5 Eylül 2026
Düzeni geçmiş tanrılardan arınarak bir yörüğün haykırdığı bozlak gibi ince nakışlar ile yeniden yaratmak düzeni, ne güzel olurdu şimdi alevilik, gözümün gördüğü hiç bir şeyden korkmam kaygılarım dahil. Yaşanması ihtimalinde bir şeyin tahminiyle yazdım bunları; Her an yaşayabilirim bunun farkındayım.…
Yokum… Bir uyku vaktinde bırakılmışım Lavantalarım , nergislerim yolunmuştu Gri bulutlar toplanıyordu kirpiklerimde Kuru bir gök gürültüsü Sessiz fırtına içimde Kapatsam gözlerimi herşey geçecek gibi Yokum… Olmamam gerekiyor O duvarları yıkmak için parçaladım ellerimi Oluk oluk kan akıyor damarlarımdan İnce…
Hiçbir yere varılamayan ışıksız, izbe bir yolda yürüyorum. Dilimi anlayan yok, susuyorum. Şimdi koca bir sessizlik büyütüyorum içimde. Kalabalığın içerisinde benliğimi kaybettim. Ölümün soğuk sessizliği sesleniyor. Oysa bir taraftan yaşam şarkısı oyalıyor ruhumu, Ve her gün yeniden yaşamaya başlıyorum. Ben…
I Ayaklarımı daldırsam o gözlere Bacaklarımı ısıran balıklar Kızdılar mı, yoksa sevdiler mi beni? II Gitmek bilmiyor benimle buralara kadar gelen ve plaj havlumu evi bilen inatçı tırtıl Tepeden iniyor selâmsız geçip gidiyor râhip III Hiçbir Yer’de, yuvasız hayaletim ve…
Ermişse barışın sırrına dünya Bir türkü söyle takılsın turnanın kanadına Yazsın anlatsın DağınıOvasını Yaylasını Şehrini Gahi zindanda gahi kahvehane masasında Dinle tarlasını Fabrikasını İşçinin nasırlı ellerinden tutanda Bir yürek yırtılır Kalır hasretli sızı Helalleşir Yarım kalmış bir söz dudakta Lisanı…
İçim içimi almayacak kadar yorgun Yine bir yer edinemeyişimin bilmem kaç yüzüncü yılını yaşıyorum.. Kasvetli bir kış günündeki kapkara bulut gibiyim İçim içimi kusacak kadar yorgun Kaç asır geçmiş her ölümümden sonra İyisimi kapatıp gözlerimi bu gecede öleyim Yabancı değilim…
Benim adım Prenses Peach. Mantar krallığında yaşayan, Bowser’in kötülüğünden korkan Mario’yu hasretle bekleyen prensesim. Yine uykusuz kaldığım sevdalı bir gecede Şeytan minarelerini kulağıma dayayıp Denizi dinledim. Dinlemesem benim olacaktı tüm çaresizlik. Çok yüzler gördüm ömrümde Haritasız, şekilsiz solgun yüzler Kimi…
İsmini kazıdığım şakaklarım Bir ara turuncu sandığım bulutlar Astral seyahat, demokrasi… Bunlar olsa olsa Hayal kırıklıklarım der susarım. Annemi kahraman sanmam Babamdan ayrılışım, Devlet ve Allah Marx ve Lenin Nietzsche’nin delirmesi… Evet, evet, bunlar Benim kafa karışıklıklarım. Sana inanmak ve…
Parmaklarım ürkek, yüreğim ıssız hasretteVarsın alem korkak desinBiliyorum gerçeğini bu dünyanınBu alem kayıp gidecek,Bir sen kalacaksın içimdeYavan geceye döktüm hüznümüŞimdi yaşamalıyım daha çokÖlmekten daha çok yaşamalıyımBaharları görmeli gözlerimÖyle çok bahar kiSevmekten nasibini alsın kuşlar çiçekleriSevdayla bağlansın bir mevsim diğer mevsimeYerim…
Demdir bu geceGözlerimi kapatmayan ne yidüğü belirsiz duygular..Ve acılarŞöyle bir yağmur yağsa diyorumPerde var penceremdeKüsmüyüz acaba gökyüzüyle?Duysa çocuksu isteğimiAlır mıydı tüm çirkinliğimiHafif esiyorSoğuk ama güzelBilirsin severim ayazıZor zamanların insanıyımOlmasa genç kızlarımın kanayan yarasıİki başlık parasıOtursaydım kaldırımaCiğerlerime kadar üşüseydimGece yarılarıYarı oluyor,yara…
BEŞ MİNİK ORKİDE Beş minik orkideAçıldı anidenPembe ve beyazElbet narindi birazYaz geçip gitmiştiAnlamamıştıkSon günlerimiziMutluluklarımızıAnlamamıştıkSonlarımızıBir yazı gibiAkıp gitmiştiSayfalarca boşKahve rengindeVe hoşElbet narindi birazOrkidelerin bizden haberi yoktuBiz de tanımazdık kendisiniBir balkon köşesindeki haliniBeş adediniRenginiYaz geçip gittiArdına güz de bağlandıKar da yağdıHatta kış…
Gördüm. Aydan düştü parçalarım, ve her biri bedenim üzerine yıkıldı, Beni kaybettiğimiz anlardan birtanesi budur. Bir deprem oldu, gördüm ve beni yitirirken henüz, hissettiğim feryat izlediğim en soluksuz halimdi. Sonra bir çığ düştü tepelerden aşağı, ta olimpostan, bir gördüm ki…
Kendimizi var etmeye çalışırken yok ettik. Var olduğumuzu düşündüğümüz an… Kurulmaya çalışılanlar bugün Ayrılığın üzerine birliktelik Oxweş oldu Süleyman Efendi’ye… Tüfeğini deppoya koymaya yeltendikleri vakit Barut koktu ve devlet el koydu. Kahve ocağına haciz geldi. Bu ülkede usulsüz eğlendiğimize dair…
Şu an’a…Bizim için doğmuşuz, olur radikal yorumsamacı gerçekBugün senin günün,Sen çok yaşa!Merhaba, sevgilime giden yolbugün sevinçle çağlanır olurGülüşlerinden kutlarım,gözlerinden öperim bugün,bekleyişlerimlekucaklarım seni.Çokça! Merhaba,sevgilime giden gerçekyol haritası,duraklarında, kervanlarındasana doyumsuzlukların kaynağını sunarım,seni.Şiirler ile anarım sevgilerimisana senden daha iyineyi anlatabilirim.Bugün, senin bize giden…
Kimin rivayet ettiği bilinmemekle Bilinse de önem arz etmemekle beraber Yetmişli yıllarda bu ülkenin denizleri Tuzlu değillermiş bu denli Yetmişli yıllardan bu yani Mitolojide bilinmeyen bir kadın Ağlaya ağlaya tuz katmış onlara Gözlerinden denizlere Gözünün rengi akmış tuz etkisiyle Travmalar…
Ah be abim Bellenmiş palazlanmış rezillik Canımızdan parça alıp ahlak yoksunu kılmış ve bize salmış. Sayın tanrıya sorsan sizin suçunuz der, Suçlanacak bir biz kaldık bu dünyada, Temiz yürekli de değiliz artık, Kiri iliklerimize dek işlemiş salmışlar bizi dünyaya, Ahlak…
Saat gece yarısına yakın Penceremin Buğusuna gömülmüş İmgeye dönüşmeyi bekleyen Anlayamadığım bir gölge Bileklerinden kesik bir de zihin var bende üstelik Ancak yüreğim yazar belki içerlerden Ve ne sen ne de bir başkası Ben ölmeden ve yitmeden Kadavra gibi açılmadan…
Batan gün değildi bu gün, bir sürü düğümlenmiş hayat. Sonra sonu olmayan olasılıklar yumağı ve entegre olamayan bir kaç fikir, korkular da var tabii Öylesine boşluğa bakmalar, Feci salmışlıkları da gördüm ama görebileceğim en kötü şey ne olabilir ki dedikten…
Terkos suyu derlerdi Şebeke suyuna Bir zamanlar… Ağzını çeşmeye dayayıp Kana kana içerdi O suyu çocuklar… Şimdilerde Karın ağrısından Hüküm giymiş ‘şebeke suyu.’ Damacana su siparişi bekliyor şehirler…
Şiir dök saki Bu gülüş başka sevilmez Kokusu miski amber olan o güzel Sözlerle anlatılmaz “Anonim” Işık geldi önce ve sonra söz Söz adını fısıldadı toprağa Yaban gülleri adınla filizlendi Semanda döndü…
