Yalın Mektuplar Silsilesi 2

Sabaha karşı saat 03.50 artık tanrıyla aramdaki perde kalkmış durumda; Kuş cıvıltılarında onun sesi,
esen rüzgarda onun kokusu,
konuşan insanlar onun kelimeleriyle cümleler kurup vahyiler indiriyor.
İlahi bir tınıyla mırıldanan dudaklarımdan kainata ayetler dökülüyor,
kıvır saçlarından gökyüzüne tırmanıyorum sonra,
Arş-ı alada sancılar içinde doğum yapan bakire bir kadının çocuğuyum ben,
adıma Zakirler kasideler okuyor,
kaybolmuş tanrımdan bir haber yok hala ve bahçesinden ayrılmış nar ağacı ağlamaklı bakıyor son mevsimine.
Saat 03.55 fonda bir kekik kokusu,
tüm çıplaklığıyla selam duruyor ova,
kargı kamışları ney üflüyor başak tanelerini sarartmak için,
erbanesiyle bir dervişin sesi geliyor uzaktan; “duy sesimi ey yeri göğü yaratan” diye Kürtçe bir beyitin ortasından sesleniyor hayata.
Saat 04.00 pervasızlığını sekteye uğratmış benliğin diz çöküşleri rüzgarın amansız uğultusuyla uyandırıyor gün ışığını.
Gözlerini açabilirsin artık,
gün bu, devran bu saattir.
Merhaba perizadem…
Hoş geldin…