5 Eylül 2026
Taktı baretiniGiyindi tulumunuTuttu çekiciniKavradı orağınıYürüdü çamurlu ayaklarıylaYürüdü karanlıkların en karası gecedeKararlı adımlarla ufka doğruSalladı bir o yandanSalladı bir bu yandanYüreğinden vurduÇekici örse vurur gibiYüreğinden vurduSon hasadı kırar gibjYüreğinden vurduZalimi yere serer gibiVurdu ha vurduKurak yaz günlerindeKana kana su içer gibiSoğukta…
Bir özgün deniz mavisi iken,rengine musallat olduğum içinkaraya çaldımsarp kayalıklara usul usul vururkenbocaladım vekırıldı kadehi sularımın enginmaviye çalan yüzükırkayaklar tarafından tartaklandım. Altın sırma saçlı atlarım tarafındangökyüzüne çekiç sesli toynaklarla eşlik edildimaltın mavisi bir rengine musallat edildimsularımın gemiler tarafından işgalini sarp…
Bütün duygularımı bîdos’ta girê qilaza’daki yalın ağacın dibine bırakıp geldim,esen rüzgarın göçebeliğinde kim olmanın şuurunu arayadursunlar,İzlandalı bir göçmenin Avusturalya içlerinde kendini İngiliz asıllı bir Müslüman göstermesi gibi bir şey bu sanırımya da ebubekir er-razinin deyimlerini safsata bulan Sünni bir geleneğin…
Bilir misiniz leylaca’nın ne demek olduğunu?Bir dildir, konuşulunca unutulan, şifalı bir merhemdir, kalbinize sürünce iyileşilenLeyladan önce ve leyladan sonra, leylaklarda konuşulan bir dönemSiz bilir misiniz bayım? Evet evet siz oturan, yürüyen, konuşan siz.Bilmezsiniz, hem nereden bileceksiniz ki?Evde, okulda, ana rahminde,…
Yüzünü fırlatmış denizeBir yunusun yüzgecine takılmışAh dalgalar vurmuş ahDalgalar gözyaşlarından daha kuruymuşGün ışığı ay ışığına karışmışDenizler başka denizlereKoskoca dünya da bir ıssız adaymışGökkuşağının düştüğü yerde konuşlanmışYemiş içmiş gezmiş tozmuşMutlu sanılmışHuzurlu sanılmışVar oldukça hep sanılmışHep yanılmışHerkesi yanıltmışBir bira şisesi esmerliğinde yaşamışSek…
Aaa…Ama ellerin icat olduğu vakitten beridirkarnımda durur. Parmakların, parmakların gezdikçe, değdikçe..Açılır kapıları bir kamberli kış mevsimi gibi,Düş kırıklarım bardaktan boşalırcasına tenine dökülür. Aaa…Ama ellerin icat olduğu vakitten beridiryüreğime dokunur. Sığınak parmaklar sebeptir dökülmeye.İcat olduğu yerde ellerin,Bir bıçak gibi keser durur.Bir…
Nihayet! Dedi yaşlı adam.Nihayet!Hiç gitmeyecekmiş gibi geldiEski dostu.Acaba anlamış mıydı telaşını?Gitsin diye gözünün içine bakışınıAnlasa inadına didiklerdiNe kurttu o…“Geçmeli” dedi fısıltıyla.Akşam güneşininYarım yamalak izler düşürdüğüTezgâhın ardından doğruldu.İskemlesini aldı.Kapının önüne koydu.Toparladı çırpınan yüreğininYorduğu soluğunu.Beklenen, akşamıBin kat daha güzel etmeyeNeredeyse gelirdi.Otururken kapı…
Yolumu kaybettim berbat bir çağın ortasındaYürüyorum batak çamur dinlemedenVazgeçer miyim hedefe yaklaşmadan bilmiyorumSebebi olmadan amaçsızca yürüyorum Kara bulutlar sardı etrafımı ay ışığındaÜşüyor bedenim kavurucu sıcak dinlemedenIsınmak istiyor güneşe hasret bedenimFakir kalmış ruhum, sıcak ne demek bilmiyorum Sessizlik sardı yüreğimi onca…
Güneşi sandalıma koydumKirletmesinler diyeSeher vaktindeAsıldım küreklereÇek babam çekAslan balıklarının kortejindeGümüş balıkları deniz fenerimTanrıların korkaklığı olanDağlara ada dağlarına doğruÇalınmış ateşlerinden de büyükBir yükü sırtıma yükledimKıyılarına vardımVe kafa tuttum onlaraSaklandılar kaçtılarKirlettirmedim güneşiGünün kalabalığınaRiya sürdürmedimBir parça ışın verdi banaEllerim aydınlıkSür dedi başınaSürdümDaha sür…
Yüreğim ağzıma bulandım,Bulanık duvarlar, dokundum, dokundum.Kayıtsızca.His, bir parazitin kemirme ses tonlarının canımı acıtması kadar kesik..Keskin bir burukluk ile yüzleşmek.Hangi yüzle, onun çarpıklığında kayboldu..Evet kayboldu yani m.Kayboldum.Bu öyle bir haldir ki,Ağzından akan bir damla sözcük,Sadece,Üç noktadan yana tavır alıyor.Üç nokta yakınıyor.Üç…
Gökyüzüne bakalım dedi; aya, yıldızlara…Bakamam dedim,Bakarsam eğer, gökyüzü de kararır benim karardığım gibiYıldızlar kaybolur benim kaybolduğum gibi.Bırak yıldızlar öyle kalsın,Bırak gökyüzü öyle kalsın,Ben bakmasamda, bakabileceğim günü beklerim.Bazen görmek için bakmamak gerek,Sevmek için sevilmemek…
saçlarımdan vurdular beni o güzelim aydınlıktave uykumdanvurdular beni sualsizo kör karanlıkta beni soğuk suyla yundular o ayazdaçulsuzdumyalağuzdum inandım aç açına o vakitbeni tanrının doyurduğunarüyalarımdademir ranzamın altına saklanan bir muzla
Birazdan geçecektirGözlüklerinin buğusuylaBaşı öne eğikSiyah saçları yanlardan kıvır kıvır dökülenKırmızı pardesölü kadınDamlardaki karın rüzgara kattığı ayazlaAyazağa’dan bu yana esenPrusya mavisi gözleriVe Alman parlak beyaz teniyleYaşamına anlam arayanİrice sarışın öğrenci kızNefes nefese tırmanacaktırHemen ardındanBirbirine karışmışSiyah kıvırcık düzensiz sakalıEsmer teninde siğiller yara…
EmeğimAlın terimSevdiğimSaat beş olsun diyeGözümü saatlere diktiğimAvcumun nasırıBacaklarımın yorgunluğuÖğle aralarındaTadıni dahi anlamadanAlelacele yediğim yemeğimSabah gözüm yarı açıkAyaz yollarda yürüdüğümAy sonlarını bekleyişlerimYazmaktan aşınmış kalemimYazılmaktan yıpranmış defterimGözüme girip de yakan terimSokağıma vardığımda dinlenme umudumBoğazımı dinlendiren çayımBeni dinlendiren kahvemHayalini kuramadığım hayal kırıklıklarımCiğerimYüreğimİç sancımGünün…
Sanki hiç yaşanmamış gibi,kocaman bir coğrafyanın ekseni etrafında dönüyordu, gözlerin.Sanki hiç,Hiç,Hiç bulunmamış.Gözlerin,Hiç yaşlanmamış.
İnsanlar hep der,Yalnız olamazsın… Yalnız yaşayamazsın…İnsan insana muhtaç…Bir bekleyeni olmalı insanın, bir seveniÜzgün olduğunda, başını yaslayacağı bir omuz bulmalı insanHayatımızın her anında, her saniyesinde insan var daNeden öldüğümüzde tek başımıza gideriz?Hani insan insana muhtaçtı?Hani yalnızlık Allah’a mahsustu demezler mi insana?Bütün…
Bir yaprak daha düştü ağacın dalındanBelki sararıp solmuştu, belki de tam zamanıydı düşmenin.Peki, sararıp solmadıysa o yaprak?Hala yeşil, hala dip diri bir yapraksa?Suç kimdeydi?Solmamaya inat eden o yemyeşil yaprağın mı?Yoksa sert esip her şeyi birbirine katan o rüzgârın mı?Sahi merak…
Birazdan dağların ardındanPortakal rengine çalıpBatacak güneşNe çareAma dalgalarBitmeyen bir şarkınınSonsuz dansındaAdımları bir ileri bir geri gidenUslanmaz usanmaz bir kavalye gibiBazen sararak beliniBazen tutarak eliniBazen yaslanarak omzunaVuracak sahildeki çakıl taşlarınaGökyüzü ayı çağıracak sahnesineÖnce mavi giyecekSonra en şaşalı ve parlakBeyaz elbisesiyle çıkacak…
ellerimde kış ihanetisoğuğun yara iziçocuktumbir başınapiç gibi koca göbekli şehirlerde yüzümde yaz lekesiyersizdi güneşin ölçüsüz öfkesigöçme mevsimi artıkçirkinlerinçocuktum, işçiydim bir pikabın kasasındaçocuktum, işçiydim, aç bir ölüydüm
Sakin ve hüzünlü bir Karadeniz Türküsü çalarGece kadar derinGece kadar uzunGece kadar hasretlik doluYeşil yapraklar bakar gözleriyle yollaraBembeyaz yaseminler açar o an anılarAy parlağı gecenin en köründeYalan sanır şarkılarda dökülen gözyaşlarınıOlanca yılların yorduğu bakışları yalan sanırOysa tüm öksüzlüğüyle aşka hasretinAyağına…
