Atos Portos Thanatos

Eros öldü.

Aramis hapiste çürüyecek.

Yapıcılık, yaratıcılık ve sevgi…

98’den beri işlenmiyor.

Gökten dört elma düştü, birini yedim.

Üç olması kanun hükmüne geçmiyor.

Bazen birilerinin ölümü ardından

Girilen hapislerin

Cinayet temelli olmadığı vakalar görülebiliyor.

Aramis, düşündüğü için girmiş içeri.

İki yakın dostu da pek vermemiş teselli.

Neredeyse 98’den beri…

98’den beri yorgunum, uykusuzum.

Bir köstebeğin hayatına

İmrenmemem gerektiğini biliyorum.

Ki bir köstebeğin hayatına imrenmiyorum.

Gece ile gündüz arasındaki farkı unuttum.

Kuşluk ve akşam vakitlerinde iyiyimdir.

Ay tersten D harfine benzeyince ilk dördün mü olurdu?

Yaş almıyorum, çürüyorum!

Çağ, benden bağımsız hızlanıyor.

Diş geçiremiyorum, dişlerim dökük.

98’den beri önümü iliklemedim.

Soğuk alıyorum yıllardır, kırgınlık taşıyorum.

Zaman durunca bende durabilir miyim?

Sanmıyorum!
Zamanın varlığına da zaten pek inanmıyorum.

Elle tutulmayan, gözle görülmeyen şeyler somut muydu?

En azından zihinde tasarlanan…

Bir tat sonucunda, bir kokunun ucunda…

Zeytin, hurma, portakal, kan!

Saate 3 dediğimiz için mi saat 3?

Yoksa saat 3 olduğu için mi saate 3 diyoruz?

98’den beri ahengi ve rengi sevemedim.

Atasözlerini daima yanlış anlarım.

Kıssalardan aldığım hisselerden son altı ayda zarar ettim.

‘’İki günü bir olan ziyandadır!’’ sözüne bir kılıf arıyorum.

Doğruysa, sadece kelebeklerin cennete gideceğini düşünüyorum.

98 diye bir şey yok ve bu şiiri yetim bırakıyorum!