
Amor mio, Tanrıçam!
Bin yıllardır aranıp duran
O sonsuzluk suyunun başındaki
Ölümsüz prensesler gibi
Yaşlı bedenime sonsuzluğu bağışladın
Dudaklarından aşkın alevlerini
Tanrısını unutmuş ruhuma üfledin
Amor mio, tanrıçam!
Tapınmayı unutan kalbime
Kölen olmamı ve ruhumu adamamı sağlıyorsun
Ben ki her türlü ululuğa karşı çıkmış
Oysa ışığının altında kaybolmaktan
Kendini anlamayan
Çaresiz bir gölgeyim şimdi karşında
Al ve Arındır beni bakışlarınla
Tırnak içlerime kadar günaha batmışım
Dudaklarının suyuyla mesh et ruhumu
Ve İlahi nağmelerle
Yedi kez öldür
Yedi kez doğur beni
Ruhum tanrısını tanıyacaktır
Yazar
Zeki Azizoğlu
1986 Mardin doğumlu. Balıkesir Üniversitesi İngilizce İşletme Fakültesi 2010 yılı mezunu. Şiir yazıyor.
Tüm yazıları (9) →Zeki Azizoğlu’nun diğer yazıları
Son eklenenler
Edebiyat
Erhan Şanal’ın Portrelerinde Batik Estetiği ve Çağdaş Sanatın Kesişimleri
15 Eylül 2026
Anı
Andreas’a Mektup Yok
12 Eylül 2026
Edebiyat
YAŞASIN ADLİ KONTROL ŞARTIYLA SERBEST BIRAKILIYORUM!
10 Eylül 2026
