Ronîxwar û Hişyariya Min

Ez mam nav asîman û erd,

Erd hejîya 

Û lingê min şemitê,

Ez ketim nav çala,

Çala reş¡

Kortê reş¡

Kiştar¡

Ronîxwarek xuya wê demê,

Nav yektayî da mam asê..

Wexta ku asoya bûyerê da mij derket,

Mij heftrenge

 

Birûsk lê da û çavê min ket tarî

Birûska Zeus, an navê din di mîtolojiya Romê da dibe ku Jupîter,

An jî em ê gotina xwe bînin ser ziman: Bercîs.

Bîrekê hat hişê min.

Wexta ku ez li Mezopotamyayê bûm,

Li ba Temûz (Dumuzi) û Îştar (Înanna) disekinîm.

Agir dibarîya nav çolan,

ji ber ku mîna Pompeiyê dikeve hêrsa Vezûvê

binê destên min da

Teqiya birûska Vezûvê nav çavê min da,

Stêrk şemitê

Ew stêrk di Mijdarê de ji dayik bûye,

Niha di welatekî da bêxwedîtiya xwe amade dike,

Ne mîna kûçikên birçî, ne ûtopîst

Mîna haymatlosekî

 

Yektayîbûna Ronîxwarê da ber çavên min

Rojnameyek derbas bû

Wexta ku Îkarus ket nava avê

Dilkîşandiya bavê Îkarus hat

Ezbenî; mîna Daidalos mam dilşaş.

Wê demê; ez mam nav asîman û erd¡

Erd hejîya,

Û nigê min şimitî,

Ez ketim nav çala,

Çala reş¡

 

Sepana Zamansız