BELKİLER

Nerelerdedir eski düş bahçelerinin mihenkleri

Sizleri ben bilirim, ben görürüm

Ben getirdim, ben emzirdim, ben büyüttüm.

Şimdi bilinmez belki gidiyorsun

Belki hiç gelmedin

Belki de hiç menzil değiştirmedin.

Çok belki, hiç belki, belki belki..

Sanrılar, korna sesleri, yetişmekte ve büyümeye görsün otlar..

Herkes bilir, tanır seni..

Çünkü hepsi benim gibi emzirdiler seni..

Alacasına büyük, hayatları evin

Küçük pencerelerinde yaşamaya uğraşan karıncalar gibi..

Yabancısın belki.

Belki yitirdin çocukluğunda ki romantik bekleyişleri

Belki artık su götürmez bir gerçeklik seninkisi..

Neymiş ?

Karıncalar gibi.

Neymiş ?

Herkes bilirmiş seni.

Neymiş ?

Çocukluğundaki romantik bekleyişleri..

Yeni eller ve yeni ayaklar yamadım vücuduna.

Hiç duyulmamış lirik sözcükler doladım diline

Henüz hayat bulmamış tüm bakir düşünceleri

Henüz keşfedilmemiş tüm o tanrılardan kalan,

Kıtaları, manzaraları ve cennetleri sundum sana.

Çalgılarla gezdim tüm sokaklarını

Ardımdan akan bir kabileyle..

İnançları bedenlerinde yetişmiş tüm o münzevi yabancılar

Ne isterlerdi hiç sormadım onlara

Sen gökyüzünün karamsar kelebeği

Belki de suyun keşfedilmediği zamanlarda

Tanımıştın onları..

Belkide yeni hayatlar vermiştin onlara

Belkide bilirdin, duyardın, önemserdin bir nebzede olsa..

Sen tutsak kentlerin yabancısı

Sen uzak diyarların romancısı

Yeniden yarattım seni çöpsüz damların kirli sokaklarında..

Yaratımlar, sanrılar, belkiler..

Daha kaç eksik sözcük yollayacağım diyarına..

Dilersen beraber anadan üryan,

Çıkabiliriz 22. Yüzyıla..