
İnsanlar hep der,
Yalnız olamazsın… Yalnız yaşayamazsın…
İnsan insana muhtaç…
Bir bekleyeni olmalı insanın, bir seveni
Üzgün olduğunda, başını yaslayacağı bir omuz bulmalı insan
Hayatımızın her anında, her saniyesinde insan var da
Neden öldüğümüzde tek başımıza gideriz?
Hani insan insana muhtaçtı?
Hani yalnızlık Allah’a mahsustu demezler mi insana?
Bütün kavgamız insanoğluyla bu dünyada
Ama göçüp giderken kimse yok yanımızda
Yalnız gideceğimizi bile bile kanıyoruz insanlara
Onsuz yapamam diyoruz ama
Kimsesiz veda ediyoruz dünyaya.
Yalnız, bir başına.
Her başlangıç, bir son gibi
Yalnız doğduk, yalnız gideceğiz.
Yazar
Melahat ERSOY
Şeyh Edebali Üniversitesi İktisat Bölümü mezunuyum. İstanbul'da yaşıyorum. Haber editörlüğü ve muhabirlik yapmaktayım. Aynı zamanda doğa fotoğrafçısıyım. Seyahat etmeyi ve yazılar yazmayı seviyorum. Okuma-Yazma öğrendiğim yaştan itibaren yaşadıklarımı, hislerimi ve düşüncelerimi kâğıda döküyorum.
Tüm yazıları (9) →Melahat ERSOY’un diğer yazıları
Şiir
Yolumu Kaybettim
19 Mart 2022
Deneme
Misafir Geldik Misafir Gideceğiz
25 Şubat 2022
Şiir
Fedakârlık Gerek
8 Şubat 2022
Son eklenenler
Edebiyat
YAŞANMAMIŞ BİR HAYAT
22 Eylül 2026
Edebiyat
KIRILMANIN İÇİNDEN: ÖMER EKEN İLE SÖYLEŞi
19 Eylül 2026
Edebiyat
BİR KIZ VARDI
16 Eylül 2026
