
Bahar rüzgârları ölüm getirdi bizlere
Eriklerin açılışını göremeyecek gibiyiz
Mimozalar çoktan ölüp gitti
Sarılıklarını kaybetti adalar
Dalgalar vuruyor boş sahillere
Sahillere martılar dahi uğramıyor
Gemiler aheste ve nazende
İçi boş salınıp duruyor
Sokaklarda boş adımların izleri
Bahar rüzgârları ölüm getirdi
Daha da zor oldu geçim
Ekmek elleri arar oldu
Kuyruklara hasret kaldırımlar
Nefes sesleri saklı kalmış kumaş artlarına
Parmak izleri saklı
Köşe başlarında şaşkın köpekler
Sorular sorular üstüne
Geçim derdine dert eklenmiş
Bir öksürük sesi kadar hızlı korku
Bahar rüzgârları ölüm getirdi bizlere
Gidecek gibi de değil
Diğer bahara
Kara kara düşünüyor
Eli kolu bağlı
İşli işsiz fukara
Yazar
Galip Uçar
1984 İstanbul doğumlu. Yeditepe Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı sonrasında eğitimine aynı üniversitenin Eğitim Yönetimi ve Denetimi yüksek lisans programı ve Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği bölümlerinde devam etti. Anadolu Üniversitesi Tarih bölümünden mezun olan yazar 2009 yılından beri aralarında TED Kuzey Kıbrıs Koleji ve…
Tüm yazıları (37) →Galip Uçar’ın diğer yazıları
Şiir
HIŞIRDARKEN SENİN SESİNLE
14 Ağustos 2026
Deneme
Dil ve Kelime Faşizmi: Sözcüklerin İktidarı, İfadenin Tahakkümü – 1 –
3 Ocak 2026
Şiir
ERMİŞSE SIRRINA DÜNYA
2 Haziran 2025
Son eklenenler
Edebiyat
VARMANIN EŞİĞİ
3 Eylül 2026
Kitap Tanıtımı
Çocuklar Savaşta Ne Kaydeder Ne Kaybeder – Haydar Alper Eser’in yeni kitabı üzerine
1 Eylül 2026
Haber Sanat
YAYOI KUSAMA: Sonsuzluğun İçinde Kalan Bir İz
28 Ağustos 2026
