10 Ekim 2026ISSN 3150-0757
Sen! öte tarafa giden geminin dağınıkTuzlu ve nemli havası Sen! acıların kırdığı çocuk bakışınrüzgara toka,bir şiirin telleri, okyanusa açılan kapıyağmur elbisen. sen! aşkın ve baharın kiraz rengikokusu bir dalın yeni yırtılmış kabuğuaçılmış ve bitmeyecek. Sen! olmadığında değilSevmediğinde yalnızlığım.
Çöl Kapısı Sen, Mithat Paşa’nın kızı; Arabi, Nusayri ve çölün gece neşesi Şahı Merdan Osmanî. Göğsündeki kuş; Kays’ın sevgili kalbi. Buhurun dumanındaki rüya; Orpheus’un dövmeli orman çengisi, havvası ve emanet dünyanın hevesi. Kalbindeki ay ışığı; Yır Betiği’nde yedi telli çalgıyla…
İki kız kardeşle veya üvey anneleriyle evlenebilen İslam öncesi dönem Arapları, trampa denilen değiş- tokuş usulüyle kadınlarını ya da kızlarını alıp verirlerdi. Bunlar olağan durumlardı. Belki de tek bildikleri şey ticaret olduğu için! Talandan kalan kadını satmak da adettendi. Adetleri…
Teselya büyücülerinin avuçlarında mavi Ege küresi. Bu kürede yerin yüzü vecd, yerin yüzü bin âlem ve yerin yüzü bin ada. Hepsi Danyel’in parmak uçlarındaki Akdeniz. Hepsi Troya rüzgârlarında yırtılan tacir kumaşıydı yelkenlerimiz. Bu ömür ırmağında binlerce batık idik. İyi bir…
Eline kalem alan herkesin kitap basabildiği bir dönemin içerisindeyiz. Bu durum; ne eline kalem alan yazarın ne de kitabı eline alan okuyucunun suçu. Bu, yeteneksiz bir sürü tüccarın matbaa, yayınevi açarak piyasayı çamur deryasına döndürenlerin suçu. Yeteneksiz tüccarların pazarlama piyasasındaki…
Yankı Zamanın vadisi ömür vahasıdır. Bu vahada ruhumuza elbise kitapları okumuşsun. Güneşli, mavi ve sana yakın günleri eksik mevsimlere bırakmışsın. Yaz ağaçlarındaki göçmen kuşları uğurlamışsın. Sonbahar yapraklarında yürümüşsün. Avcının döktüğü sıcakkanı kurutmuşsun. Karanlığın gözlerini elindeki fenerle kör etmişsin. Defin sessizliğinde…
Rüya Gecenin ruhu dağın gürültüsüdür. Çünkü rüzgâr doğanın terzisi, terazisi ve ayrıca elbisesidir. Kör bir arif diyordu, ‘’ doğanın fikri insan hayatının olmaması üzerinedir’’ Tanrı; iyiliği insanın rahmine, kötülüğü ise insanın kalbine bırakır. Ve burada rahim insanın ruhunu…
V. Methiye (Yedi Kapı) Nefesin kırk makam ve kırk anlam içerisindeki Hisar. Dügâh perdesindeki inci. Dört yüz yıllık acemi Aşiran durağı. Kalemin Arami bir yazıtta mor Süryani. Ceylan dersinde Pazar buhuru. Turabidin’deki Sayfo incir kokusu. Sözün yedi Yunan bilgesinin halkı…
Başucumdaki saatin tik tak, tik tak sesi odanın içerisindeki sessizliği yaramaz bir çocuk gibi baltalıyordu. Tik tak, tik tak, tik tak sesi bir süre sonra kulağıma bağıran bir gece canavarına dönüşmeye başlamıştı. Hiç de nazik değildi bu ses. Huzursuzluk doluydu.…
III. Methiye ( Arz Kapısı ) Gözlerin; dokuz kollu şamdanda yanan sekiz günlük yeşil yeşim şamaş mumu ve ayrıca cennetten düşen yeşil zeytin tanesi. Kirpiklerin; yeryüzüne kılıç getirmeye geldim diyen İsa Mesih’in ayeti. Gözlerine sıra sıra dizilmiş bir ok ordusu;…
Kaktüs Kış ayının ilk gününde başlayan bir ahitten bahseder Nasrani bir levha. Bu levha, “sofada kül, kış gibi ölü. Ormanda ses, dağ gibi uğultulu’’ kehanetiyle yatar. Ve sonra bu levhanın devamında “Habibi Neccar Dağı kayalarına saklanmış kitabı bulun çünkü bu kitap…
Arz Yunan koylarında lir, Frigya bozkırlarında kaval ve Mezopotamya hilalinde beş nevbet davul; “zamanla duygular çürümez, insan çürür’’ der. Çünkü insan anın kuşkusudur ve bu zamanla yanılmanın tuzağı olur. Tevhid halkasında pervane dervişler arşın su üzerinde bulunduğu zamandan beri bilir…
Kapan Kâinatın sesi insanın kalbidir. Benim kalbimin sesi gülüşündür. Sonra o sesli gülüşün aldı rüzgârını ayrılığa gitti. İki dağ arasındaki eşikten uçuruma koştu. Zor zamanlardı ve rüzgâr esiyordu. Çalılar alıp başını gitti. Ağaçlar da gitmek istiyordu. En son kayalar ve…
Samsiİçinde lamba, içinde kırlangıç, içinde yaz, içinde akşam olan mekânlar benim kalbim ve çocukluğumdur. Kent yalnızlıklarının doğurduğu ruhani hastalıklara baktım. Bedenler ruh bağından kopmuştu. Sevdalar ve aşklar bundandır burada gövdeye tutunur ve tükenir. İnsanın ruhu nasıl acır? Bunun bir tarifi…
Tin Zamana hırkasını giydirdim. Sen bir hüzün mevsimini örtündün. Rüyadaki bir kıymık haber etti: İnsan aşkla tanır insanı. İnsan aşkla tanır Tanrı’yı. Ama bizim madenimiz gövdemiz. Bizim kapımız gözlerimiz. Bizim evimiz gönlümüz. Ruhumuz, gözlerimizden akar gövdemize. Kadın gövdesine erkeğin sütünü…
Mim ( I. İklim) Bu mektup yedi iklimin rengi gözlerine adanmıştır. Bu mektup aşkın en eski adına yazılmıştır. Bu mektup tütsülü ormanlarda yazılmıştır. Ve her harfi yedi maden üzerine yedi ayrı hat ile ayrı yedi zamana ve ayrıca yedi vadiden…
I. Methiye (Gövdenin Şarkısı) Sen bir duasın; arzdan arşa uzanan bir yol. Her daim kendine varan evrende cebr dairesi ve ayrıca derviş ocağı. Saçların gecenin büyüsü; kalem, kelâm ve hür karanlık, bin söylev ve bin çizim. Şaşkın bir Mem konuşur…
