Yanlış İplerde Düğümlenmek

Yanlış iplerde düğümlenmişiz geç fark ettim.
Sen ikinci sınıf bir aşk romanında çocuksu düşlerini tüketmişken,
Ben yazarlığıma veda etmişim; figüranlarla dolu bir romanın tam ortasında

Sen akıttığın gözyaşlarını sahte bir güneşte kuruturken,
Ben ıslanmayı bilmeyen bulutlarda gam olup birikmişim

Yanlış iplerde düğümlenmiş yüreklerimiz, ben bunu görememişim

Sen gündüzlerini sahte gülümsemelerle doldurmuş,
Ben gecenin üçlerinde tanımadığım bedenlerde ruhumu kaybetmişim

Sen Berfin çiçeği gibi yalancı bir ışıkta serpilirken
Ben uçurumun kenarındaki güllere dokunmuşum

Yanlış sevdalarda düğümlenmişiz, ben bunu geç fark ettim

Sen sevdayı nasırlı yüreklerde ararken
Ben sağırlara aşk türküleri yakmışım

Yanlış iplerde yitirmişiz en coşkun hallerimizi ve şimdi sevgilim…
Sen en sıradan en durgun halinle
Ben gönül haznemdeki kullanılmamış bir sözcükle geldim, buradayım