Eskiyenin Geçişi

Tekilliğe o ufacık noktaya,
gitmenin ne olduğunu asıl o zaman anlar insan, vardığında…
Hem ömür dedikleri şeyin ne ile başladığını kimse anlamış değil ki;
titriyorum’ların, üşüyorum’ların ne olduğunu açıklayan bir cümle kurmayı ummak, ahmakça gelmiyor mu size de.
Mayasında çirkeflik olan bir varlıktan bahsediyorum size,
kendi tanrısını kendisi yaratmış,
onu köle edinmiş bir varlık,
evet, geçen ömür değil sanırım,
geçen kendisi oluyor insanın…
Yani ki senam…
Yani bir bilsen içimdekilerin nelerle boğuştuğunu,
bir yanım bahara tomurcuklarını hamlederken, bir yanım sararmaya yüz tutmuş başak tanesi gibi hasad zamanını bekliyor.
Eskiden bütün bu olanları tanrıya mal eder köşeme çekilirdim; dediğim gibi eskidendi,
ve sanırım geçen ömür değil eskiyen ömürmüş…
Toparlayamadığım o kadar cümle var ki içimde…