
Aaa…
Ama ellerin icat olduğu vakitten beridir
karnımda durur.
Parmakların, parmakların gezdikçe, değdikçe..
Açılır kapıları bir kamberli kış mevsimi gibi,
Düş kırıklarım bardaktan boşalırcasına tenine dökülür.
Aaa…
Ama ellerin icat olduğu vakitten beridir
yüreğime dokunur.
Sığınak parmaklar sebeptir dökülmeye.
İcat olduğu yerde ellerin,
Bir bıçak gibi keser durur.
Bir nehir gibi dökülür kanlar boşalırcasına ak tenine
Aaa…
Ama ellerin icat olduğu vakitten beridir
değdikçe oluk oluk, kanıma dokunur.
Ellerin icat olduğu vakitten beridir, doğum sancılar,
Ellerin icat olduğu vakitten beridir, alem.
Ellerin icat olduğu vakitten beridir üç kuruş ve ben.
Ama ellerin, icat olduğu vakitten beridir.
Dılovan Çakmak’ın diğer yazıları
Şiir
AKIŞKANLAR DİNAMİĞİNDE BİR TAŞIN ANATOMİSİ
30 Temmuz 2026
Şiir
ASİLZADE GÖRÜLERDİR
25 Haziran 2026
Şiir
MEZOPOTAMYA VE SIFIR MERİDYENİ
25 Nisan 2026
Son eklenenler
Şiir
HIŞIRDARKEN SENİN SESİNLE
14 Ağustos 2026
Deneme
GÖRÜNÜRÜN ÖTESİNDEKİ İZ
11 Ağustos 2026
Deneme
GENÇLİK GÜZEL ŞEY
3 Ağustos 2026
