EZİM

Ezim di rêya ku min xwe tê de wenda kir û her wenda bûnê, min hinek xwe dît, ezim wekî barana bêdeng di dilê axê de diherikim bê ku kes bizane

Ka ez ji kur tê me..

 

Ezim li ser navê xwe dipirsim her carê bersiva min diguhere wek demên ku diherike û tu caran li cihê xwe namîne..

 

Ezim di nav şewitandina xwe de ronahiyek di nav tarîtiyê de rêyek

Ezim ne dawî me ez destpêk im

Ku her roj ji nû ve têm nivîsandin..

 

Ezim di nav heman çirûskên bîranînê de ku her şev li ser dilê min dibin stêrk, ezim li ser çar sînora,carinan diherikim, carinan têk diçim

Lê tu caran ranawestim..

 

Ezim di nav her wenda bûnê de peydabûn di nav her têkçûnê de çêbûn,ezim peyva ku nehatîye gotin

Ewa ku di dilê me de hatîye sotin..

 

Ezim di nav her mirinê de jiyan

Di nav her dawiyê de destpêk

Ezim stranek bêdeng ku tenê dil dikare bibihîze û herkes li gorî xwe

Têbigihê..

 

Ezim ne tenê ez im ez hinek ji te me

Hinek ji wan ku hatin û çûn

Ezim li ser her birîna ku min hildaye

Gulan diçînim, da ku êş rengê xwe bibîne..

 

Ezim li ser sînorê gotin û bêgotinê

Li vir, li wir, li her derê ku dil hîs dike

Û her cara ku ez dibêjim ez ,ezim

Kefenê mirinê xwe li min dipêçe..

 

Ezim li ser rêyên bê nav dimeşim

Her gav hinek ji xwe li paş dihêlim

Da ku ber bi pêş ve herim..

Ezim di nav her wenda bûnê de nîşanek di nav her nîşanê de wateyek nû..

 

Ezim fêr bûye ku wenda bûn jî rêyek e û her rê di dawiyê de dibe navê xwe,ez êdî li dawiyê nagerim

Jiber ku min fêm kir dawî jî tenê navê destpêkek din e

 

Û gava hemû peyv bêdeng dibin

Ez hîn jî dibêjim ez, ezim û ez hîn di rê de me.?