Şiir

Karahindiba

üfledikçe dağılıyordu dertsiz dilekler

afrikaya kadar gitsin istiyordu çocuk

tılsımlı tüycükleri hayatın soğancığında

yetim şarkılar toplardı kapı kapı

sokakta yamandı ama

saklambaçta birinci

kapı önü terliklerini sevmezdi

kalabalık bir felaket gibiydi teyzelerin entarileri

üfledikçe dağılıyordu düşe bakan tüycükler

rüyasındaki şekerlemeler gelmeliydi hemen şimdi

öyle ya

simitçi Rasim tüm simitleri dağıtmalı

sahildeki balonlar uçurulmalıydı vurulmadan

üfledikçe dağılıyordu  dünden kalanlar

yeşil bir nehirde yüzmeliydi susuzluğuna

gözleri hasret çocukluğunda

Yazar: Ayşe Nur Demir

“Kelimelerin ve kuşların peşinde bir hayal gölgesi..."

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir