Ana Sayfa Edebiyat Şiir Puşi

Puşi

köle ağıdı efendi dilinde
akmaz tek damla yaş
fikri muannit
koltukaltımda bir neşter
aksa ya irin koynumuzdan aşağı
her yok oluş, yokuş mutluluğun
muştusu zerre kalmayacağı
saymayanın insan
ne geldiyse başımıza dedi babam
topla eteğinden kimsesizliğini
pörsümüş suratlıların nazarından
puşimiz yüzünden geldi

Bu Yazı İçin Yorum Yapabilirsiniz

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz