Zamansız Dergi artık Android uygulamasında.
10 Kasım 2026ISSN 3150-0757
Plaktan Sezen çalıyordu Ya da Edith Piaf. Tek hatırlamadığım şey bu olsun isterdim Ama değil. Müthiş bir kaostu. Havai fişekler patlıyordu zihnimde, Işıltılı bir kalabalık. Her çalan şarkı ayrı ayrı yumrukluyordu suratımı, Her yükselen ses suratıma basıyordu…
Taşıdım çünkü vakti olmayanı… Dünyayı sevmeyi kim öğretti de bırakmayı deniyorsun? Tutunmaya yer kalmadı, tamam. Sevmeyi denedikçe boyun kısaldı. Azaldın ama bitmedin. Boşluğun durgunluğuna güvendin. Ellerinle, ayaklarınla, bütün çalaklığınla yürüdün. Azaldın ama bitmedin. Döndün, pencereye eğildin. Ev olmaktan çıkan bu…
Kendimi yerimden oynattım; insan nasıl da sıçrıyor yaşama, kendi küllerinden, Bir yerinden kırılıyor önce insan, sonra büyüyor, tam da kırıldığı yerden. Belki hepimiz biraz böyleydik. Deli dediğimiz yanlarımızı susturmadan, tutunabilmek için hayata sıçrayıp durduk bir yerden bir yere. Biraz…
Montegü; beni kollarında serinletmen için sana kaç defa yalvaracak olur bu ruhun bedeni, terk edişinin kaçıncı feryadıdır, fiyaskolarla bezenmiş bir şarlatan kıyafeti içinde, ucu bucağı sonsuz bir deniz mavisi elbisem ile karşında diz çöker vaziyette hürriyetimle dururken, kendimi daha kaç…
1987 yılında Batman’da doğan sanatçı, 2012 yılında Dicle Üniversitesi Resim Öğretmenliği Bölümünden mezun oldu. Sanat pratiğinin kuramsal arka planı, 2023 yılında tamamladığı Savaş Mağduru Çocukların Resim Sanatına Konu Olması Üzerine Bir Değerlendirme‖ başlıklı yüksek lisans teziyle şekillendi. Aydın Biçen, Diyarbakır…
Kızıltoprak’ın ara sokaklarının birinde rüzgarın saçlarımı adeta okşadığı o günü hatırlıyorum. Yolumu kaybettiğim günlerden biriydi. Sedir ve Ardıç ağaçlarının gökyüzünü dikine kesen tepelerinden gelen rüzgar fısıltıları, Kızıltoprak’ın eski ahşap köşklerinin bahçelerinde kalan unutulmuş birer hazine gibi kokan melisalar, gölge yaseminleri…
Bazı insanlar hayata bir bahar sabahı gibi başlar; bazılarıysa daha çocukken kışın dilini öğrenir. Ben, taşın bile susarak anlattığı bir coğrafyada, içimde büyüyen bir kuş diliyle gökyüzü bulmaya çalıştım. Zaman zaman sustum. Çünkü insanın dili bazen kalbinin gerisinde kalır. Kırıldım,…
Muharrem Erbey’in Muhammed ile Melisa romanının en önemli meselelerinden biri, resmi tarih ile bireysel hafıza arasındaki gerilimdir. Romanın Kürt, Ermeni ve Süryani karakterleri üzerinden kurduğu anlatı, tarihin yalnızca devletler, savaşlar ve siyasal aktörler tarafından yazılmadığını; sıradan insanların yaşadıkları, kaybettikleri ve…
Tate Modern’de sanatçı ile imge arasındaki gerilim üzerine Tate Modern, Londra · Frida: The Making of an Icon Tate Modern’deki Frida: The Making of an Icon sergisini gezerken aklımda tek bir soru kaldı: Frida Kahlo’nun resimlerine mi bakıyorum, yoksa yıllar…
Dino Buzzati’nin Tatar Çölü üzerinden varoluşumuza bir bakış: Tatar Çölü, İnandığı ve bildiği tek yaşam biçimi uğruna yitip giden bir ömrün hikayesidir. Genç subay Drogo, ıssız Bastiani Kalesi’ne atanır; umduğu gibi bulmadığı bu ilk görev yerinden gidebilmek için, birkaç ay…
İrfan ERDOĞAN Herkesin babasının bir öyküsü vardır mutlaka. Ancak babamın öykülerini yazmamın nedeni, babamın öykülerinin bir mesaj niteliği taşımasıydı. Yani babam söyledikleriyle insanları sadece güldürmezdi. Güldürürken de düşündürürdü… İsterseniz babamın ilkeli ve mesaj niteliği taşıyan küçük anekdot türü bir öyküsünden…
Bir çift göz gecede söndü zamansız Sabahın en aydınlık vaktinde Yatağın sen tarafı kaldı karanlık Alışılmaz ya gidişlere Bir gün gelir bir sene Alışmış gibi yaptım Çayın soğuğunun dumansızlığına Her kahvaltı saatlerinde Sensiz boş tabakların uğultusu eşlik etti Siyah…
Ayın ışığında silik kalmış karanlıkta irice bir aydınlık. Kulağımda rüzgarın ferah tınısı. Kapının misafir gibi aralıklı kenarda duruşu. Her an bitecekmiş gibi bir gece. Güneşi istemiyor gözlerim. Örtünmüşken bütün kusurlarım. Saati tuttum dileklerimde. Uykumu böldüm geceme. Gözlerimdeki ağır çukura…
Pirinçten saatin çarkında birikir zamanın tozu Kronolojik bir sürgünün sessiz tanıkları Yelkovanı çatlamış pirinçten saatin çarkında biriken zamanın tozu Pervasızca akıp giden gençliğimin savruluşu Gölgesi duvarlara sızan ahşap bir sandık İçinde yaşayamadıklarımın iniltisi Şöyle bir iç çekip baktığımda Huzurlu günlerimden…
Sıkıca tutuyorum geçmişten kalan birkaç günahı Avucumda, Tarkovski var, Bukowski var Aynada kırıklar var Bir de bir yığın kırgınlık… Kan var, Nefret var, Bir de milyonlarca yıldız… (Tam anlamıyla yıldızlı bir gece) Adımı heceliyorum dilim döndüğünce Ağır…
Komşum Hasan’ı şahsen tanıyordum ama açık söyleyeyim, şimdiye kadar samimiyetim yoktu. Zaten onu tanımaya pek zamanım da yoktu şimdiye kadar. Hep çalışırdım. Şimdi emekli oldum ya, artık zamanım çok. Onun için de hemen her gün düzenli yürüyüşe çıkarım. Geçenlerde yine…
O sabah narlar çatlamıştı, toprağın diliyle dua etmişlerdi gece boyunca. Annemin gülüşü, güneşin altındaki en kırmızı şeydi. Narın rengi değil, annemin sesi kan gibiydi. Bahçenin içinden bir yönetmen geçse, kilisenin kubbesine değil, bu kadının eteğine dokunurdu. Elindeki nar; bir beden,…
26 Eylül – 4 Ekim Mekan, Sanat ve Kitaplar …
Gecenin köründe ne zorum vardı aklımla da kalkıp bu konuyu yazıyorum? İçimdeki şu Yeşilçam babasını ne zaman öldüreceğim? “Evlatlarım okusun!” diye olacak iş mi bu? Dedemin mezarının üstüne buğday döktüm bugün. Kuşlar yesin de onu ansınlar diye. Onun bizi anacak…
Bir saflığın kıyısında bulmuştum seni; Kendi içimde henüz sönmemiş umudu öpen yanını sevmiştim. Çocuksu düşlerimin saklı bahçesinde adını sır gibi saklamış, hiç düşünmeden ellerimi uzatmıştım sana. Kapı eşiğindeydik; dışarıda insanların yorgun sesi, içeride birbirimize değmeden ısınan iki gölge Açtık,…
Zamansız Dergi artık Android uygulamasında.
