5 Eylül 2026
“Yaşamın olduğu her yerde savaşmak istiyorum“- Clara Zetkin Sevgili “Şeytan ayrıntıda gizlidir”ciler! Saygıdeğer “Gözümden kaçmaz abi. benim”ciler! ve değerli nüansopatolojikler! Tam tepeden baktığınızda deha ile ebleh (aptal) olmayı ayıran sınırı bir çizgi olarak görebilirisiniz. Ancak şundan emin olun ki iki durumu…
Ahretliğim Feride’m, en son mektuplaşmamızın üzerinden bir hayli vakit geçti; sanki ben yazmayı unuttum, sen de beklemeyi. Bu saman kâğıt, bakkaldan kalıp sabun alırken gözüme ilişti; şunu da ekleyiver Hüsrev Efendi dedim, sabunun yanına bir karton yumurtayı koyarken. “Ne yapacaksın…
Bir mizansen diyerek düşünmeli bu hayatı,Hele ki başını bir otobüs camına yaslarcasına durarak.Kadife bir müzik eşliğinde,böyle zehir,zemberek bir enstrümantal.Dolu dolu yaşadığını düşüneceksin ve,yanılgısı uğruna bu hayatın,feda edeceksin ömrünü.Bu sallantılı enstrümantal,damarlarından akacak,beynine mıhlanacak olur anda,acı çekeceksin içten içe,-istemsiz.Bilmeden bir günah işler…
1980’li yılların sonlarına doğru TRT de Amerikan CTW- TV ile uluslararası ortak bir yapım olan SUSAM SOKAĞI (Sesame Street) adlı bir çocuk programı yayınlanmaya başladı. Bu program o dönemki çocukların hayal dünyalarının gelişmesinde büyük etki yaratmıştı. SUSAM SOKAĞI’NIN ülkemizdeki metin…
yalnızca hayatta kalmak mı?yaşamak! tüm ölü ve diri hücrelerimizleyaşamak, payımızı alarak muhannetin elindenola ki devlerin aklından cüceleri ezmek geçerola ki afili yakalılar ötekini perişan etmeyi düşlerve düşleri bir kibrit harında son dünya kirini nakşederçulsuzların peşinden eksilmeyen o arabesk fitilayaklı virüsün…
Hayli zamandır tefekkürdeyim,kahvem biraz ben kokuyor,ve haylazlığım kaldığı revaçta ilerliyor.Bir kış sabahı,mitolojik rüyalardan uyanmışım,Baktığım her noktada bir mit beliriveriyor,Tanrı eski ihtişamını yakalamış,rüzgar, cennetten esermişcesine güzel kokularla selamlıyor beni,güzel şiirler okuyorum artık,iyi şiirler,her şeyden ırak şiirler,içinde hasret olmayan şiirler,aşk olmayan,duygu yüksüz…
Acıların sevindiren yanı olur mu? Olur… Hem de bal gibi olur. Gözünün önünde hayattaki son nefeslerini alıp, yakalandığı hastalığa hem kahrolup hem de iyi ki olanları hatırlamıyor diye sevinir mi insan? Sevinir… Hiç sevmediği hastanelere son günlerini verdiğini anlamamak güzel…
Gözlerimde açan gülleri solduran hırsKibirin ve kininOysa şarkılar söyler de uçardım sanaTüm göğsüm delik deşik olsa daYırtılan diyaframıma aldırmadanSevda şarkıları söylerdimGöl kenarında bitsen deYahut bir bahçede fark etmedenRengini umursamadım hiçUmursamadım da ömrüm boyunca renkleriŞekillere bakmadımSevmedim kalıpları, kalıp sözleriAtasözlerinden ders aldım…
Sevgili Kartacalılar! Pek kıymetli “Leyla kimdir? Leyla nedir?“ gayyasına gark olmuş Kays şahsında divane kekelerim! Not: Uzun zaman aralığının vermiş olduğu çene düşmesinden mütevellid sitem/sistem yazısıdır. 19 yaşında Lyli’ye yeteneklisin dediler, çok sevindi Lyli. Bir ay içinde tüm kuralları öğrenecek…
Zeynep Çelik: “YAZMAYI KENDİMLE RANDEVULAŞMAK OLARAK DÜŞÜNÜYORUM” Yazmak bir eylemdir haliyle, bir başkaldırı, bir serüven belki de… Dilden/sözden; yazıya/eyleme dönüşür düşünülen fikir. Yazıya dökülmeyen söz çok eskilerde olduğu gibi sözlü edebiyata dönüşmüyor artık(istisna yerler hariç) uçmaya çalışan söz bir yerlerde…
Çöl Kapısı Sen, Mithat Paşa’nın kızı; Arabi, Nusayri ve çölün gece neşesi Şahı Merdan Osmanî. Göğsündeki kuş; Kays’ın sevgili kalbi. Buhurun dumanındaki rüya; Orpheus’un dövmeli orman çengisi, havvası ve emanet dünyanın hevesi. Kalbindeki ay ışığı; Yır Betiği’nde yedi telli çalgıyla…
Ben bu hayattan göçüp gittikten sonra,Sanırım ahlakım değişecek, gerisin geriye açılacak kapılar..Rüzgardan aşağılara savrulacak insan saydıklarımızVe gurur yitirecek kendini.Bir çocuk ağlayacak daha beşiğinde.Gözleri kapalı ve inatçı bir çığlık ile, masum olduğumu anlatmaya çalışacak.Bir meme darbesi ile susturulacak yalnız,Ve kimse, artık…
yok korkmadım asla,sırtımı sırrımın vuslatına dayadım hep,sonra kızmadım sana hiç,kendime kızdım biraz sadece,aslında çok kızdım kendime ama…neyse…çok defa elini omzuma atıp bu da geçer diyen insanlara rastladım,göz ucuyla ellerine bakıphafif tebessüm ederdim hepvesusardım;ne bileyim,öyle işte, susardım…susmasam ağlardım çünkü,gereksiz duygusal tepkimelerin…
Bir yangındım kaynağı bilinmeyenHırsla doluKeskinSarp dağ başlarıydımAra sokaklardan caddelere taşan bir isyanKuşatılmış bir meydandımKapkara bir bayraktımEn önde ellerde sallananSert vurgun yorgun salınan simsiyahtımKızılını ve umudunu yitirenBir alevdimGülüşünü bir yerlerde unutmuşRotasız bir seyyahtımÇıkınında bir şeyi kalmamışTabanları ağrılıOmzu morKolları bitapÇarığı yırtıkSakalı kir…
Mevsim ölen avluya katılmışSarı kuşlar kayboluyor peşindeYorgunluk atların konuştuğu dil artıkGövdem dökülüyor ceplerimdenHaritalarda kaybolmuş şehir Denizin şaraba dolduğu bir geceDaha merhametli oluyor gökyüzüGeç bir sabahta oysa insanlarHepsi bulutlu, hepsi geçimsiz Kapılar soğumuş, açılmıyorRüyaların paslı terazisindeParçalanmış kirpikler de Kendinin ağıdı olmuş…
Bir otobüs durağındayım,ruhum hayli güzel,vazgeçmek gibi bir lüksü kullanmak istemiyorum hayattan,elimde bir poşet mandalina,otobüs bekliyorum gitmek için bu mahalden,hafiften yağmur çiseliyor ahmaklığımı,yüzümden düşen bin parça,sokağı aydınlatan loş lambalar selamlıyor beni;elimde iki poşet,birinde hazanlarım,diğerinde mandalinalar…Bir otobüs durağındayım,dünya tüm karamsarlığını toplamış üstümden,fonda…
Ben buradayım bak!İşte bu denize baktım;Tekneye..Şöyle kurulsam dedim içine, dolaşsamYanımda sevdiğim..Balıkçılar vardı, balık tutmak istedim.Ne oltam var, ne zamanım.Mavisin İstanbul!Yeşilinin de hatırı sayılır.Şu tepelerde bile olasım geldi, neredee?..İçime çektim denizi, dağı, tepeyi, gökyüzünü..Bi sigara içtim,Gittim…
“Ortacıya git, onunla hesaplaş.” dedi, Yakup emmi. Aç biilaç bunca yol geldim, paramı almadan hiçbir yere gidemem dedim; ya şimdi verirsin paramı ya da şuracığa yığılır kalırım yeminle. Seğiren sağ gözüyle daha bir dikkat kesilen Yakup emmi, “De bakalım,” dedi.…
Sokak düşleri nelere kadir;Bir vakitler ben de bir ahmak ıslatanda düş-müştümBir yokuşun ardı sıraYokuşta kadınlar dolusu hikaye…Fatma Teyze, Karadeniz’den bir fırtına katardı peşi sıraYemenisini bağlar tepeden bakardıKahvedeki Koca İsmail’i gözlemekteydi yaşlı gözleriBir vakitler derdi; ben henüz 13 yaşımın…Susmayan hüznü kavgalıydı…
Sabaha karşı saat 03.50 artık tanrıyla aramdaki perde kalkmış durumda; Kuş cıvıltılarında onun sesi,esen rüzgarda onun kokusu,konuşan insanlar onun kelimeleriyle cümleler kurup vahyiler indiriyor.İlahi bir tınıyla mırıldanan dudaklarımdan kainata ayetler dökülüyor,kıvır saçlarından gökyüzüne tırmanıyorum sonra,Arş-ı alada sancılar içinde doğum yapan…
