UYKUSUZLUKLARIM

İçim içimi almayacak kadar yorgun

Yine bir yer edinemeyişimin bilmem kaç yüzüncü yılını yaşıyorum..

Kasvetli bir kış günündeki kapkara bulut gibiyim

İçim içimi kusacak kadar yorgun

Kaç asır geçmiş her ölümümden sonra

İyisimi kapatıp gözlerimi bu gecede öleyim

Yabancı değilim nasılsa

Bir gecenin kaç sabah ettiğini gözlerim bilir.

Gene saçmalamalarımın bilmem kaçıncı mısrası bu

Nefes nefese yokuş çıkar gibiyim bu hayatı yaşarken

İçim içimden çıkacak kadar yorgun

Aciz

Kirli

Ve Yabancı

İyisimi bu gecede gözlerimi kapatayım

Kim bilir belki sadece bir kabustur tüm bunlar

İçim içimden giderken belki bir ben bırakır ..