ömer Faruk Sorak; Harika Uygur’un gerçekleştirdiği İleri Seviye Chubbuck Metot Eğitimi’ne ve Chubbuck Metot Workshop’a katıldı. “Aşk Tesadüfleri Sever 2”nin oyuncu kadrosu için öğrencileri değerlendiren Sorak; öğrencilerin oynadıkları sahneler hakkında yorumlarda bulundu ve bir yönetmen gözüyle oyunculuklarıyla ilgili yönlendirmeler yaptı.

“4N1K” dizi ve filmlerinin yapım şirketi Fabrika Yapım’ın kurucusu Öner Arslanel ve Genel Koordinatörü Ali Leskay ise, Barış Kışlak’ın eğitmenliğini üstlendiği Chubbuck Metot’a Giriş eğitimlerinin derslerine katıldılar. Yaz döneminde yeni projelerle ekranda olmayı planlayan Arslanel ve Leskay, Famelog Academy öğrencileriyle tanıştılar, oynadıkları sahneleri yapımcı gözünden değerlendirdiler.

FAMELOG ACADEMY HAKKINDA

Usta yönetmen Ömer Faruk Sorak’ın ve ödüllü cast direktörü Harika Uygur’un mentörlük ettiği Famelog Academy, oyunculuktan yönetmenliğe, senaryo yazarlığından sanat yönetmenliğine birçok alanda uzun süreli eğitimler ve atölye çalışmaları düzenliyor. Öğrencilere benzersiz bir ortamda eğitim alma fırsatı sunan akademi, gerek Türkiye’de gerekse global düzeyde medya, eğlence ve sanat alanlarında standartları yükseltmeyi hedefliyor.

Detaylı bilgi ve kayıt için: 0542 301 32 63

                academy@famelog.com

                instagram.com/famelogacademy

                twitter.com/famelogacademy

                facebook.com/famelogacademy

Kısa film dünyasını desteklemek ve daha geniş kitlelere ulaşmasını sağlamak amacıyla Bulut Reyhanoğlu tarafından kurulan kısa film izleme platformu Short by Short’un İstanbul Okan Üniversitesi Kısa Film Festivali kapsamında gerçekleştirdiği FilmYAP! sona erdi. Türkiye’nin çeşitli üniversitelerinden 100’e yakın projenin yer aldığı atölye kapsamında düzenlenen yarışmada, ön elemelerin ardından 10 proje finale seçildi. Proje sahipleri öncelikle Bulut Reyhanoğlu ile sunumlarına hazırlandılar, ardından Öğr. Üyesi Dr. Murat Tırpan ve Bulut Reyhanoğlu eşliğinde sunumlarını gerçekleştirdiler. Yarışmanın sonunda Bekir Okan Kültür Sanat ve Kongre Merkezi’nde gerçekleşen ödül töreninde; Abis projesiyle Zafer Geyikçi, Dilemma projesiyle ise Hilal Şahin yapım desteğine hak kazandılar.

Yapım desteği kazanan iki filme FilmYAP! tarafından; profesyonel isimler ve kurumlarla işbirliği ile senaryo danışmanlığı, teknik ekipman, prodüksiyon tasarımı, casting ve post prodüksiyon desteği sağlanacak. Ödülü kazanan yönetmenler aynı zamanda, profesyonel isimlerle çalışma, sektörle ilişki kurma şansına da sahip olacak, bir sonraki projeleri için deneyim kazanacak ve profesyonel ilişkiler kurabilecekler.

Türkiye’de kısa film üretiminin nitelikli olarak artmasını ve sinema dünyasına yeni yönetmenler kazandırmayı amaçlayan FilmYAP!, film üretim süreci boyunca kısa filmcilerin yanında olmayı amaçlıyor. FilmYAP! aynı zamanda, üniversite öğrencilerinin kısa film yapmalarını desteklemeyi amaç edinen tek oluşum olma özelliği de taşıyor.

Bilgi için:                            

shortbyshort.com

instagram.com/shortbyshort

instagram.com/okansinematv

İMZA/SÖYLEŞİ
Sara Şahinkanat ve Ayşe İnan Alican’ın YKY’den çıkan yeni kitabı Babamın Battaniyesi’nde minik okurlar bu defa babalarının müthiş hayal gücüyle canlanan bir battaniye ile birbirinden eğlenceli hikâyelere yelken açıyor. Şahinkanat ve Alican, Babamın Battaniyesi kitabı ile babaları da çocuklarıyla kitap okumaya davet ediyor ve “çocuklarla hep anneler ilgilenecek değil ya? Babayla yaşanan maceralar bir harika” diyor. Sara Şahinkanat ve Ayşe İnan Alican,4 Mayıs Cumartesi günü saat: 14:00 – 16:00 saatleri arasında YKY Beyoğlu Kitabevi’nde düzenlenecek söyleşide, her yaştan okurlarıyla bir araya gelecek ve kitaplarını imzalayacak.

YKY Beyoğlu Kitabevi’ndeki Oda, bu kez ilk öykü kitabı Muhtelif Evhamlar Kitabı YKY’den yayımlanan Ömür İklim Demir’i konuk ediyor. 10 Mayıs Cuma günü saat: 17:00’da gerçekleştirilecek olan etkinlikte yazar, okurlarıyla sohbet edecek, onların sorularını yanıtlayacak, öykülerinden bölümler okuyacak ve dileyenlere kitabını imzalayacak.

SEMPOZYUM
Dede Korkut (Korkut Ata) Kitabı, 2018’in Kasım ayında UNESCO Dünya Somut Olmayan Kültür Mirası Temsili Listesi’ne oy birliğiyle kabul edildi. Yayınlarıyla Dede Korkut mirasının yaşatılmasına katkıda bulunan Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, bu vesileyle, 4 Mayıs 2019 Cumartesi günü “Dede Korkut Sempozyumu” düzenliyor. 10:00 – 13:00 saatleri arasında Loca’da yapılacak olan sempozyumun konuşmacıları Prof. Dr. Salahaddin Bekki, Prof. Dr. Mustafa S. Kaçalin, Prof. Dr. M. Öcal Oğuz, Doç. Dr. Evrim Ölçer Özgünel, Süleyman Şenel ve Ergün Veren. Sempozyumun başkanlığını ise M. Sabri Koz yapıyor.

SÖYLEŞİ
Çocuk ve ergen psikanalizinin temel konularının ele alındığı “Psikanalistlerle Çocuk ve Ergen Söyleşileri”nin bu ayki toplantısında, “Psikanaliz Defterleri – Çocuk ve Ergen Çalışmaları” dizisinin YKY’den çıkan ikinci kitabı olan Çocuk, Ergen ve Ailesi’nde yer alan konular tartışılacak. 5 Mayıs Pazar günü saat: 18:00’da Loca’da gerçekleştirilecek olan “Defterleri Temize Çekiyoruz” başlıklı toplantıda çocuklar, ergenler ve onların aileleriyle yapılan psikanalitik çalışmalar üzerinde durulacak. Etkinliğin konuşmacıları dizinin yayın kurulu üyeleri; Tijen Demirörs, Sezai Halifeoğlu, Talat Parman, Şeyda Postacı, Alper Şahin ve Neslihan Zabcı.

Sanat tarihimizin çok önemli bir döneminde varlık göstermiş olmasına rağmen, yaşam öyküsü neredeyse hiç dillendirilmeyen İvi Stangali, Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun öğrencilerinden ve Onlar Grubu’nun kurucularındandı. Hayatı boyunca kendini Rum ya da Türk olarak değil, sadece bir ressam olarak tanımladı. İstanbullu Rumların kültürel mirası üzerine çalışmalarıyla tanınan Sula Bozis ve sanat tarihçisi Doç. Dr. Seza Sinanlar Uslu’nun imzasını taşıyan İvi Stangali – Ressamı Hatırlamak kitabı YKY tarafından yayımlandı. Bozis ve Uslu’nun katılımıyla 8 Mayıs Çarşamba günü saat: 18:30’da Loca’da gerçekleşecek olan “Ressamı Hatırlamak” söyleşisinde tiyatro sanatçısı Meral Çetinkaya ise kitaptan bölümler okuyacak ve İlhan Berk’in İvi Stangali için yazdığı şiirleri seslendirecek.

Dünyanın en önemli bilim tarihçilerinden David Wootton’ın Bilimin İcadı – Bilim Devrimi’nin Yeni Bir Tarihi kitabı kısa bir süre önce YKY tarafından yayımlandı. Bu çalışmasında Wootton; çağdaş bilimin, göklerde değişimin mümkün olduğunun görüldüğü 1572 yılı ile renklerin kaynağının ışıkta olduğunun anlaşıldığı 1704 yılları arasında icat edilerek evrildiği tezini ortaya atıyor. Bu sürecin, dönemin dillerine de yansıdığını savunuyor.9 Mayıs Perşembe günü saat: 17:00’da Loca’da gerçekleştirilecek olan “Çığır Açıcı Bir Dönüşümün Hikâyesi”söyleşisinde Sabancı Üniversitesi Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Cihan Saçlıoğlu ve Koç Üniversitesi Fizik Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Tekin Dereli, Wootton’ın bu çalışmasından yola çıkarak modern bilimin doğuşunu ele alacaklar, Wootton’ın bakış açısını ve tezini değerlendirecekler.

KONSER
Mustafa Kemal Atatürk’ün, 1905 yılından başlayarak notlarını yazdığı pek çok defter mevcuttur. Bu defterlerin büyük bölümü askeri konuları içermektedir ama Atatük zaman zaman yapacağı konuşmaları, siyasal düşüncelerini de kayda geçirmiştir. Kişisel notlarında şiirler yazdığı gibi sevdiği, dinlediği şarkıların sözlerini de not etmiştir. “Harf’ten ve Nota’dan” dizisinin bu sezondaki son dinletisinde, Atatürk’ün not defterlerindeki şarkılar var. Yapı Kredi Müzesi’nde Mayıs ayında açılacak olan “Hoş Geldin Gazi / Atatürk’ün İstanbul Günleri (1927 – 1938)” sergisine paralel olarak gerçekleşecek olan bu programda, bugüne kadar duymaya alışık olduklarımızdan çok farklı bir “Atatürk’ün sevdiği şarkılar” konseri izleyeceğiz.18 Mayıs Cumartesi günü saat: 17:00’da Loca’da yapılacak olan konserin biletleri Biletix’te.

GÖSTERİ
Çıplak Ayaklar Kumpanyası’nın Sen balık değilsin ki adlı gösterisi Loca’da bu sezon son defa izleyicilerle buluşuyor. Bütün eserleri YKY’den yayımlanan Oktay Rifat’ın “Ahmet” şiirinin temelini oluşturduğu Sen balık değilsin ki, 2010’da Peniche Anaco (Fransa) ve İstanbul Dans Platform’un desteğiyle, Çıplak Ayaklar Stüdyosu’nda üretildi. Bugüne kadar 40’a yakın şehirde sokaklarda, parklarda, evlerde, kafelerde, derneklerde ve sahnelerde 200’den fazla kere sahnelendi. Her türlü mekâna ve duruma uyarlanabilen gösteri, her izlenişte farklı bir deneyim yaşatıyor.25 Mayıs Cumartesi günü saat: 20:00’da Loca’da yapılacak olan gösterinin biletleri Biletix’te.