Kadın

Kadın olmak, kadınlık neydi?

Boğazına tasma takılmış bir varlık mıydı?

Yoksa varlık denecek kadar büyük bir lükse sahip olmayan bir mal, bir eşya parçası mıydı?

Hâlbuki biz bir mal kadar olamadık şu dünyada.

Öldürülen, yakılan, işkence edilen, parçalara ayrılan kadın; bir mal bile değildi

Eşyaların kölesi olmuş biz insanların, eşya kadar değeri olmayan kadınlarıydık!

Hayallerimiz var bizim, hayallerimiz vardı…

Ne kadar da uçsuz bucaksız hayaller kurardık… Şimdi tek hayalimiz nefes alabilmek, tek hayalimiz yaşayabilmek.

Biz kadınların normal insanlar gibi ölmeye hakkımız yok muydu? Belki trafik kazası, belki çaresi olmayan bir hastalık… İnsan olmak kolaydı da, insanoğlu olmak çok mu zordu?

Bizim canımızı acıtan insanlar en yakınlarımızdı hep. Sevdiklerimizdi, gözümüzden sakındıklarımızdı. Belki eşimiz belki babamız belki abimiz belki oğlumuzdu.

Ne söylersek söyleyelim, ne yazarsak yazalım hiçbir şey değişmiyor! Değişen tek şey isimlerimiz…