Kuyruklu Yalan

Ben seni hiç özlemedim ki!
Gözlerimde ki yaşlara bakma,
Yalancı onlar.

Ben seni hiç özlemedim ki!
Ben kovaladıkça,
Karşıma dikilen hayallerin de yok.
Ben seni hiç özlemedim ki!

Dokunuşlarını da unuttum
Kirpiklerimi okşamanı da.
Ben seni hiç özlemedim ki!

Birinden çıkıp, diğerine yuvarlandığım
Kuyular gibi gözlerini de unuttum.
Ben seni hiç özlemedim ki!

Dudaklarım da titremiyor artık,
Öpüşlerinin hazzında erimiyorlar.
Ben seni hiç özlemedim ki!

Ettiğim duaları hatırlamıyorum,
Hoyrat ellerin sildiği umutlarımı da.
Ben seni hiç özlemedim ki.

Adını da unuttum. Sahi neydi?
Gülüşünün dünyaya kattığı rengi de,
Tılsımlı ışıklarını da unuttum gözlerinin.
Ben seni hiç özlemedim ki!

Gülüşümün kırıklığı senin yüzünden değil.
Başka dertler var başımın üstünde dönen.
Ben seni hiç özlemedim ki!

Papatya zamanları gelmişse bana ne?
Ben onları da unuttum. Sen gibi.
Rüzgârın sevişlerini de benzetmiyorum dokunuşlarına,
Hem ben seni hiç özlemedim ki!

Derin iç çekişlerimin sebebi başka.
Alma üstüne sen
Ben seni hiç özlemedim ki!Satırlar da yalan dolu, sözler de
Sesim titriyorsa üşümüşümdür

Ben seni hiç özlemedim ki!
Ben seni hiç özlemedim ki!

Sarıldığım karanlığın koynu pek hoş.
Ne ses, ne nefes.
Yanağımın ıslanması esnemekten aslında
Yoksun ki aklımda.

Hem ben seni hiç özlemedim ki!
Ben seni hiç özlemedim ki!