lev

buğu yapıyor akşamlar şehrin göğüne
kauçuğumuzun yüzüne vuran ay ışığı kararlı
ve kararlı geceye inen şarkılar yele karşı adını mırıldanmaya
gri bir kedi gölgesi koridorda
çocukluğumuzdan uyanmıştık ya hani
anason kokulu gecelerden birinde
gülüşüp ağlaşmıştık
saçlarımın yüzüne düştüğü bir akşamüstü cenginde
vesaire vesaire
değil mi ki duyulmaz o dalgalar şimdi
tutsak yangınlarla dolu zihninde
halbuki uyutmalı sesleri senin gölgende
sağlamca üzerini örtmeli
salondan gelen gece sessizliğinde
babalarımız da haksızdı değil mi
sahi dünya da hep mi bize karşı
delilik aşka meze hoyrat akşamlarda
şöyle eski sinemaya doğru mu demiştin
kırmızı elbisemin ilk merhaba telaşında
vesaire vesaire
zira çölden selamı gelen dostlarım
omzuma omuz veren düşlerim var