Şiir

Karanlıklar Ve Umutlar

karanlık bir gecenin en soğuk ayazında
yüze düşen bir keder gibiydi umutlar
yaralı ve yamalı yaralar en karanlık şafaklarda açığa çıkardı
duyar mıydı omuzuma çarpıp gidenler bu cılız sesi
ancak biliyordum gerçeği
huzur yegâne unsursa
kelimeler baş tacımdı
cümleler sessizse
sözcükler gürültüm
sağırlık duymamaksa
sessiz gecem bulutlarındı
ve en kötü anlardan en güçlü ayrılırdı insan
en soğuk gecelerin sabah doğacak güneşi vardı
ve en buruk insanın yaşanacak mutlulukları
o kadar kötü değildi hayat
daha yaşanacak anlar vardı

Yazar: Aleyna Oğlak

İstanbul doğumlu. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sinema Televizyon bölümünde okuyor. Yazmayı ve okumayı çok seviyor. En büyük istediği yazılarının birilerine dokunması.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir