Eskişehir

Tanımadığım bir şehrin tenha sokakları
Adımlarım kararlı
Sanki iyi biliyor yolları
Havası esas
Denizi suni
Gözlerine taktığın o mavi lensler gibi
Var tabii yaşayan hücreleri…

Hakkında hemen hemen hiçbir şey bilmiyorum
Yine de çok iyi biliyormuş gibi yürüyorum
Bu özgüveni bazen boş buluyorum
Her durumda kendimi hoş buluyorum…
Bünyesi suni olanın ruhu harbi olur mu?
Önyargılı olmayalım, belki oluyor
Hatta insan böyle umutlarla motivasyon sağlıyor.
Aslında bütün hayatın butik bir otelin küçücük bir odasına sığıyor
Sırtında taşıdığın değil
Kalbindeki yoruyor
İnanır mısın bilmem
İnanmasan da olur hakikatten
Benim sevdiğim şehirlere vizesiz değil sevdasız girilmiyor
Mekânlar, şehirler, kişiler, hadiseler
Bir yerden sonra umurunda olmuyor.
Âşıklar alışıklar
Şahlar şahbazlar
Yolsuzlar yurtsuzlar
İyiler ve kötüler
Sonunda hep uyuyor…

Yazar

Reyna Toyran

İstanbul doğumlu. Trakya Ünv mezunu. Uzun yıllar kurumsal sigorta şirketlerinde çalıştı, şimdiyse Sigorta Acentesi olarak devam etmektedir. Akademi Otuzbeş Buçuk Sanat Okulunda tiyatro ve müzik üzerine eğitimler aldı. Şiir ve düz yazıları bazı dergilerde yayımlanmaktadır.

Tüm yazıları (7) →