16 Eylül 2026

Reyna Toyran

Reyna Toyran

İstanbul doğumlu. Trakya Ünv mezunu. Uzun yıllar kurumsal sigorta şirketlerinde çalıştı, şimdiyse Sigorta Acentesi olarak devam etmektedir. Akademi Otuzbeş Buçuk Sanat Okulunda tiyatro ve müzik üzerine eğitimler aldı. Şiir ve düz yazıları bazı dergilerde yayımlanmaktadır.

Pencere

Buğulanır cam gibi,Bir pencereye eş gözlerim..Aralanır kalbimin gizli saklı acıları..Dağ, deniz, yollar hep akar durur sanki..Ben hiç sana gelemem.Bilmediğim bir şarkı söylersin içimde sen;Bana öyle bakarsın,Henüz göremediğim bir yerden…

Karakütük

Ben buradayım bak!İşte bu denize baktım;Tekneye..Şöyle kurulsam dedim içine, dolaşsamYanımda sevdiğim..Balıkçılar vardı, balık tutmak istedim.Ne oltam var, ne zamanım.Mavisin İstanbul!Yeşilinin de hatırı sayılır.Şu tepelerde bile olasım geldi, neredee?..İçime çektim denizi, dağı, tepeyi, gökyüzünü..Bi sigara içtim,Gittim…

Ahenk

Bahar oldu, yaz oldu, kış oldu.Kalpte arzu fişek oldu.Sevdanın halleri gelmiş oldu geçmiş oldu“E” halinden “den”e doğruTadı balken ara sıra acı oldu;Hüzün insanı anlamaya mihenk oldu taş oldu…Soranlar cevabı kendinde buldu…Sormadan yanında bulunanlar eş oldu yoldaş oldu…Bir kahvenin kırk bin…

Güneş Lekesi

Güneş yine doğdu kendi yönündeBir kuş havalandı ağaç dalındaBir kedi sokulup uyuduğu o karton kutudan çıktı.Bir insan uyandı yine sabaha.Yıpranmış çığlıklar susuk,Tükenmek bilmemiş hayaller şimdi silik,Rüzgara meydan okuyan ayakta kalışlar savruk,Yağmurun az hüzünlü çayı şimdi kederli.Dünya döndü kendi yönünde,Ay saklandı…

Yolun Kendi

Gelmişim dünyaya koca koca gözlerle neşeli,Sevmişim sevmişim dolu dolu ,Niye sonra üzülmüşüm?Hesap kitap bilmemişim vermişim elimde olanı,Olmayanı da vermişimOlmayanı…AramışımBulmuşumİncecik avuçlarımla sunmuşum…Üzülmüşüm dedim ya,Kendimi yerden yere vurmuşum.Gülünce dünyanın en mavi denizleri,Gecenin en parlayan yıldızı olmuşum da,Acıyı nasıl soğurmuşum?Gülmekten vazgeçmemiş hiçSeven de…

El

Bir el ipek gibi,Uzunca parmaklar…Bakar da bir kusur görmez mi insan?Sürmüş yaldızlı kahverengiyiBüyük haksızlık tene Diğer tüm renklerde harap olur,Kırmızı oje sürmedikten sonraO bembeyaz pürüzsüz ellerden kimin haberi olur? Bildiler mi değerini,Öptüler, sevdiler mi? İnce ince işledi mi bir tuali,Bir…

Eskişehir

Tanımadığım bir şehrin tenha sokaklarıAdımlarım kararlıSanki iyi biliyor yollarıHavası esasDenizi suniGözlerine taktığın o mavi lensler gibiVar tabii yaşayan hücreleri… Hakkında hemen hemen hiçbir şey bilmiyorumYine de çok iyi biliyormuş gibi yürüyorumBu özgüveni bazen boş buluyorumHer durumda kendimi hoş buluyorum…Bünyesi suni…