Azgeçmiş

yok korkmadım asla,
sırtımı sırrımın vuslatına dayadım hep,
sonra kızmadım sana hiç,
kendime kızdım biraz sadece,
aslında çok kızdım kendime ama…
neyse…
çok defa elini omzuma atıp bu da geçer diyen insanlara rastladım,
göz ucuyla ellerine bakıp
hafif tebessüm ederdim hep
ve
susardım;
ne bileyim,
öyle işte, susardım…
susmasam ağlardım çünkü,
gereksiz duygusal tepkimelerin lüzumu yok sanırım,
ama’dan sonra kuracak bir cümlesi yoksa insanın keyfi yerinde olurmuş derler,
belki de bu yüzden susmuşumdur..