Dağ Sevinci

Seviniyorum seni
Bunu sakın unutma
Ay ışığını güneşten aldığına yemin ederken
Arşın arşın parlarken gök, yıldızların sesiyle
Göbek bağı henüz kopmamışken çocukluğumun
ve Dünya kararlıyken bir tur bindirmeye, nefislerin üzerine
Üç yüz altmış beş gününü daha
Düşünüyorum seni
Düşüne-yorumsamacı
Düşüne-bilir
Düşüne-dizeler ve
Düşüne, pek çok şey sığar.

Oralarda bir yerlerde, kavuşuyorum sana
Bütün enginliğinle karşımda duruyorsun
Dağ olmuşsun.
Öyleki akarsuların, nehirlerin, göz yaşların demek
Eteklerin kabarsın
Prometheus’un ateşle yeşerttiği
Uygarlık seni, sana doğru öyle ise
Beyazdan mevsimlerle kaplı tepelerin
Yedi katmanlı göğe eşliken
Şakaklarında kardan adamlar, kardan adamlardan inciler
Obsidyen bakışların altında, kömür madenleri
Kömür madenlerinde işçiler
Yanaklarında, kelebekler uçuşur.

Kelebekler özdür.
Yakalıyorum özümü yeşilliğinde ve yanaklarında
Söyleniyorum milattan öncelere, yontulmuş taş bloklara ve mezar kazılara
Denizaşırı illetimden, sakınıyorum seni
Addediyorum özümü yanaklarında ve yeşilliğinde
Sayıklıyorum aramice yazıtlara ve mağaralardan el izlere, Tutankamon’a kadar
Gözetiyorum seni
Müstesna bir berhayattır özüm, uçuşur yanaklarında
Ve sen dağ olmuşsun bütün ihtişamınla
Karşımda duruyorsun
Görüyorum seni,
Seviniyorum.

Yazar

Dılovan Çakmak

Dılovan Çakmak, Londra merkezli disiplinlerarası bir sanatçı, antropolog, şair ve editördür. Araştırma temelli sanat pratiği; antropoloji, kozmoloji, astronomi, edebiyat ve çağdaş resmi bir araya getirerek insan bilincini, kültürel belleği ve insanlığın evrenle ilişkisini araştırır. Şu anda bağımsız bir sanat, edebiyat ve kültür dergisi olan Zamansız…

Tüm yazıları (32) →