Bir yaprak daha düştü ağacın dalındanBelki sararıp solmuştu, belki de tam zamanıydı düşmenin.Peki, sararıp solmadıysa o yaprak?Hala yeşil, hala dip diri bir yapraksa?Suç kimdeydi?Solmamaya inat eden o yemyeşil yaprağın mı?Yoksa sert esip her şeyi birbirine katan o rüzgârın mı?Sahi merak…

Birazdan dağların ardındanPortakal rengine çalıpBatacak güneşNe çareAma dalgalarBitmeyen bir şarkınınSonsuz dansındaAdımları bir ileri bir geri gidenUslanmaz usanmaz bir kavalye gibiBazen sararak beliniBazen tutarak eliniBazen yaslanarak omzunaVuracak sahildeki çakıl taşlarınaGökyüzü ayı çağıracak sahnesineÖnce mavi giyecekSonra en şaşalı ve parlakBeyaz elbisesiyle çıkacak…

ellerimde kış ihanetisoğuğun yara iziçocuktumbir başınapiç gibi koca göbekli şehirlerde yüzümde yaz lekesiyersizdi güneşin ölçüsüz öfkesigöçme mevsimi artıkçirkinlerinçocuktum, işçiydim bir pikabın kasasındaçocuktum, işçiydim, aç bir ölüydüm

Sakin ve hüzünlü bir Karadeniz Türküsü çalarGece kadar derinGece kadar uzunGece kadar hasretlik doluYeşil yapraklar bakar gözleriyle yollaraBembeyaz yaseminler açar o an anılarAy parlağı gecenin en köründeYalan sanır şarkılarda dökülen gözyaşlarınıOlanca yılların yorduğu bakışları yalan sanırOysa tüm öksüzlüğüyle aşka hasretinAyağına…

Sevgilim Koşmak seninle bir diyar boyu Dünyanın bir ucuna birlikte uçmak Gözlerini içmek gibi sayısız arzum var Bedenim senden uzak olsa da Ruhum sana zincirlenmiş gibi Hangi köşeyi dönsem Sokağım hep sana çıkıyor Sende bir nicelik var Bir sonsuzluk ibaresi…

Ne güzel bir şenliktir hasretin,Ne şenliktir serpilmek şimdi yanaklarından al taneSerpilmek, budak budak.Dudak havzalardan aşağı yeşermiş tohumlarlaGöğsümde bitmiş ocağınNur tane elbiseler ile sükut ederYazgında ay parçamSenem suretine,Yazhanem. Düş kırığım, kim ne eylesin beldemden, ak akçe kararmış bir bohça ile geçmesin,Mabedimden…

Ey dağlarını kurban edenYanığına deniz basmışHüzünlü yoldaşKayalıkların mı ağlasınŞelalelerin miKime dert yanasınYana yanaKimden hayır alasınŞimdi kül dağlarında ölü ceylanlar yatarŞimdi kül dağlarında kahpelikUzanmaz koridorlardan elleri sanaNe eşin yoldaşın sağabilir yaranıNe falezlerinden dökülenlerBir efkar sarar üstünüDuman dumanEn karasındanBir efkar ki eylemez…

Gün, meşru müdafi doğuyor.Karanlık bir ayazdan başka, hissedilen hiçbir şey olmadı.Önceydi,Öyle bir karanlık ve öyle bir ayazdın ki, kana susamıştın.Bir soğuk buz kesiyordun tenimden içeri,Öylesin bir yalın ayaktım, öylesin bir çıplaktım ki,Ayaklarım üşüttüm.Bir parmağımı azlettim canımdan içeri,Bedenimden içeri hapsoldu bu…

Garip bir güz hikayesidir buMavi karanlığında sabanlarımınSenin saçların dalgalanıyorBenim kalbim durmaya yakın Açıkça söylüyorum sen kadersinSen kaderin yazamadığı gerçeksinSeni kutsal bir emanet gibiBağrımda saklıyorum, seniYalnız seni.