UYKUSUZLUKLARIM

Yokum…

Bir uyku vaktinde bırakılmışım

Lavantalarım , nergislerim yolunmuştu

Gri bulutlar toplanıyordu kirpiklerimde

Kuru bir gök gürültüsü

Sessiz fırtına içimde

Kapatsam gözlerimi herşey geçecek gibi

Yokum…

Olmamam gerekiyor

O duvarları yıkmak için parçaladım ellerimi

Oluk oluk kan akıyor damarlarımdan

İnce bir kesik gibi

Ama hayal kurmak güzel geliyor

Yokum…

Yokluğun en ücra köşelerinden bulup çıkarmışlar beni

Yetmemiş en baş köşeye koymuşlar

Ayakta alkışlamışlar

Birde sırtımı sıvazlamışlar

Yokum…

Üzerime basmışlar

Buruşturup yerlere fırlatmışlar

Sonra gelip el uzatmışlar

Gözlerime bakıp kıs kıs gülmüşler

Yokum…

Bahçelerimde kasırgalar tufanlar

Ah lavantalarım , Ah nergislerim… Soğumuşum Acımışım

Çabasızlığına yanmışım

Var olabilmek için yok olmuşum

Bu yüzden artık yokum…