25 Eylül 2026ISSN 3150-0757
CİCİ OLMAYAN BEBE Özür diliyorum.Özür dilemek erdemdenmiş.Cahillikten sanıyordum.Cahillikten sandığım için de özür diliyorum.Son dilediğim özürde ‘erdem kaygısı’ güttüm.Böylelikle kibrimi arttırdığım için de özür diliyorum. Şiir alanında gizlilik ilkesi var mıdır?Marka isminde kelime başı ceza alır mıyım?Para mı, cezası mı?Bir şairin…
Güzel bakışlara sahipti doğduğundaGün geçtikçeBakışlarının çakmağında gaz tükendiŞu ol dedilerŞunu yap dedilerŞunu asla yapma dedilerÖldürme dedilerÇalma dedilerÖldürmediÇalmadıAma geri kalanını da hiç umursamadıUmursamadıkça hayatı daha da kanıksadıKanıksadıkça da başına gelmeyen kalmadıÖyle bir senaryonun başrolündeydi kiDram desen değilTrajikomik desen değilAbsürt olsa biraz…
Sen! öte tarafa giden geminin dağınıkTuzlu ve nemli havası Sen! acıların kırdığı çocuk bakışınrüzgara toka,bir şiirin telleri, okyanusa açılan kapıyağmur elbisen. sen! aşkın ve baharın kiraz rengikokusu bir dalın yeni yırtılmış kabuğuaçılmış ve bitmeyecek. Sen! olmadığında değilSevmediğinde yalnızlığım.
Bugün perşembe. Uygunsuz. Ben doğmuşum. Aç açına. On dört yaşıma gelmişim. Öylesine. Bir on dört sene daha. Üzerine dört. Dört kere doğurmuşlar beni. Rahimden, şehirden, benden, senden. Yeterli mi? Bir çokoprens kadarmış suratım. Gözler kayıp, gözkapakları baskın. Portakal yemiş annem.…
“Yaşamın olduğu her yerde savaşmak istiyorum“- Clara Zetkin Sevgili “Şeytan ayrıntıda gizlidir”ciler! Saygıdeğer “Gözümden kaçmaz abi. benim”ciler! ve değerli nüansopatolojikler! Tam tepeden baktığınızda deha ile ebleh (aptal) olmayı ayıran sınırı bir çizgi olarak görebilirisiniz. Ancak şundan emin olun ki iki durumu…
Ahretliğim Feride’m, en son mektuplaşmamızın üzerinden bir hayli vakit geçti; sanki ben yazmayı unuttum, sen de beklemeyi. Bu saman kâğıt, bakkaldan kalıp sabun alırken gözüme ilişti; şunu da ekleyiver Hüsrev Efendi dedim, sabunun yanına bir karton yumurtayı koyarken. “Ne yapacaksın…
Aramızdan ayrılalı bir hayli zaman oldu ama biz seni hiç ama hiç unutmadık. Her an bizimleymişsin gibi yaşamaya devam ettik. Hasretin dayanılacak gibi değil ama yapacak bir şey de yok. Kendimizi yokluğuna alıştırmaktan başka çaremizin olmadığını bilip öyle yaşıyoruz işte!…
Bir mizansen diyerek düşünmeli bu hayatı,Hele ki başını bir otobüs camına yaslarcasına durarak.Kadife bir müzik eşliğinde,böyle zehir,zemberek bir enstrümantal.Dolu dolu yaşadığını düşüneceksin ve,yanılgısı uğruna bu hayatın,feda edeceksin ömrünü.Bu sallantılı enstrümantal,damarlarından akacak,beynine mıhlanacak olur anda,acı çekeceksin içten içe,-istemsiz.Bilmeden bir günah işler…
1980’li yılların sonlarına doğru TRT de Amerikan CTW- TV ile uluslararası ortak bir yapım olan SUSAM SOKAĞI (Sesame Street) adlı bir çocuk programı yayınlanmaya başladı. Bu program o dönemki çocukların hayal dünyalarının gelişmesinde büyük etki yaratmıştı. SUSAM SOKAĞI’NIN ülkemizdeki metin…
yalnızca hayatta kalmak mı?yaşamak! tüm ölü ve diri hücrelerimizleyaşamak, payımızı alarak muhannetin elindenola ki devlerin aklından cüceleri ezmek geçerola ki afili yakalılar ötekini perişan etmeyi düşlerve düşleri bir kibrit harında son dünya kirini nakşederçulsuzların peşinden eksilmeyen o arabesk fitilayaklı virüsün…
Hayli zamandır tefekkürdeyim,kahvem biraz ben kokuyor,ve haylazlığım kaldığı revaçta ilerliyor.Bir kış sabahı,mitolojik rüyalardan uyanmışım,Baktığım her noktada bir mit beliriveriyor,Tanrı eski ihtişamını yakalamış,rüzgar, cennetten esermişcesine güzel kokularla selamlıyor beni,güzel şiirler okuyorum artık,iyi şiirler,her şeyden ırak şiirler,içinde hasret olmayan şiirler,aşk olmayan,duygu yüksüz…
Koskaca dört tane mektup okudum. Dört tane kağıt parçası, onların içinde anılar, acılar… Ve en önemlisi de onurlu bir duruşun simgesi annem! Oturduğum yerden barajın sonsuz sularını izlerken bütün mektupları okuma düşüncesine takıldım. Hepsini okuyup her şeyi detaylıca öğrenecektim. Muhakkak…
Mahmut Aksoy’a… Tepemde uçuşan sinekler dikkatimi dağıtıyor.Odadaki huzuru bozan minik kanatların vızıltıları…Yakalamaya çalışmak, öldürmeye uğraşmak ve dahası…Aksatıyor yaşamaya dair ne varsa, kalan birkaç çirkin anı.Tepemdeki savaş uçaklarının ne farkı var peki sineklerden?Rahatsız edici, mide bulandırıcı ve benciller değiller mi onlar…
İstanbul’dan Güzel ve Garip Hikâyeler Timurtaş Onan’ın 2000-2020 yılları arasında İstanbul’da çektiği sokak fotoğraflarından siyah beyaz bir seçki sunan “İstanbul Bir Garip Şehir”, kentin tarihine önemli bir arşiv bırakıyor. Fotoğraf çekmeye başladığı 80’li yıllardan bu yana İstanbul’u defalarca kadrajına almış olan sanatçı,…
Acıların sevindiren yanı olur mu? Olur… Hem de bal gibi olur. Gözünün önünde hayattaki son nefeslerini alıp, yakalandığı hastalığa hem kahrolup hem de iyi ki olanları hatırlamıyor diye sevinir mi insan? Sevinir… Hiç sevmediği hastanelere son günlerini verdiğini anlamamak güzel…
Gözlerimde açan gülleri solduran hırsKibirin ve kininOysa şarkılar söyler de uçardım sanaTüm göğsüm delik deşik olsa daYırtılan diyaframıma aldırmadanSevda şarkıları söylerdimGöl kenarında bitsen deYahut bir bahçede fark etmedenRengini umursamadım hiçUmursamadım da ömrüm boyunca renkleriŞekillere bakmadımSevmedim kalıpları, kalıp sözleriAtasözlerinden ders aldım…
Sevgili Kartacalılar! Pek kıymetli “Leyla kimdir? Leyla nedir?“ gayyasına gark olmuş Kays şahsında divane kekelerim! Not: Uzun zaman aralığının vermiş olduğu çene düşmesinden mütevellid sitem/sistem yazısıdır. 19 yaşında Lyli’ye yeteneklisin dediler, çok sevindi Lyli. Bir ay içinde tüm kuralları öğrenecek…
Zeynep Çelik: “YAZMAYI KENDİMLE RANDEVULAŞMAK OLARAK DÜŞÜNÜYORUM” Yazmak bir eylemdir haliyle, bir başkaldırı, bir serüven belki de… Dilden/sözden; yazıya/eyleme dönüşür düşünülen fikir. Yazıya dökülmeyen söz çok eskilerde olduğu gibi sözlü edebiyata dönüşmüyor artık(istisna yerler hariç) uçmaya çalışan söz bir yerlerde…
Çöl Kapısı Sen, Mithat Paşa’nın kızı; Arabi, Nusayri ve çölün gece neşesi Şahı Merdan Osmanî. Göğsündeki kuş; Kays’ın sevgili kalbi. Buhurun dumanındaki rüya; Orpheus’un dövmeli orman çengisi, havvası ve emanet dünyanın hevesi. Kalbindeki ay ışığı; Yır Betiği’nde yedi telli çalgıyla…
Ben bu hayattan göçüp gittikten sonra,Sanırım ahlakım değişecek, gerisin geriye açılacak kapılar..Rüzgardan aşağılara savrulacak insan saydıklarımızVe gurur yitirecek kendini.Bir çocuk ağlayacak daha beşiğinde.Gözleri kapalı ve inatçı bir çığlık ile, masum olduğumu anlatmaya çalışacak.Bir meme darbesi ile susturulacak yalnız,Ve kimse, artık…
